Alfabeto arameo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Historia do alfabeto

Idade do Bronce Medio ss –XIX - -XV

Meroítico s. –III.
Xenealoxía completa
Un libro do século XI en serto arameo

O primeiro alfabeto arameo estaba baseado no alfabeto fenicio. Progresivamente, o arameo desenvolveu o seu propio estilo de escritura máis «cadrada». Os antigos israelitas e outro pobos de Canaán utilizaron este alfabeto para escribiren as súas propias linguas. Co tempo converteuse no que hoxe coñecemos como alfabeto hebreo

A outra principal escritura do arameo desenvolveuse máis tarde: trátase do alfabeto siríaco (no que está escrito o libro da foto).

Unha versión moi modificada do alfabeto arameo, o alfabeto mandeo, foi empregada polos mandeos.

Ademais destas escrituras, usábanse moitas variantes deste alfabeto: o Nabateo en Petra, o Palmireno en Palmira.

O alfabeto arameo imperial[editar | editar a fonte]

Nome Equivalente hebreo Pronunciación
Aleph א golpe de glote; ā, ē
Beth ב b, v
Gimel ג g, gh
Daleth ד d, dh
Heh ה h
Waw ו w; ō, ū
Zayin ז z
Heth ח H ou /kh/
Teth ט t enfático
Yodh י y; ī, ē
Kaph ך / כ k, kh
Lamed ל l
Mem ם / מ m
Nun ן / נ n
Samekh ס s
Ayin ע
Pe ף / פ p, ph
Sade ץ / צ s enfático ou /ts/
Qoph ק q
Resh ר r
Sin/Shin ש /sh/, /s/
Taw ת /t/, /th/