Mark Twain

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Mark Twain
Mark Twain Sarony.jpg
Mark Twain
Samuel Langhorne Clemens
Datos persoais
Nacemento 30 de novembro de 1835
Lugar Florida, Missouri Estados Unidos de América Estados Unidos
Falecemento 21 de abril de 1910
Lugar Redding, Connecticut Estados Unidos de América Estados Unidos
Soterrado
Soterrada
Residencia
Nacionalidade estadounidense
Cónxuxe Olivia Langdon Clemens (1870 -1904)
Fillos Langdon, Susy, Clara, Jean
Relixión
Actividade
Lingua
Lingua
Período
Movemento
Xéneros
Princ. obras Adventures of Huckleberry Finn
The Adventures of Tom Sawyer
Alma mater
Estudos
Ocupación
Profesión humorista e escritor
Organización
Cargos
Premios
Mark Twain Signatures-2.svg

Mark Twain (1909)

Samuel Langhorne Clemens, coñecido polo seu seudónimo literario Mark Twain, nado en Florida, condado de Monroe, Missouri, o 30 de novembro de 1835 e finado en Redding, Connecticut, o 21 de abril de 1910, foi un humorista e escritor de gran reputación e popularidade dos Estados Unidos.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu na diminuta aldea de Florida, en Misuri, onde os seus pais emigraran preto dun próspero tío seu, John, propietario dunha tenda, unha granxa e uns vinte escravos negros. Aos catro anos, a súa familia trasladouse á veciña cidade de Hannibal (Missouri), porto fluvial no Mississippi, e alí realizou os seus primeiros estudos. Moitos dos recordos das súas novelas están inspirados na facenda do seu tío e no pobo de Hannibal.

Ao morrer o seu pai, en 1847, viuse obrigado a traballar para soster a familia como aprendiz en imprentas e chegou a ser tipógrafo; xa en 1851 publicaba relatos de viaxes no xornal do seu irmán, un cabeza tola chamado Orion, o Journal de Muscatine. Con este irmán emprenderá outras aventuras diversas en busca de diñeiro fácil trala firma do tratado Guadalupe-Hidalgo en 1848. Mentres, traballa en imprentas de Keokuk, Iowa, Nova York, Filadelfia e outras cidades e máis adiante (1859) é piloto dun barco de vapor, experiencia que o marcou profundamente e só deixou polo estoupido da Guerra Civil Americana en 1861. Despois é soldado da Confederación e tras desertar da Unión, negociante en madeira e mineiro de prata sen sorte en Nevada. Neste estado, ao que foi en compañía do seu irmán, que fora nomeado secretario do goberno federal en tal territorio, comezou a traballar como xornalista en 1862 no Territorial Enterprise de Virginia City e, ao ano seguinte, comezou a asinar co seudónimo Mark Twain, que no Mississippi significa dúas brazas de profundidade (o calado mínimo necesario para a boa navegación).

Popularidade[editar | editar a fonte]

En San Francisco traballou como xornalista en The Californian, pero foi despedido tras disputas cos seus editores, que se negaban a publicar os seus artigos máis controvertidos. Entre eles, un sobre a discriminación cara aos chineses e outro sobre a brutalidade policial. Os traballos xornalísticos desta época foron recollidos máis tarde en Mark Twain of the Enterprise (1857). Tras quedar sen traballo e sen diñeiro, estivo a piques de suicidarse. A partir de 1864 empezou a frecuentar outros escritores, un deles Artemus Ward, humorista e conferenciante, que o animou e lle ensinou o negocio das conferencias. Soportou a duras penas a Francis Bret Harte, con quen colaborou nalgúns proxectos e ao que acusou de abandonar a súa esposa e ser un sabrista consumado. O seu relato A ra saltareira do condado de Caveiras (Jumping Frog 1865) deulle unha súbita popularidade e asina ese mesmo ano un contrato co Sacramento Union para escribir unha serie de cartas sobre o servizo de pasaxeiros do recentemente inaugurado servizo de barcos de vapor entre San Francisco e Honolulú; aparece xa perfilado o seu estilo cunha inimitable e mordaz ironía. Os seus editores (Webb, Bliss) comezaron a enganalo sistemática e impunemente sobre as vendas das súas obras.

Viaxes[editar | editar a fonte]

Mark Twain 2.JPG

En 1867 viaxou a Europa e Terra Santa, aproveitando para escribir o seu libro de viaxes Os inocentes no estranxeiro (Innocents abroad, 1869), onde explota humoristicamente e de forma epistolar -son cartas publicadas primeiramente en xornais norteamericanos- por unha banda, a decadencia, pretensiosidade e o aristocratismo antidemocrático europeos, e, por outro, o provincianismo pailán e a irreverencia dos estadounidenses en contacto con Europa. En 1870 casou con Olivia Langdon, o grande amor da súa vida, a quen chamou Livy. Olivia era filla dun capitalista progresista que axudou a escapar moitos escravos como parte da rede de liberación chamada Tren Subterráneo. Ao principio Olivia non prestou atención a Samuel, pero tras un ano de cartas diarias, terminou por namorarse do escritor. Segue escribindo libros de viaxes, como A tramp abroad (1880) sobre unha excursión aos Alpes e a Selva Negra alemá, e o clásico Vida no Mississippi (Life on the Mississippi, 1883), composto con materiais publicados ou redactados anteriormente e que centra un período de introspección sobre a súa infancia e mocidade e no que figuran os máis valiosos libros narrativos do escritor: As aventuras de Tom Sawyer (1876), As aventuras de Huckleberry Finn (1884).

A antiga casa de Mark Twain

Un investimento nun novo tipo de linotipia, a linotipia Paige, arruinouno completamente no pánico de 1893, pero logrou saír dos números vermellos dando conferencias por todo Estados Unidos e ao redor de todo o mundo: publicou sobre esta experiencia o libro de viaxes Seguindo do Ecuador (1897). Convenceu o xeneral Grant para que editase as súas memorias. Morreulle a súa filla maior, Susy, de meninxite, Livy queda inválida e outro fillo morre por descoido seu, como dolorosamente conta na súa Autobiografía e o escritor sumiuse nun negro pesimismo e nunha temible misantropía, de forma que ata el mesmo se deu conta de que o que escribía por entón era demasiado mordaz e impublicable para os parámetros de entón e deixou instrucións para que se editase trala súa morte. Fixo unha esgotadora viaxe coa súa muller por Sudáfrica, Calcuta, Australia e Nova Zelandia dando conferencias e quedáronse a vivir en Nova York. A súa muller morreu en Firenze en 1904. A súa filla Jean de súpeto en 1909; deste golpe apenas se recuperou e morreu catro meses despois, o 21 de abril de 1910, en Stormfield, Nova York. Só lle sobreviviu unha filla.

Foi recoñecido mundialmente durante os últimos anos da súa vida, e recibiu, entre outros, o doutoramento Honoris Causa pola Universidade de Oxford (Inglaterra), en 1907.

Obras[editar | editar a fonte]

Capa de A Connecticut Yankee in King Arthur’s Court

Entre as súas obras, moi lidas por mozos e adultos, pódense citar:

  • Os inocentes no estranxeiro (1869), libro de viaxes satírico.
  • Unha vida dura (1872)
  • As aventuras de Tom Sawyer (1876), novelización sobre algúns personaxes da infancia do autor en Hannibal.
  • Un vagabundo no estranxeiro (1880)
  • Príncipe e esmoleiro (1882), novela histórica.
  • Vida no Mississippi (1883), autobiográfica.
  • As aventuras de Huckleberry Finn (1884), considerada a primeira novela moderna da literatura norteamericana.
  • Un ianqui na corte do Rei Arturo (1889), fantasía histórica que encobre unha crítica á sociedade contemporánea
  • Viaxes ao redor do mundo seguindo o ecuador (1897), libro de viaxes.
  • Cabezatola Wilson (1894), narración determinista cuxo fin é atacar a escravitude.
  • Recordos persoais de Xoana de Arco (1896)
  • The Mysterious Stranger (1916)
  • Autobiografía, (1924) póstuma.

Contos:

  • O corruptor de Hadleyburg (1899)
  • Oración de guerra (1905)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: Mark Twain
Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Mark Twain Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]