Premio Miguel González Garcés
Na Galipedia, a wikipedia en galego.
O Premio de poesía Miguel González Garcés foi instituído en 1991 pola Deputación da Coruña como homenaxe á figura do poeta coruñés Miguel González Garcés. Desde a edición de 2000 a convocatoria é bianual.
[editar] Gañadores
- 2008:
- Xavier Lama Cabalos do alén na cidade das fábulas.[1]
- 2006:
- Medos Romero, O pozo da ferida.
- Accésit: Lino Braxe, Alaridos dunha civilización humana.
- 2004:
- Miguel Anxo Fernán-Vello, Capital do corpo.
- Accésit: Noel Blanco Mourelle, Mecánicas celestes.
- 2002:
- Román Raña, Eloxio da desorde
- Accésit:
- 2000:
- Manuel Álvarez Torneiro, Campo segado.
- Accésit: Non se adxudicou
- 1999:
- Xosé María Álvarez Cáccamo, Vocabulario das orixes.
- Accésit: Xesús Rábade Paredes, Os dedos nos loureiros.
- 1998:
- Manuel Álvarez Torneiro, Luz de facer memoria.
- Accésit: Ramón Caride Ogando, Xeografías do sal.
- 1997:
- Ramiro Fonte, Mínima moralidade.
- Accésit: Eduardo Estévez, Só paxaros sairon desta boca.
- 1996:
- Estevo Creus, Areados.
- Accésit: Xosé Miranda, Carozo azul.
- 1995:
- Marta Dacosta, Pel de ameixa.
- Accésit: Xosé Manuel Vélez, Contra saudade.
- 1994:
- Paulino Vázquez, Un áspero tempo de caliza.
- Accésit: Antón Dobao, Caderno dos dereitos e das horas.
- Accésit: Helena Villar Janeiro, Festa do corpo.
- 1993:
- Xulio López Valcárcel, Memoria de agosto.
- Accésit: Domingo Tabuyo, Manual de urxencias e retornos.
- 1992:
- Luz Pozo Garza, Prometo a flor de loto.
- Accésit: Manuel Álvarez Torneiro, As voces consagradas.
- 1991:
- Xavier Rodríguez Baixeras, Visitantes.
[editar] Notas
- ↑ O primeiro gañador da XIV edición do premio "González Garcés" foi Eduardo Estévez coa súa obra Construcións. Logo da impugnación do fallo do xurado por parte de Xavier Lama, Eduardo Estévez foi desposuído do premio.
