Franz Joseph Haydn

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Joseph Haydn
Haydn portrait by Thomas Hardy (small).jpg
Joseph Haydn retratado por Thomas Hardy.
Nome completo Franz Joseph Haydn
Data de nacemento 31 de marzo de 1732
Lugar de nacemento Rohrau, Banner of the Holy Roman Emperor (after 1400).svgSacro Imperio Romano Xermánico
Data de falecemento 31 de maio de 1809
Lugar de falecemento Viena, Flag of the Habsburg Monarchy.svg Imperio austríaco
Instrumento(s) Clavicémbalo, piano
Alcume/s Papa Haydn
Parella/s Maria Anna Keller

Franz Joseph Haydn, nado en Rohrau an der Leitha o 31 de marzo de 1732 e finado en Viena o 31 de maio de 1809, foi un compositor austríaco.

Índice

Biografía [editar]

Naceu no seo dunha familia humilde. Tras pasar polo servizo de varios grandes señores austríacos, en 1761 entrou na casa do príncipe Esterházy, onde realizaría a maior parte da súa carreira de compositor. En 1790, cando era un célebre autor, o príncipe autorizouno a que puidese aceptar outros traballos, e froito disto son obra soma as sinfonías de Londres ou de París.

Características da súa obra [editar]

As súas obras presentan un equilibrio clásico, pero están construídas con elementos progresistas da época. É considerado coma o "pai da sinfonía", non por ser o creador senón por fixar o esquema de sonata. Sintetizou os estilos italiano, alemán e francés, e revalorizou o contrapunto, que se atopaba en decadencia por mor do auxe do melodismo da escola italiana.

Obra [editar]

Sinfonías [editar]

Foi o autor máis prolífico neste xénero en toda a historia da música, conservándose cento catro das súas sinfonías. As primeiras presentan unha forte influencia da sonata da chiesa. Entre 1766 e 1774 compuxo as sinfonías do seu período Sturm und Drang (tormenta e paixón), movemento literario que anticipa o Romanticismo. A partir de 1780, Esterhazy interesouse máis pola ópera bufa, e Haydn apenas compuxo música instrumental para el, polo que as sinfonías deste momento fíxoas para encargos exteriores, coma as sinfonías París. Unha vez abandoou o príncipe, destacan as doce Sinfonías de Londres (entre as que se inclúe a súa derradeira sinfonía) que avanzan o estilo das primeiras de Beethoven, discípulo seu.

Música vocal [editar]

Cultivou practicamente todos os xéneros, tanto relixiosos coma profanos. Dentro da música relixiosa, destacan as súas misas, os oratorios A Creación, As estacións ou As sete palabras de Cristo na Cruz. Haydn tamén compuxo para todos os xéneros dramáticos: ópera seria, ópera bufa e singspiel. Parte destas obras desapareceron no incendio dun teatro de Esterházy en 1776.