Mercia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Pobos británicos contra comezos do século VII

Mercia foi un dos reinos da heptarquía anglosaxoa, no que agora é Inglaterra, na rexión central, co seu corazón no val do río Trent e os seus afluentes. Os veciños de Mercia incluían Northumbria, Powys, os reinos de Gales do Sur, Wessex, Sussex, Essex e Anglia Oriental.

Dinastías[editar | editar a fonte]

O primeiro rei coñecido de Mercia foi chamado Creoda, quen dicía ter sido o bisneto de Icel. Subiu ao poder aproximadamente no ano 585 e foi sucedido polo seu fillo Pybba en 593. Cearl, un parente de Creoda, seguiu a Pybba en 606. En 615, Cearl deu á súa filla Cwenburga en matrimonio a Edwin, rei de Deira que el abrigara mentres era un príncipe desterrado. O seguinte rei merciano foi Penda, quen gobernou dende aproximadamente do 626 ou 633 até 655.

Os sete reinos da Heptarquía anglosaxoa.
Anglia Oriental | Essex | Kent | Mercia | Northumbria | Sussex | Wessex