Zheng He

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Zheng He
鄭和
郑和
Zhen he.jpg
Nome completo 馬和
Nacemento 1371
Lugar Yunnan
Falecemento 1435
Lugar Sepultamento no mar
Nacionalidade China
Relixión Islam
Ocupación Explorador e diplomático.
Ideogrammes pour Zheng He.jpg
editar datos en Wikidata ]

Zheng He (chinés tradicional: 鄭和, chinés simplificado: 郑和 , Hanyu Pinyin: Zhèng Hé, Wade-Giles: Cheng Ho) tamén coñecido coma Ma Sambao, nado en 1371 e finado en 1435, foi un famoso militar, diplomático, mariñeiro, explorador chinés que realizou unhas viaxes colectivamente chamadas O eunuco Sanbao ao océano occidental (三保太監下西洋) ou Zheng He ao océano occidental, de 1405 a 1433.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Zheng He foi un eunuco musulmán do pobo hui que serviu como confidente do emperador da China Yongle (gobernante de 1403 a 1424), o terceiro emperador da dinastía Ming. Chamado orixinalmente Ma Sanbao (馬 三保), procedía da provincia de Yunnan. Pertenceu á minoría Semur, orixinarios de Asia Central e practicantes do islam. Tanto seu pai como seu avó viaxaran en peregrinación á Meca e Zheng He tería escoitado os relatos das súas viaxes a terras afastadas. Despois de que o exército Ming conquistara Yunnan foi cativado e castrado, converténdose así nun eunuco. O nome Zheng He púxollo o emperador. Estudou en Nanjing Taixue (Colexio Central Imperial). As súas misións exhibiron impresionantes demostracións da súa capacidade organizativa e poder tecnolóxico, pero non produciron grandes comercios xa que Zheng He foi un almirante e un oficial, non un mercador.

Zheng He navegou até Malaca no século XV e trouxo consigo unha princesa da China, a Princesa Hang Li Po. Ela tería que desposar o rei de Malaca. A princesa foi cos seus 1.500 servintes, os cales se asentaron eventualmente en Bukit Cina en Malaca. Os descendentes desta xente son coñecidos na actualidade como Baba (o título masculino) e Nyonya (o título feminino).

En 1424 o emperador Yongle faleceu. O seu sucesor, Hongxi (gobernante de 1424 a 1425), decidiu reprimir a influencia dos eunucos na corte. Zheng He realizou unha última viaxe baixo o goberno do emperador Xuande (gobernante de 1426 a 1435), pero despois diso as frotas de tesouro chinesas acabaron. A súa tumba está en Nanjing (outeiro de Niushou), e en 1985 foi restaurada. Tamén construíu os estaleiros de Nanjing, que aínda funcionan actualmente.

Viaxes[editar | editar a fonte]

Mapa das rutas das súas viaxes ao Océano occidental.

O "Océano Occidental" refírese aos lugares en Asia e África que Zheng He explorou, incluíndo:

O número das súas viaxes varía dependendo do método de división, pero explorou como mínimo sete veces cara ao "océano occidental" coa súa frota. A súa escuadra consistía nuns 30 000 homes e setenta naves. Levou a China moitos trofeos e embaixadores de máis de trinta reinos, incluíndo Alagonakkara de Ceilán, quen foi a China a se desculpar co emperador. A revista Life situou a Zheng He no posto 14 das persoas máis importantes do último milenio.

Primeira viaxe[editar | editar a fonte]

A súa primeira expedición levantou áncora no outono do ano 1405 con aproximadamente 317 barcos. Recalaron en Fujian, na desembocadura do rio Min, onde realizaron reparacións e partiron cara Champa (actual Vietnam) e, posteriormente, Palenbang (Sumatra). Tamén visitaron Xava e Ceilán, onde segundo as crónicas chinesas non recibiron boa acollida. Finalmente chegaron ao seu destino, Calicut, cidade estado da India coñecida como a Cidade das especias.

Tras intercambios comerciais a frota partiu de regreso a China en abril de 1407. Tivo problemas cos piratas na viaxe de volta, enfrontándose e capturando ao pirata Chen Zuyi.

Segunda viaxe[editar | editar a fonte]

Ao pouco do regreso da primeira viaxe o emperador Yongle ordenou que se organizase outra nova expedición, co fin de devolver aos seus respectivos lugar de orixe os diplomáticos estranxeiros que chegaran a China na anterior expedición. Nesta viaxe non se sabe con seguridade se participou Zheng He ou permaneceu supervisando a reparación do templo de Tianfei en Meizhou. No caso da súa ausencia a expedición debeu ser comandada polos eunucos Wang Jinghong e Hou Xian.

A frota formada por 68 barcos levantou áncora a finais de 1407 ou comezos de 1408 e o reducido tamaño comparada ca primeira viaxe debeuse a que se valorou que non era preciso levar tantos navíos de guerra. A ruta foi similar á anterior, visitando Siam, Xava, Delhi, Ahceh, Cochin e Calicut. Tivo sobre todo carácter diplomático máis que comercial, intervindo nas disputas entre siameses e Khemeres e na elección do novo Zamurin (Rei) de Calicut: Mana Vikrana.

Terceira viaxe[editar | editar a fonte]

Torre de Porcelana de Nankín, cuxa construción comezou trala terceira viaxe de Zheng He cos beneficios do comercio.

A terceira expedición por mar comezou en 1409 cunha frota de 48 barcos, sendo os principais comandantes o propio Zheng He e os xa nomeados Wang Jinghong e Hou Xian. O transcurso desta viaxe foi documentada polo cronista Fei Xin, que participou nela.

Realizaron unha breve parada en Taiping e despois seguiron ata Champa e Temasek (actual Singapur) e posteriormente chegaron a Malaka con obxectivos diplomáticos para manter o equilibrio de poder na zona comprendida entre Malaka, Siam e Xava. Seguiron ata Semidera (Sumatra) e chegaron ata Ceilán. Porén, a pesar das manobras diplomáticas e as mostras de respecto polas diferentes relixións predominantes na illa (Hinduísmo, Islam e Budismo) tiveron que volver aos barcos tras unha breve escaramuza con cingaleses de Alakeswara, que ambicionaba o trono do rei Vijaya Bahu VI.

A frota seguiu o percorrido ata Quilon, Cochín e Calicut e á volta decidiron vingar o agravio recibido na illa de Ceilán. Porén hai dúas versións sobre o acontecido.

  • As crónicas chinesas expoñen que Alakeswara, solicitou a Zheng He o pago dun tributo, ao que este se negou. Polo que Alakeswara enviou contra o emisario chinés un exército de 50 000 soldados para cortar as comunicacións entre este e o seu exército de 2000 soldados e a súa frota; este entón decidiu marchar na outra dirección e tomar a capital e capturar a Alakeswara. Tras este movemento puido avanzar sen problema ata a costa e levar o seu prisioneiro a Nankín, onde se lle perdonou pola súa ignorancia. Porén as crónicas son algo confusas ata o límite de que non se ten claro s foi Alakeswara, o rei Vijaya Bahu VI ou os dous quen foron levados a Nankín.
  • Pola outra parte a versión cingalesa é que Zheng He se aliou con Alakeswara para depoñer o rei Vijaya Bahu VI, polo que sería este quen sería trasladado a China trala súa derrota. Cando o rei derrotado regresou a Ceilán foi asasinado en segredo por Alakeswara, que se converteu en soberano da illa.

En 1412, co diñeiro obtivo do comercio aberto con estas viaxes, iniciouse a construción da Torre de porcelana de Nankín, de case oitenta metros de alto. Esta torre foi destruída durante a revolta de Taiping de 1856.

Ecos culturais[editar | editar a fonte]

Unha recente teoría controversial levada a cabo por Gavin Menzies suxire que Zheng He circunnavegou o globo e descubriu América no século XV, anteriormente a Fernão de Magalhães e Cristóbal Colón. Esta hipótese de 1421 encontrou pouco apoio entre historiadores.

Descendentes[editar | editar a fonte]

Coma eunuco castrado antes da puberdade Zheng He non tivo descendencia biolóxica, porén adoptou a Zheng Haozhao, un dos seus sobriños. A pesar de que non puido herdar os títulos do seu pai adoptivo si que o puido facer coas propiedades e bens materiais.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]