Mike Wilds

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Mike Wilds
Racing driver Mike Wilds.jpg
Wilds en Snetterton, maio de 2016.
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Reino Unido Reino Unido
Anos en activo 3 (19741976)
Escudería(s) Ensign, BRM,
March privado
Shadow privado
Grandes Premios disputados 8 (3 saídas)
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 0
Pole positions 0
Voltas rápidas 0
Primeiro GP Gran Premio do Reino Unido de 1974
Derradeiro GP Gran Premio do Reino Unido de 1976


Mike Wilds (nado o 7 de xaneiro de 1946 en Chiswick, Londres) é un ex piloto de carreiras de Inglaterra. Participou en oito Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula Un, debutou o 20 de xullo de 1974. Non anotou puntos de campionato.

Logo de gañar algunhas carreiras en Fórmula 3 a principios dos 70, Wilds trasladouse á Fórmula 5000. Ao mesmo tempo, participou nalgúns Grandes Premios de Fórmula Un, primeiro cun March privado, logo con un Ensign e BRM. Despois de que non cualificar no Gran Premio de casa, cun Shadow privado, concentrouse noutras categorías do deporte de motor, incluíndo as carreiras de coches deportivos e carreiras históricas.

Wilds gañou a clase da Fórmula Dúas no Campionato Aurora AFX de 1978, pilotando un Ralt e terminou noveno na clasificación xeral.[1] Tamén gañou o campionato de coches deportivos Thoroughbred (pura sangre) en 1984 pilotando un Aston Martin DB4.[2]

Wilds gañou o campionato RJB Mining Historic Sports Car en 1992, '93, '96 e 98.[2]

A andaina de carreiras de autos deportivos de Wilds incluíu pilotar en Le Mans 8 veces, incluíndo os coches C2 de Ecurie Ecosse (Campión do Mundo C2, 1986), e Grupo C con Nissan en 1988 co seu compañeiro Win Percy.

Wilds gañou o 2008 Campionato de pilotos Britcar xunto con Ian Lawson e o fillo de Mike, Anthony Wilds no ING Sport BMW. O equipo tamén volveu gañar outra vez en 2013 e tamén gañou en 2008 o Grupo C Enduro Trophy no Porsche 962 con Henry Pearman.

Aínda pilota de cando en vez en eventos para coches históricos. Competiu cun Porsche 962 e un Elva Mk5 no Silverstone Classic de 2008. Volveu á grella da Britcar Endurance en maio de 2016 logrando a súa primeira vitoria como unidade compartida co seu fillo Anthony nun Ferrari 458.[3]

Ademais da súa andaina nas carreiras de coches, Wilds é un piloto activo e instrutor de helicópteros comerciais. é afectuosamente coñecido como 'The Honorific' Mike Wilds. [Cómpre referencia]


Rexistro de carreiras[editar | editar a fonte]

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pos. Puntos
1974 Dempster Racing March 731 Ford V8 ARX BRA RSA ESP BEL MON SWE NED FRA GBR
NSC
ALE NC 0
Team Ensign Ensign N174 Ford V8 AUT
NSC
ITA
NSC
CAN
NSC
USA
NC
1975 Stanley BRM BRM P201 BRM V12 ARX
Ret
BRA
Ret
RSA ESP MON BEL SWE NED FRA GBR ALE AUT ITA USA NC 0
1976 Team P R Reilly Shadow DN3 Ford V8 BRA RSA USW ESP BEL MON SWE FRA GBR
NSC
ALE AUT NED ITA CAN USA xPN NC 0
fonte:[1]

Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coches Clase Voltas Pos. Clase
Pos.
1981 Flag of Sweden.svg Tuff-Kote Dinol Racing Flag of Sweden.svg Jan Lundgårdh
Alemaña Axel Plankenhorn
Porsche 935 L1 "Baby" Gr.5 49 Ret Ret
1982 Flag of the United Kingdom.svg Dorset Racing Associates Flag of the United Kingdom.svg François Duret
Flag of the United Kingdom.svg Ian Harrower
De Cadenet-Lola LM C 56 Ret Ret
1984 Flag of the United Kingdom.svg Ecurie Ecosse Flag of the United Kingdom.svg David Leslie
Flag of the United Kingdom.svg David Duffield
Ecosse C284 C2 36 Ret Ret
1985 Flag of the United Kingdom.svg Ecurie Ecosse Flag of the United Kingdom.svg David Leslie
Flag of the United Kingdom.svg Ray Mallock
Ecosse C286 C2 45 Ret Ret
1986 Flag of the United Kingdom.svg Ecurie Ecosse Flag of the United Kingdom.svg David Leslie
Flag of the United Kingdom.svg Ray Mallock
Ecosse C286 C2 181 DSC DSC
1987 Flag of the United Kingdom.svg Ecurie Ecosse Flag of the United States.svg Les Delano
Flag of the United States.svg Andy Petery
Ecosse C286 C2 135 Ret Ret
1988 Flag of Japan.svg Nissan Motorsports Australia Allan Grice
Flag of the United Kingdom.svg Win Percy
Nissan R88C C1 344 14º 13º

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Small, Steve (1994). The Guinness Complete Grand Prix Who's Who. Guinness. p. 401. ISBN 0851127029. 
  2. 2,0 2,1 Heseltine, Richard (xullo 2005). "Talk curve -- Historic motorsport insight -- Why Wilds' thing is racing". Motor Sport magazine archive. p. 106. Consultado o 25 de maio de 2016. 
  3. "Britcar Dunlop Endurance Championship". May 2016. Consultado o 7 de xuño de 2016. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]