Castelo de Ribadavia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°17′12.30″N 08°08′37.49″W / 42.2867500°N 8.1437472°W / 42.2867500; -8.1437472

Ribadavia
Castelo de Ribadavia.JPG
Concello Ribadavia
Provincia Ourense
Comunidade autónoma Galicia
Estilo arquitectónico
Estilo orixinario Románico(século XII)
Estilo actual ?(século XV)
Estado actual En ruinas. Visitable
Véxase tamén
Castelos de Galicia


O castelo de Ribadavia son as ruínas do que foi o castelo e residencia dos Condes de Ribadavia, da familia Sarmiento. Son os restos dun castelo de grandes dimensións que ten sido escavado e está na actualidade en proceso de rehabilitación.

Situación[editar | editar a fonte]

Sitúase no casco urbano de Ribadavia, en fronte da alameda e a carón do barrio xudeu e a Praza Maior.

Historia[editar | editar a fonte]

Torres do castelo.
Interior do castelo.

Algúns historiadores como Meruéndano levan a orixe deste castelo aos primeiros anos da Reconquista sendo logo ampliado durante o breve reinado de García de Galicia (1065-1071) que estableceu en Ribadavia a súa corte e a capital do seu reino. Porén outros moitos autores consideran que o castelo foi construído no século XII.

Tempo despois serviu de refuxio para a Condesa de Traba e o rei neno Afonso VII que alí resistiron o ataque de Arias Pérez partidario dos dereitos sucesorios de Dona Urraca.

No ano 1375 Henrique II de Trastámara concedeulle o señorío de Ribadavia a Pedro Ruiz Sarmiento, pasando desde entón o castelo á propiedade da familia Sarmiento.

Foi obxecto de importantes reformas no século XV que lle conferiron a súa imaxe definitiva.

Foi abandonado no século XVII cando os condes de Ribadavia fixan a súa residencia no Pazo dos condes, na praza maior, e que estaba comunicado co castelo por unha porta.

Tralo seu abandono o castelo sufriu a perda de moita da súa pedra que foi reaproveitada para a construción de moitas casas de Ribadavia.

Descrición[editar | editar a fonte]

Unha das portas de acceso á fortificación co escudo dos Sarmiento na doela do arco.

Das portas das antigas murallas que formaban parte co castelo dos sistema defensivo: a Porta da Vila (norte), a Porta de Santo Domingo (sur), A Porta da Fonte da Prata ou de San Xoán (oeste) e a Porta Nova de Arriba (leste), só esta última se conserva, xunto con outras dúas portas posteriores, a Porta Falsa da Magdalena (postigo) e a Porta da Tafona, que servía para permitir achegarse as augas do Avia.

Dous fortes torreóns circulares flanquean a porta principal que presenta un arco de medio punto. Un escudo coas armas dos Sarmiento e os Fajardo decora a porta principal.

No interior, nas escavacións arqueolóxicas levadas a cabo por Manuel Chamoso Lamas, puxéronse ao descuberto un conxunto de 20 sepulcros antropomorfos que conformaban unha necrópole medieval, datada nos séculos IX e XII. A carón das tumbas unha escalinata circular traballada directamente na rocha nai e que puideron pertencer á capela ou templo que fora o centro do camposanto.

No interior do recinto amurallado construíuse, no século XX, na parte máis achegada ao río un auditorium, onde se celebra a Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia, no mes de xullo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]