Miguel González Garcés
Miguel González Garcés, nado na Coruña o 12 de xaneiro de 1916 e finado o 12 de decembro de 1989, foi un escritor galego en lingua española e galega.
Índice |
[editar] Traxectoria
Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela, doutorouse en Madrid. Posteriormente fixo oposiciónes ao Corpo de Arquivieros, Bibliotecarios e Arqueólogos, sendo destinado inicialmente en Madrid. Pide o traslado a Coruña, pasando a dirixir a Biblioteca Pública do Estado, na que estivo durante 40 anos. Simultaneamente dirixiu o Centro provincial coordinador de Bibliotecas.
Colaborador en diversas publicacións literarias como Atlántida, da que foi un dos impulsores; dirixiu a revista Nordés na súa primeira etapa.
Nos anos 50 foi un dos máis firmes defensores do criterio xeográfico, segundo o cal se consideraría literatura galega a feita por escritores nados dentro das fronteiras administrativas da Galiza con independencia da lingua na que se expresasen. Estas ideas levárono a diversas polémicas xornalísticas no diario compostelán La Noche, especialmente con Xosé Luís Méndez Ferrín e con Gonzalo Rodríguez Mourullo, ambos defensores do criterio lingüístico, amplamente recoñecido a día de hoxe. Nos anos setenta fixo diversas antoloxías de poesía galega.
[editar] Premio Miguel González Garcés
Como homenaxe á súa figura, a Deputación da Coruña instituiu en 1991 o premio de poesía Miguel González Garcés.
[editar] Obra en galego
[editar] Poesía
- Bailada dos anxos, 1961, Ed. Salnés.
- Poema ao meu lar, 1968.
- Poemas a Albertiño, 1970.
- Nas faíscas do soño, 1972, Ed. Salnés.
- Paso soa de luz, 1975.
- Claridade en que a tentas me persigo, 1977.
- Sede e luz, 1986, Edicións do Castro.
- Un nome só na néboa, 1987, Deputación da Coruña.
[editar] Obra en castelán
[editar] Poesía
[editar] Ensaio
- Poesía gallega contempóranea, 1974.
- Poesía gallega de postguerra (1939-1975), 1975, Edicións do Castro.
[editar] Véxase tamén
[editar] Bibliografía
- Homenaxe a Miguel González Garcés. Deputación da Coruña, 1991.
