Alfabeto grego

Historia do alfabeto
Idade do Bronce Medio ss –XIX - -XV Protocananeo s. –XIV. Ugarítico s. –XIII. Fenicio s. –XI. Samaritano s. –VI. Arameo s. –IX. Brāhmī s. –VI. Hebreo s. –III. Siríaco s. –II. Avéstico s. -III. Árabe s. IV. Grego s. –VIII. Itálico antigo s. –VIII. Latino s. –VII. umbro s. -VI osco s. -V falisco s. -V alf. alpinos s. -III Rúnico s. II. Copto s. I. Gótico s. IV. Armenio 405. Glagolítico 862. Cirílico s. X. Ibérico s. –III. Celtibérico s. –II. Sudarábico s. –IX. Ge'ez ss. III-IV.
Meroítico s. –III.
Xenealoxía completa

O alfabeto grego é un alfabeto de orixe fenicia utilizado polos gregos desde arredor do século -IX. En época arcaica tiña distintas variedades: basicamente unha occidental (da que provén o alfabeto etrusco e o latino) e outra oriental (da que proveñen o alfabeto xónico, que foi considerado o clásico, e del o cirílico, o armenio,...). Non foi o primeiro sistema de escritura para escribir o grego: xa se empregara o silabario micénico (tamén chamado Lineal B) entre os séculos XIV e XII a. C., pero foi esquecido tras a desaparición dos micénicos, ata que foi descifrado por Michael Ventris e John Chadwick no 1953. Consta de vinte e catro letras na súa versión clásica, aínda que hai outras que existiron pero ou eran de uso local ou desapareceron. Ademais do seu valor fonético, foron utilizadas para a expresión de números. Segue a ser utilizado na época moderna.

Letras principal

Letra	Nome	Son	Valor	Alfabeto Semítico	HTML
Α α	Alfa	/a/ /a:/ (a longo ou breve)	1	Alef (') /?/	α
Β β	Beta	/b/	2	Beth /b/	β
Γ γ	Gamma	/g/->/G/ /x/(ga,xe,xi,go,gu)	3	Gimel /g/	γ
Δ δ	Delta	/d/->/D/	4	Daleth /d/	δ
Ε ε	Epsilon	/e/ (e sempre breve)	5	He (h) /h/	ε
Ζ ζ	Dseta	/dz/->/z/ (ds, z italiano)	7	Zain /dz/	ζ
Η η	Eta	/E:/->/i/ (e sempre longo)	8	Heth (h*)	η
Θ θ	Zeta	/t_h/->/T/ (za,ce,ci,zo,zu)	9	Thet (t*)	θ
Ι ι	Iota	/i/ -> /i/ /x/	10	Yod (y) /x/	ι
Κ κ	Kappa	/k/	20	Kaf /k/	κ
Λ λ	Lambda	/l/	30	Lamed /l/	λ
Μ μ	Mi	/m/	40	Mem /m/	μ
Ν ν	Ni	/n/	50	Nun /n/	ν
Ξ ξ	Xi	/ks/	60	Samekh (s)	ξ
Ο ο	Omicrón	/o/ (o sempre breve)	70	Ain ()	ο
Π π	Pi	/p/	80	Pe /p/	π
Ρ ρ	Rho	/r/	100	Resh /r/	ρ
Σ σ,ς	Sigma	/s/	200	Shin (sh) /S/	σ
Τ τ	Tau	/t/	300	Taw /t/	τ
Υ υ	Ipsilon	/u/->/y/->/i/(u francés ou ü alemán)	400	De Wau	υ
Φ φ	Fi	/p_h/->/f/	500	orixe incerta	&phi
Χ χ	Khi	/k_h/->/x/	600	orixe incerta	χ
Ψ ψ	Psi	/ps/	700	orixe incerta	ψ
Ω ω	Omega	/O:/->/o/(o sempre longo)	800	orixe incerta	ω

Letras arcaicas

Letra	Nome	Son	Valor	Alfabeto Semítico	HTML
Ϝ [1]	Digamma	/w/->-(a grafía son dous Gammas)	6	Wau /w/
Ϻ [2]	San	/ts/	–	Sade (s*) /ts/
Ϙ [3]	Qoppa	/k/	90	Qof /q/
Ͳ [4]	Sampi	/s:/->(s sempre longo)	900	orixe incerta

Letras doutras

Letra	Nome	Son	Valor	Alfabeto Semítico	HTML
Ϛ [5]	Stigma	/st/	6	–
Ͱ [6]	Heta	/h/	–	Heth (h*)
Ϸ [7]	Sho	/ʃ/	–	orixe incerta

Alfabeto grego arcaico.

Véxase tamén

• Diacríticos do alfabeto grego
• Bustrófedon
• Estéquedon
• Letras suplementarias do alfabeto grego
• Historia do alfabeto grego

Bibliografía

• (en inglés) R. Elsie, « Albanian Literature in Greek Script: the Eighteenth and Early Nineteenth-Century Orthodox Tradition in Albanian Writing », en Byzantine and Modern Greek Studies, vol. 15, n° 20, Birmingham, 1991, PDF.
• (en inglés), N. e A. Humez, Alpha to omega: the life & times of the Greek alphabet, ed. Godine, Boston, 1981, (ISBN 0-87923-377-X).
• (en inglés) L. Hamilton Jeffery, The local scripts of archaic Greece: a study of the origin of the Greek alphabet and its development from the eighth to the fifth centuries B.C., ed. Clarendon Press, Oxford, 1990, (ISBN 978-0-19-814061-0).
• (en inglés) M. S. Makratis (ed.), Greek letters: from tablets to pixels, ed. Oak Knoll Press, 1996, (ISBN 978-1-884718-27-4).
• (en inglés) H. Hansen e G. Quinn, Greek: An Intensive Course, ed. Fordham University Press, 1992, (ISBN 978-0-8232-1663-5).
• (en inglés), B. B. Powell, Homer and the Origin of the Greek Alphabet, ed. Cambridge University Press, 1996, (ISBN 978-0-521-58907-9).
• (en inglés) M. S. Makratis, Character codes for Greek: Problems and modern solutions, 1996.