Torre do Bolo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°18′28″N 7°05′42″W / 42.30778°N 7.09500°W / 42.30778; -7.09500

Torre do Bolo
O bolo.JPG
Concello O Bolo
Provincia Ourense
Comunidade autónoma Galicia
Estilo arquitectónico
Estilo orixinario románico (século XII)
Estilo actual mestura (século XV)
Véxase tamén
Castelos de Galicia

A Torre do Bolo sitúase no concello ourensán do Bolo, preto da Serra do Eixo, en Galiza.

Historia[editar | editar a fonte]

Localízase posibelmente nun lugar noutrora ocupado por un antigo poboado castrexo, mais non foi antes do século XII que apareceron as primeiras referencias documentades ao castelo, documentos onde se relata a súa fundación real.

No século XIV, o rei Pedro I de Castela concedeu á vila foro de reguengo, en agradecemento á súa fidelidade na guerra civil que o opuña a Henrique de Trastámara.

No século XV, o rei Xoán II de Castela confirmou os privilexios da vila, na altura en que concedeu a fortificación aos condes de Benavente.

A fortificación tamén pertenceu aos condes de Lemos, inimigos acérrimos dos de Benavente, que chegaran a posuír o título de Condes do Bolo.

Características[editar | editar a fonte]

O castelo medieval posuíu planta rectangular con sete cubos e a torre da homenaxe. A torre foi reedificada por Xoán Pimentel no século XV, seguindo o estilo oxival.

A torre da homenaxe é de planta cadrada. Construída en granito ben labrado, alcanza unha altura de 18 metros e cerca de 10 metros de lado. Non conserva nin o ameado nin o beiril.

Distribúese en 3 andares e un soto cuberto con bóveda de canón apuntado, reforzado por 3 arcos. Tense acceso á torre mediante unha porta de acceso en altura, aberta no primeiro andar.

No interior, pódense apreciar a entrada do subterráneo, os alxibes e un cuarto.

Ábrese outra torre de arco apuntado que permite o acceso ao patio de armas. A partir da porta de entrada ao patio de honra, presenta un arco de medio punto. Xunto a esta porta consérvase unha torre cilíndrica e parte da cerca defensiva, cun grosor de 2 metros e 25 centímetros, que conserva varios sinais de canteiros.

Alén destes elementos, consérvanse outros como o alxibe e murallas co adarve.