Guillaume Tell
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
 |
Artigo nos seus primeiros pasos. Este artigo relacionado coa música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel e contribúe a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados coa música que precisan de revisión e nos que posibelmente tamén poidas contribuír. |
| Guillaume Tell Guillerme Tell |
|
|---|---|
 Gessler e Tell. |
|
| Forma | Ópera |
| Actos e escenas | 4 actos |
| Francés | |
| Libretista | E. de Jouy e H. Bis, revisado por A. Marast |
| Fontes literarias | Schiller: Guillermo Tell |
| Estrea | 3 de agosto de 1829 |
| Teatro da estrea | Théâtre de l'Académie Royale de Musique[1] |
| Lugar da estrea | París |
| Duración | 3 horas 45 minutos |
| Música | |
| Compositor | Gioacchino Rossini |
| coro | participación destacable[2] |
| Personaxes | |
Guillaume Tell (en galego, Guillerme Tell) é unha ópera en catro actos con música de Gioachino Rossini e libreto en francés de Étienne de Jouy e Hippolyte Bis, baseados na obra Wilhelm Tell de Friedrich Schiller, que ten como protagonista ao lendario heroe da independencia suíza Guillerme Tell. Foi estreada na Ópera Garnier de París o 3 de agosto de 1829
Personaxes [editar]
| Personaxe | Tesitura | Reparto na estrea o 3 de agosto de 1829 (Director: François Antoine Habeneck) |
|---|---|---|
| Guillaume Tell | barítono | Henri-Bernard Dabadie |
| Hedwige, súa dona | mezzosoprano | Mlle Mori |
| Jemmy, seu fillo | soprano | Louise-Zulme Dabadie |
| Mathilde, unha princesa Habsburgo | soprano | Laure Cinti-Damoreau |
| Arnold Melchtal | tenor | Adolphe Nourrit |
| Melchtal, seu pai | baixo | Bonel |
| Gesler, o gobernador austríaco dos cantones de Uri y Schwyz |
baixo | Alexandre Prévost |
| Walter Furst | baixo | Nicolas Levasseur |
| Ruodi, un pescador | tenor | Alexis Dupont |
| Leuthold, un pastor | baixo | Ferdinand Prévôt |
| Rodolphe, capitán da garda de Gesler | tenor | Jean-Étienne-Auguste Massol |
| Un cazador | barítono | Beltrame Pouilley |
| Campesiños, pastores, cabaleiros, paxes, damas, soldados | ||
Notas [editar]
- ↑ Guías visuales Espasa: Ópera (1.ª ed.). ISBN 978-84-670-2605-4.
- ↑ Roger Alier, Marc Heilbron y Fernando Sans Rivière: La discoteca ideal de la ópera, Editorial Planeta, S. A., 1995. ISBN 84-08-01285-1.
