Duarte de Portugal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Duarte de Portugal
Duarte-P.jpg
Don Duarte I
Pola Graza de Deus, Rei de Portugal e do Algarbe, e Señor de Ceuta
Período: 14 de agosto de 1433 - 9 de setembro de 1438
Antecesor: Xoán I de Portugal
Sucesor: Afonso V de Portugal
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 31 de outubro de 1391
Lugar: Viseu, Portugal
Falecemento: 9 de setembro de 1438
Lugar: Tomar, Portugal
Organización:
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: Leonor de Aragón
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión:
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

D. Duarte I de Portugal (31 de outubro de 1391 - 9 de setembro de 1438), foi rei de Portugal, fillo de Xoán I de Portugal con Filipa de Lencastre. Duarte sucedeu a seu pai en 1433. Foi alcumado O Elocuente polo verbo empregado nas obras que escribiu, alternativamente, é tamén chamado O Rei-Filósofo. Era un dos príncipes da "Ínclita Xeración". Recebeu o seu nome en homenaxe ao avó de súa nai, o rei Eduardo III de Inglaterra.

Reinado[editar | editar a fonte]

Durante o seu reinado, o seu irmán Henrique estableceuse en Sagres, dende onde dirixiu as navegacións: así, en 1434 Gil Eanes dobrou o Cabo Bojador, un punto lendario da época, cuxa travesía causaba terror aos mariñeiros; aí avanzou - para Angra dos Vermellos en 1435, e Afonso Gonçalves Baldaia alcanzou o Río de Ouro e Pedra da Galé en 1436.

Fóra da esfera política, Duarte foi un home interesado en cultura e coñecemento. Escribiu libros de poesía e prosa. Destes últimos destaca o Leal Conselheiro (un ensaio sobre diversos temas onde a moral e relixión teñen especial enfoque) e o Livro da Ensinança de Bem Cavalgar Toda Sela (en forma de manual para cabaleiros). Estaba a preparar unha revisión do código civil portugués cando a Peste negra matoulle.

Descendencia[editar | editar a fonte]

Da súa esposa, a infanta Leonor de Aragón (1402-1455), tivo nove fillos. A raíña foi rexente do reino ata Afonso V acadar a maioría de idade, o que xerou controversia no reino, pois a opinión pública consideraba os infantes D. Pedro, D.Henrique e D. Xoán máis capaces para a rexencia.

D. Leonor se mantivo rexente ata 1440, asinando os actos rexios como «a triste raíña", e nese ano foi substituída polo Infante D. Pedro e afastada da corte. Exiliouse en España e morreu en Toledo. Deste casamento naceron:

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Rei de Portugal

Segue a:
Xoán I de Portugal
Duarte de Portugal
Precede a:
Afonso V de Portugal
Dinastía de Avis