Desde o século XIII e ata o fin do réxime señorial, a mediados do século XIX, foi posesión dos Rocabertí. O Tratado dos Pireneos (1659) situou a nova fronteira entre lles monarquías hispánica e francesa na serra do Albera, feito que marcou a historia posterior de La Jonquera.
O escudo de La Jonquera é un escudo acantonado, de prata, un feixe de engras de sinople cun atado de ouro. O escudo esta coroado por unha coroa mural de vila. Os xuncos son un elemento parlante tradicional, relativo ao nome da vila.
La Jonquera ten un total de 3.020 habitantes, dos cales 1.564 son homes e 1.456 mulleres segundo datos do INE2006. En 2005 habían 3.016 habitantes dos cales 1.556 eran homes e 1.460 mulleres segundo datos do INE.
A agricultura de secaño e a manipulación do cortiza foron as actividades económicas máis importantes. Hoxe en día, a base da economía municipal é a actividade derivada da aduana do Portús. É un importante centro de servizos ao transporte, gran cantidade de actividade comercial pola súa proximidade a Francia.
Na portela de Panissars atópanse os restos dun priorado beneditino medieval (Santa Maria de Panissars) e a base dunha gran edificación romana, identificada coa Mansio Summum Pyrenaeum (no punto de encontro entre a Vía Domitia e a Vía Augusta) e os Trofeos que Pompeio erixiu tras vencer a Sertorio.
O pobo de Requesens, accesible por Cantallops, conta co santuario da Mare de Déu de Requesens e o castelo de Requesens, reconstruído a finais do século XIX.
.svg){kind=small}
