Cidade Prohibida

	Fundación / creación 1420
	Inauguración 1923

Cidade Prohibida
	Donghuamen Subdistrict (en) e Dongcheng District (en)
	Instancia de palacio; museo; complexo de edificios; atracción turística; atracción turística chinesa rango AAAAA
	Parte de Palácios Imperiais das Dinastias Ming e Qing em Pequim e Shenyang (pt) ; Cidade Imperial (pt)
	Composto por Dong liu gong (en) ; Xi liu gong (en)
Persoas e organizacións
	Arquitecto/a Kuai Xiang (pt)
	Visitantes anuais 19300000 (2019); 17540000 (2018); 16700000 (2017); 16020000 (2016); 15080000 (2015)
Datas
	Fundación / creación 1420
	Inauguración 1923
Cronoloxía
	Substitúe Cidade Imperial (pt)
	Substitúe Cidade Imperial (pt)
Dimensión
Superficie
Superficie	72 ha
Localización
	Situado en Donghuamen Subdistrict (en) , Dongcheng District (en) , Pequín, República Popular da China
	39°54′57″N 116°23′27″L / 39.9158, 116.3908
Patrimonio cultural
Data
Parte dun sitio do Patrimonio da Humanidade
Data	1987 (11ª Sesión)
Identificador	439-001
	;
Monumentos da República Popular da China
Data	4 de marzo de 1961
Identificador	1-0100-3-053
Fontes e ligazóns
	Código do catálogo 100 primeira lista dos grandes bens culturais protexidos a escala nacional
	Páxina WEB dpm.org.cn
	Descrito pola fonte Meyer’s Universum, Neunter Band (en) "Die Residenz des chinesischen Kaisers in Peking (en) " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.

A Cidade Prohibida (紫禁城, pinyin: Zǐjìn Chéng : "Cidade Púrpura Prohibida"), está localizada no centro exacto da antiga Pequín, foi o palacio imperial durante as dinastías Ming e Qing, así como sede do goberno chinés até 1911.

O seu nome orixinal Cidade Púrpura Prohibida, procede do seu paralelismo coa Constelación Luminosa Púrpura na que a Estrela Polar, ó igual có emperador na terra, atópase no centro. A súa construción débese ó traslado de capitalidade de Nanjing a Pequín que decidiu o emperador Yongle cando obtivo o trono imperial en 1404.

Actualmente se coñece como o Museo Palacio (故宫博物院, pinyin: Gùgōng Bówùyùan), ocupa 0,72 km², 800 edificios e máis de 9.000 habitacións. É a maior colección de estruturas de madeira antigas que se conservan no mundo, e foi declarada pola UNESCO Patrimonio da Humanidade en 1987. O Palacio Imperial está situado ó norte da Praza Tian'anmen e pódese acceder a el a través da Porta de Tian'anmen. Está rodeado dun barrio denominado Cidade Imperial.

A pesar de que xa non está ocupada pola realeza, é un símbolo da soberanía chinesa e de Pequín, e aparece nos selos da República Popular Chinesa. O Palacio é unha das meirandes atraccións turísticas do mundo.

O filme O derradeiro emperador foi o primeiro en recibir autorización do goberno chinés para filmar na Cidade Prohibida e retrata, entre outras cousas, a cerimonia de nomeamento do Emperador e a vida na Cidade Prohibida.

Nome

O nome común en galego: "a Cidade Prohibida", é a tradución do nome chinés Zijin Cheng (紫禁城), literalmente "Cidade Prohibida Púrpura". Outro nome galego de orixe semellante é "Palacio Proibido^[1]. Na lingua manchú é chamado Dabkūri dorgi hoton, que significa literalmente "Cidade Interior en Estratos".

Na actualidade, o lugar é máis coñecido como Gugong (en chinés: 故宫), o que significa "Antigo Palacio"^[2]. O museo que se atopa nestes edificios é coñecido como "Palacio Museo" (en chinés: 故宫博物院; en pinyin: Gùgōng Bówùyùan).

Galería de imaxes

O Palacio Imperial
Escaleira do Palacio Imperial
Estatua dunha grúa no interior do Palacio Imperial
Faiado do Palacio
Interior do Palacio Imperial
Trono do Emperador

Notas

↑ Ver, por exemplo, Gan, Guo-hui (Abril, 1990). "Perspectiva do uso urbano da terra en Pequín". GeoJournal 20 (4): 359–364.
↑ "Gugong", dun xeito xenérico, tamén se refire a todos os antigos palacios, sendo outro dos exemplos prominentes o Palacio Mukden, en Shenyang.

Véxase tamén

Ligazóns externas

[1] Ver, por exemplo, Gan, Guo-hui (Abril, 1990). "Perspectiva do uso urbano da terra en Pequín". GeoJournal 20 (4): 359–364.

[2] "Gugong", dun xeito xenérico, tamén se refire a todos os antigos palacios, sendo outro dos exemplos prominentes o Palacio Mukden, en Shenyang.

[1]

[2]

v c e Patrimonio da Humanidade na China
	Palacios imperiais das dinastías Ming e Qing, incluíndo a Cidade Prohibida e o Palacio de Mukden (1987) · Mausoleo do primeiro emperador Qin (1987) · Covas de Mogao (1987) · Monte Tai (1987) · Sitio principal de Pequín en Zhoukoudian (1987) · Gran Muralla Chinesa (1987) · Monte Huangshan (1990) · Zona de interese paisaxístico e histórico de Huanglong (1992) · Val de Jiuzhaigou (1992) · Wulingyuan (1992) · Conxunto Histórico do Palacio de Potala, incluíndo o Templo de Jokhang e Norbulingka (1994) · Montañas Wudang (1994) · Estación de montaña de Chengde e os seus templos periféricos en Chengde (1994) · Templo e cemiterio de Confucio e a mansión da familia Kong en Qufu (1994) · Área panorámica do Monte Emei, incluíndo a zona escénica do Gran Buda de Leshan (1996) · Parque nacional da montaña Lu (1996) · Antiga cidade de Pingyao (1997) · Xardíns clásicos de Suzhou (1997) · Cidade vella de Lijiang (1997) · Palacio de verán (1998) · Templo do Ceo (1998) · Escultura rupestre de Dazu (1999) · Monte Wuyi (1999) · Aldeas antigas no sur de Anhui – Xidi e Hongcun (2000) · Tumbas imperiais das dinastías Ming e Qing, incluíndo as tumbas Ming e o Mausoleo Ming Xiaoling (2000) · Grutas de Longmen (2000) · Monte Qingcheng e o Sistema de irrigación de Dujiangyan (2000) · Grutas de Yungang (2001) · Áreas protexidas dos tres ríos paralelos de Yunnan (2003) · Capitais e tumbas do antigo reino de Koguryo (2004) · Centro histórico de Macau (2005) · Yin Xu (2006) · Santuarios do panda xigante de Sichuan - Wolong, Monte Siguniang e Montañas Jianjin (2006) · Diaolous de Kaiping e aldeas (2007) · Karst da China meridional (Fase II) (2007) · Tolou de Fujian (2008) · Sanqingshan (2008) · Monte Wutai (2009) · Monumentos históricos de Dengfeng no "centro do ceo e da terra" (2010) · China Danxia (2010) · Paisaxe cultural do lago do oeste en Hangzhou (2011) · Sitio de Shangdu (2012) · Sitio fósil de Chengjiang (2012) · Xinjiang Tianshan (2013) · Paisaxe cultural dos arrozais en socalcos dos hani de Honghe (2013) · Ruta da seda: rede viaria das rutas do corredor de Chang'an-Tianshan (2014) · Gran Canal (2014) · Sitios Tusi (2015) · Paisaxe cultural artística rupestre de Zuojiang Huashan (2016) · Hubei Shennongjia (2016) · Qinghai Hoh Xil (2017) · Kulangsu: un asentamento internacional histórico (2017) · Fanjingshan (2018) · Ruínas arqueolóxicas da cidade de Liangzhu (2019) · Santuarios de aves migratorios ao longo da costa do Mar Amarelo - Mar de Bohai na China (fase I) (2019) · Quanzhou: Emporio do mundo en Song-Yuan China (2021) · Paisaxe cultural dos antigos bosques de té da montaña Jingmai en Pu'er (2023)
Patrimonio da Humanidade · Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo ·