Número imaxinario
| Sistema numérico en matemáticas |
|---|
|
Conxuntos numéricos ℕ ⊂ ℤ ⊂ ℚ ⊂ ℝ ⊂ ℂ |
| Números destacables |
| Outras extensións dos números complexos |
| Infinito |
| Especiais |
| Outros importantes |
| Sistemas de numeración |
En Matemáticas, un número imaxinario (ou número puramente imaxinario) é un número complexo cuxa parte real é igual a cero.
| As potencias de i son cíclicas: |
|---|
| é a cuarta raíz da unidade |
Pódese engadir un número imaxinario bi a un número real a para formar un número complexo da forma a + bi, onde os números reais a e b chámanse, respectivamente, a "parte real" e a "parte imaxinaria" do número complexo.[1]
Definición
[editar | editar a fonte]Todo número complexo pode ser escrito como , onde e son números reais e i é a unidade imaxinaria coa propiedade de que[2][3]
O número é a parte real do número complexo, e é a parte imaxinaria. A pesar de Descartes usar inicialmente o termo "número imaxinario" para designar o que actualmente se chama "número complexo", o termo hoxe en día significa especificamente un número complexo con parte real igual a , é dicir, un número da forma , onde é un número real. Nótese que, tecnicamente, o cero considérase como sendo un número puramente imaxinario: é o único número complexo que é tanto real como puramente imaxinario.
Historia
[editar | editar a fonte]
Rafael Bombelli estableceu por primeira vez as regras para multiplicar números complexos en 1572. René Descartes escribiu sobre eles en 1637 na súa obra La Géométrie, onde usou o termo imaxinario en sentido pexorativo, xa que na época eses números eran pobremente entendidos e considerábase que non existían. O uso dos números imaxinarios non foi aceptado amplamente ata os traballos de Leonhard Euler (1707–1783) e Carl Friedrich Gauss (1777–1855).
Interpretación xeométrica
[editar | editar a fonte]
Xeometricamente, os números imaxinarios atópanse no eixo vertical do plano numérico complexo, o que permite que se presenten perpendiculares ao eixo real. Este eixo vertical chámase a miúdo "eixo imaxinario"[4]
Nesta representación, a multiplicación por i corresponde a unha rotación no sentido antihorario de 90 graos arredor da orixe, que é un cuarto de circunferencia. A multiplicación por −i corresponde a unha rotación no sentido horario de 90 graos arredor da orixe. Do mesmo xeito, multiplicando por un número puramente imaxinario bi, con b un número real, provocan unha rotación en sentido antihorario arredor da orixe en 90 graos e escalan o movemento cun factor de b. Cando b < 0, isto pódese describir como unha rotación no sentido horario de 90 graos e unha escala de |b|[5]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Aufmann, Richard; Barker, Vernon C.; Nation, Richard (2009). College Algebra: Enhanced Edition (6th ed.). Cengage Learning. p. 66. ISBN 978-1-4390-4379-0.
- ↑ Uno Ingard, K. (1988). "Chapter 2". Fundamentals of Waves and Oscillations. Cambridge University Press. p. 38. ISBN 0-521-33957-X.
- ↑ Weisstein, Eric W. "Imaginary Number". mathworld.wolfram.com. Consultado o 2020-08-10.
- ↑ Webb, Stephen (2018). "5. Meaningless marks on paper". Clash of Symbols – A Ride Through the Riches of Glyphs. Springer Science+Business Media. pp. 204–205. ISBN 978-3-319-71350-2. doi:10.1007/978-3-319-71350-2_5.
- ↑ Kuipers, J. B. (1999). Quaternions and Rotation Sequences: A Primer with Applications to Orbits, Aerospace, and Virtual Reality. Princeton University Press. pp. 10–11. ISBN 0-691-10298-8. Consultado o 2022-01-13.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Nahin, Paul (1998). An Imaginary Tale: the Story of the Square Root of −1. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-02795-1.