Choia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Choia
Adulto da subespecie P. p. barbarus en La Palma, Illas Canarias
Adulto da subespecie P. p. barbarus en La Palma, Illas Canarias
Estado de conservación
Risco baixo (LC)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Corvidae
Xénero: 'Pyrrhocorax'
Especie: ''P. pyrrhocorax''
Nome binomial
''Pyrrhocorax pyrrhocorax''
(Linnaeus, 1758)
Distribución aproximada

Distribución aproximada

A choia ou choia de bico vermello (Pyrrhocorax pyrrhocorax) é un paxaro da familia dos corvos (Corvidae). É unha especie moi próxima á choia de bico amarelo (Pyrrhocorax graculus), coa que foi cruzada en catividade no parque zoolóxico de Innsbruck (Austria), dando lugar a híbridos fértiles.

Descrición[editar | editar a fonte]

As choias son aves completamente negras ou negras azuladas brillantes. O bico, que é longo e curvado, e as patas son vermellos. Miden entre 37-41 cm de lonxitude e pesan uns 250 gramos. De punta a punta das alas miden entre 68 e 80 cm. Os exemplares novos teñen o bico máis curto cós adultos e de color amarelo.

Son grandes voadoras,que parecen frotar sobre os acantilados, mentres desctriben curvas. Desprázanse polo chan en carreiras curtas e rápidas, pero tamen poden camiñar amodo. Son moi sociables e voan en bandos grandes. A súa chamada típica é moi diferente da da especie irmá, a choia de bico amarelo.

Choias voando en Kullu,distrito de Manali, India

Subespecies[editar | editar a fonte]

  • P. pyrrhocorax pyrrhocorax
  • P. pyrrhocorax erythrorhamphos
  • P. pyrrhocorax baileyi
  • P. pyrrhocorax barbarus
  • P. pyrrhocorax docilis
  • P. pyrrhocorax brachypus
  • P. pyrrhocorax himalayanus
  • P. pyrrhocorax centralis

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

Están espalladas por zonas de montañas e acantilados costeiros de Europa, Asia e algunhas zonas de África. En Europa teñen unha distribución discontinua: aparecen no oeste de Inglaterra, Irlanda, Islandia, España (incluídas as Canarias coa subespecie endémica Pyrrhocorax pyrrhocorax barbarus de La Palma), Portugal e Francia. En Centroeuropa desapeceron case completamente, agás por algunhas parellas reprodutoras en Unterengadin no cantón suízo dos Grisións. A concurrencia da choia de bico amarelo foi probablemente a causa do seu retroceso na zona dos Alpes, como a do corvo pequeno a puido ser en Inglaterra. Na Península Ibérica hai poboacións abundantes e ben distribuídas en España e en Portugal as poboacións máis numerosas atópanse nas queivancas do Douro e nas costas do suroeste do Alentexo. Viven ademais nos Urais, no Cáucaso, no Himalaia (ata os 6000 m. de altitude) e en Bután. En África viven nos montes Atlas e hai unha poboación illada en Etiopia.

Distribución en Galiza[editar | editar a fonte]

A choia é unha ave pouco común en Galiza, presentando unha distribución periférica polo territorio galego. No norte atópase distribuída polas costas das provincias da Coruña e Lugo, polo leste distribúese polas zonas montañosas das provincias de Lugo e Ourense. Na provincia de Pontevedra distribuése tan só polas zonas de cantís litorais, incluídos os arquipélagos das illas Cíes e Ons. Na actualidade as poboacións galegas da Choia atópanse en regresión.

Alimentación[editar | editar a fonte]

O bico longo das choias está adaptado para capturar insectoss adultos ou larvas e vermes. Sacam das degretas das rochas arañas, eirugas, caracois e outros animais pequenos. ó contrario cá choia de bico amarelo, poucas veces comen nos vertedeiros de lixo.

Reprodución[editar | editar a fonte]

As choias viven e crían en colonias, máis delas con séculos de existencia, formado parellas xa antes de alcanzaren a madureza reprodutora, que lles chega ós dous ou tres anos de vida. Fan os niños, en xeral voluminosos e compostos de raices e talos de uces e outras plantas, en lugares inaccesibles coma covas ou furados das rochas ou paredes dos acantilados. En España crían nalgunhas canteiras. Os niños son feitos polos dous membros da parella, pero é o macho quen fai a parte meirande da estrutura. Inclúen unha molida de pelos e la. Poñen, entre abril (nas zonas marítimas) e xuño, de 3 a 6 ovos da cor da crema con manchas máis ou menos mestas de ton castaños ou agrisados. A incubación, que fan só as femias, dura entre 21 e 23 días. Neste período os machos ocúpanse de alimentar á súa compañeira en intervalos dunha media hora. Os polos pasan entre 37 e 40 días no niño.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxas tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Guía das aves de Galicia, Baía Edicións (2004)
  • Laiolo, Paola; Rolando, Antonio; Delestrade, Anne & De Sanctis, Augusto (2004): Vocalizations and morphology: interpreting the divergence among populations of Chough Pyrrhocorax pyrrhocorax and Alpine Chough P. graculus. Bird Study 51(3): 248–255. HTML abstract

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]