Menhir

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Un menhir é un monumento prehistórico, megalítico, que se limita a unha gran pedra ergueita plantada no chan.

Características[editar | editar a fonte]

É un monumento de pedra alto, vertical. Os menhires pódense encontrar illados ou en grupos. Teñen unha distribución xeográfica ampla. Así, por exemplo poden atoparse en América, Europa, Asia, e África, e pertencen a diversos períodos da Historia. A maioría dos exemplos europeos foron erixidos na última idade de bronce neolítica[Cómpre referencia].

Menhir na Bretaña.

As súas funcións son variadas, dende marcar os límites territoriais dun pobo até serviren como centro de cerimonias relixiosas, especialmente funerarias. Os máis modernos teñen inscricións sacras e invocacións a divindades, por iso o cristianismo rebaixou a altura dalgunhas pedras e coroounas cunha cruz, converténdose en lugares de culto cristiáns.

Tipos de Menhires[editar | editar a fonte]

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Esculturas modernas, inspiradas en menhires, no parque da Torre de Hércules.  

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Menhir

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]