Castelo de Ribadavia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°17′12.30″N 08°08′37.49″W / 42.2867500°N 8.1437472°W / 42.2867500; -8.1437472

Castelo de Ribadavia
Castelo de Ribadavia.JPG
Concello Ribadavia
Provincia Ourense
Comunidade autónoma Galicia
Estilo arquitectónico
Estilo orixinario Románico (século XII)
Estilo actual ? (século XV)
Estado actual En ruinas. Visitable
Véxase tamén
Castelos de Galicia

O castelo de Ribadavia son as ruínas do que foi o castelo e residencia dos Condes de Ribadavia, da familia Sarmiento. Son os restos dun castelo de grandes dimensións que ten sido escavado e está na actualidade en proceso de rehabilitación.

Situación[editar | editar a fonte]

Sitúase no casco urbano de Ribadavia, en fronte da alameda e a carón do barrio xudeu e a Praza Maior.

Historia[editar | editar a fonte]

Torres do castelo.
Interior do castelo.

Algúns historiadores como Meruéndano levan a orixe deste castelo aos primeiros anos da Reconquista sendo logo ampliado durante o breve reinado de García de Galicia (1065-1071) que estableceu en Ribadavia a súa corte e a capital do seu reino. Porén outros moitos autores consideran que o castelo foi construído no século XII.

Tempo despois serviu de refuxio para a Condesa de Traba e o rei neno Afonso VII que alí resistiron o ataque de Arias Pérez partidario dos dereitos sucesorios de Dona Urraca.

No ano 1375 Henrique II de Trastámara concedeulle o señorío de Ribadavia a Pedro Ruiz Sarmiento, pasando desde entón o castelo á propiedade da familia Sarmiento.

Foi obxecto de importantes reformas no século XV que lle conferiron a súa imaxe definitiva.

Foi abandonado no século XVII cando os condes de Ribadavia fixan a súa residencia no Pazo dos condes, na praza maior, e que estaba comunicado co castelo por unha porta.

Tralo seu abandono o castelo sufriu a perda de moita da súa pedra que foi reaproveitada para a construción de moitas casas de Ribadavia.

Descrición[editar | editar a fonte]

Unha das portas de acceso á fortificación co escudo dos Sarmiento na doela do arco.

Das portas das antigas murallas que formaban parte co castelo dos sistema defensivo: a Porta da Vila (norte), a Porta de Santo Domingo (sur), A Porta da Fonte da Prata ou de San Xoán (oeste) e a Porta Nova de Arriba (leste), só esta última se conserva, xunto con outras dúas portas posteriores, a Porta Falsa da Magdalena (postigo) e a Porta da Tafona, que servía para permitir achegarse as augas do Avia.

Dous fortes torreóns circulares flanquean a porta principal que presenta un arco de medio punto. Un escudo coas armas dos Sarmiento e os Fajardo decora a porta principal.

No interior, nas escavacións arqueolóxicas levadas a cabo por Manuel Chamoso Lamas, puxéronse ao descuberto un conxunto de 20 sepulcros antropomorfos que conformaban unha necrópole medieval, datada nos séculos IX e XII. A carón das tumbas unha escalinata circular traballada directamente na rocha nai e que puideron pertencer á capela ou templo que fora o centro do camposanto.

No interior do recinto amurallado construíuse, no século XX, na parte máis achegada ao río un auditorium, onde se celebra a Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia, no mes de xullo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]