Gran Premio do Xapón de 1998

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Flag of Japan.svg Gran Premio de Xapón de 1998
Detalles da carreira
Carreira 16 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1998.
Trazado do circuíto de Suzuka.
Trazado do circuíto de Suzuka.
Data 1 de novembro 1998
Nome oficial XXIII Fuji Television Japanese Grand Prix
Localización Circuíto de Suzuka, Suzuka, Xapón
Percorrido Percorrido permanente de carreira
5´864 km
Distancia 51 voltas, 299´064 km
ClimaSeco, asollado
Pole position
Piloto Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Tempo 1:36.293
Volta rápida
Piloto Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Tempo 1:40.190
Podio
Primeiro Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes

O Gran Premio do Xapón de 1998 (oficialmente o XXIV Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 1 de novembro de 1998, no Circuíto de Suzuka, Suzuka. Foi a décimo sexta rolda da tempada 1998 de Fórmula Un. A carreira de 51 voltas gañouna Mika Häkkinen pilotando para o equipo McLaren - Mercedes. Eddie Irvine, pilotando para Ferrari, terminou segundo con David Coulthard terceiro no outro McLaren. A vitoria de Häkkinen confirmouno como Campión de pilotos de 1998 ante o rival ao título Michael Schumacher que retirouse cun pneumático picado na volta 31.

Schumacher comezou na pole position pero quedou atrasado na volta de formación, o que significou que foi forzado a comezar no fondo da grella. Schumacher logrou remontar na pista durante o transcurso da carreira e finalmente retirouse cun pneumático picado logo de pasar sobre os restos dun accidente ocorrido anteriormente.

Informe[editar | editar a fonte]

Antecedentes[editar | editar a fonte]

Chegando á derradeira carreira da tempada, o piloto de McLaren, Mika Häkkinen, lideraba o Campionato de Pilotos de Fórmula 1 con 90 puntos. O piloto de Ferrari Michael Schumacher era segundo con 86 puntos.[1] Había un máximo de 10 puntos dispoñible para a carreira, o que significaba que Schumacher aínda podía gañar o título. Häkkinen só necesitaba ser segundo para converterse no campión de pilotos, aínda que Schumacher gañase a carreira, ambos pilotos estarían empatados en puntos e número de vitorias, pero Häkkinen acadaría o título xa que terminara segundo tres veces, por dous de Schumacher.[2] Detrás de Häkkinen e Schumacher no Campionato de Pilotos, David Coulthard era terceiro en 52 puntos no McLaren, con Eddie Irvine cuarto con 41 puntos no Ferrari.[1]

Na Lista de escuderías campioas do mundo de Fórmula 1, McLaren lideraba con 142 puntos e Ferrari era segundo con 127 puntos, cun máximo de 16 puntos dispoñibles.[1]

Durante a pausa de catro semanas que seguiu ao Gran Premio de Luxemburgo de 1998, Ferrari e McLaren realizaron probas privadas que estaban moi programadas.[3] Ferrari concentrou as súas probas no seu circuíto privado no Circuíto de Mugello, mentres que McLaren probou no Circuíto de Cataluña onde estiveron acompañados por Benetton, Prost, Arrows e Stewart, os novos participantes para 1999 BAR e Jordan optaron por probar en Silverstone.[4]

Debido a dous controvertidos incidentes que decidiron os campionatos mundiais de 1994 e 1997, Schumacher recibíu ordes estritas do presidente de Ferrari Luca di Montezemolo para non repetir tales incidentes.[5]

Logo de involucrarse desde o seu debut en 1965, o fornecedor de pneumáticos Goodyear saíu da Fórmula Un, sendo o único fornecedor de pneumáticos deportivos durante varias tempadas. O fabricante competidor Bridgestone converteuse no único fornecedor de pneumáticos para a tempada de 1999.[6]

Práctica e cualificación[editar | editar a fonte]

Michael Schumacher que logrou a pole position e retirouse cun pneumático picado na carreira (foto de 2011)

Realizáronse dúas sesións de prácticas antes da carreira, a primeira realizouse o venres e se dividiu en dúas partes e a segunda o sábado pola mañá. A primeira sesión realizouse durante un total de tres horas e a segunda sesión dúas horas.[7] Schumacher logrou o tempo máis rápido na primeira sesión de prácticas cun tempo de 1:39.823, dúas décimas de segundo máis rápido que o piloto de Jordan seu irmán Ralf Schumacher e o piloto de Williams Heinz-Harald Frentzen. O compañeiro de equipo de Schumacher, Irvine, foi o cuarto máis rápido, Häkkinen foi o quinto máis rápido co compañeiro de equipo Coulthard redondeando os seis primeiros.[8] A sesión de cualificación disputouse como unha sesión dunha hora realizada o sábado pola tarde. Schumacher logrou a súa terceira pole position consecutiva no seu Ferrari, cun tempo de 1:36.293.[9] Uniuse na primeira fila con Häkkinen, que tiña unha décima de segundo menos, logo de non poder rematar a súa última volta logo de correr sobre a grava na curva Degner. Coulthard foi terceiro no outro McLaren. Irvine quedou cuarto no segundo Ferrari, con Frentzen quinto, a pesar de irse á zona de grava na última sesión.[10]

Carreira[editar | editar a fonte]

Mika Häkkinen foi coroado campión do mundo de 1998 como resultado da súa vitoria en Suzuka (foto de 2009)

A saída da carreira cancelouse cando o Prost de Jarno Trulli calouse na 14ª posición. Antes do segundo intento de inicio da carreira, o Ferrari de Schumacher avanzou desde a súa posición de saída e calouno cando puxo o seu coche en marcha.[11] Häkkinen tomou o posto da pole position e Schumacher comezou desde a parte de atrás da grella.[12] Na terceira saída, Häkkinen tomou ventaxe mentres Irvine superou a Coulthard polo segundo posto. O piloto de Ferrari non puido atacar ao líder finlandés, mentres que Schumacher remontaba, alcanzando o duodécimo lugar ao final da primeira volta. Na quinta volta, Schumacher superou ao seu irmán Ralf pola sétima praza, pero quedou atrapado detrás dos ex campións do mundo Damon Hill e Jacques Villeneuve. Perdeu trinta segundos nas seguintes voltas sobre o líder da carreira, Häkkinen, perdendo as súas esperanzas para a vitoria e o título. Despois de que todos os líderes pararan en boxes, Schumacher situouse no terceiro lugar logo de facer varias voltas rápidas. Na volta 28, Esteban Tuero perdeu o seu punto de freada entrando na última curva, estrelándose co Tyrrell de Tora Takagi. Cando Schumacher pasou por riba dos restoss, sufriu unha picada lenta que rebentou o pneumático traseiro dereito tres voltas despois, provocándolle a retirada. Isto permitiu a Häkkinen obter a vitoria e o seu primeiro campionato de pilotos. Aínda que Eddie Irvine conseguiu manter a David Coulthard detrás de él, McLaren puido manter o liderado sobre Ferrari no campionato de construtores.[11][12]

Post-carreira[editar | editar a fonte]

Despois da carreira, Häkkinen describiu a situación despois das dúas saídas abortadas como un alivio e dixo: "Cando Michael viuse obrigado a partir da parte traseira da grella, sacoume unha enorme presión de encima. A carreira non foi tan difícil como outras que tiven nesta tempada. Pero moito foi grazas ao equipo que me fixo saber onde estaban Eddie e Michael".[11] Eddie Irvine dixo: "O que pasou con Michael ao comezo non cambiou as nosas tácticas para a carreira, as destruíu. Cando Michael caeu á parte de atras, sabía que dependía de min. Fixen un comezo fantástico e achegueime a Mika nalgúns puntos, pero non puiden collelo. "[11]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos. Piloto Construtor Tempo diferenza
1 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 1:36.293
2 8 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:36.471 +0.178
3 7 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 1:37.496 +1.203
4 4 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari 1:38.197 +1.904
5 2 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 1:38.272 +1.979
6 1 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 1:38.448 +2.155
7 10 Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 1:38.461 +2.168
8 9 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 1:38.603 +2.310
9 6 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:38.959 +2.666
10 5 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:39.080 +2.787
11 15 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:39.234 +2.941
12 14 Francia Jean Alesi Sauber-Petronas 1:39.448 +3.155
13 11 Francia Olivier Panis Prost-Peugeot 1:40.037 +3.744
14 12 Italia Jarno Trulli Prost-Peugeot 1:40.111 +3.818
15 17 Finlandia Mika Salo Arrows 1:40.387 +4.094
16 18 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:40.502 +4.209
17 21 Xapón Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 1:40.619 +4.326
18 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Arrows 1:40.687 +4.394
19 19 Flag of the Netherlands.svg Jos Verstappen Stewart-Ford 1:40.943 +4.650
20 22 Xapón Shinji Nakano Minardi-Ford 1:41.315 +5.022
21 23 Flag of Argentina.svg Esteban Tuero Minardi-Ford 1:42.358 +6.065
107% tempo: 1:43.033
NSC 20 Flag of Brazil.svg Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 1:43.259 +6.966

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos. Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 8 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 51 1:27:22.535 2 10
2 4 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari 51 +6.491 4 6
3 7 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 51 +27.662 3 4
4 9 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 51 +1:13.491 8 3
5 2 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 51 +1:13.857 5 2
6 1 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 51 +1:15.867 6 1
7 14 Francia Jean Alesi Sauber-Petronas 51 +1:36.053 12
8 5 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 51 +1:41.302 10
9 6 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 50 +1 volta 9
10 15 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Sauber-Petronas 50 +1 volta 11
11 11 Francia Olivier Panis Prost-Peugeot 50 +1 volta 13
12 12 Italia Jarno Trulli Prost-Peugeot 48 Motor 14
Ret 22 Xapón Shinji Nakano Minardi-Ford 40 Acelerador 20
Ret 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 31 Roda 1
Ret 21 Xapón Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 28 Danos por colisión 17
Ret 23 Flag of Argentina.svg Esteban Tuero Minardi-Ford 28 Colisión 21
Ret 18 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Stewart-Ford 25 Hidráulica 16
Ret 19 Flag of the Netherlands.svg Jos Verstappen Stewart-Ford 21 Caixa de cambios 19
Ret 17 Finlandia Mika Salo Arrows 14 Hidráulica 15
Ret 10 Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 13 Motor 7
Ret 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Arrows 2 Trompo 18
fonte:[13]

Notas[editar | editar a fonte]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
  • Texto en negra indica aos campión do mundo de 1998.


Carreira anterior:
Gran Premio de Luxemburgo de 1998
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1998
Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 1999
Carreira anterior:
Gran Premio do Xapón de 1997
Gran Premio do Xapón Carreira seguinte:
Gran Premio do Xapón de 1999

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 "F1 points tables - 1998 driver, constructor standings". crash.net. Crash Media Group. Arquivado dende o orixinal o 06 de febreiro de 2016. Consultado o 30 de xaneiro de 2016. 
  2. "Championship permutations". GrandPrix.com. 26 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  3. 1998 Formula 1 World Championship - Flying Finn First at Finish (VHS). Duke Video. 1998. 
  4. "Testing activity". GrandPrix.com. 19 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  5. "Schu seizes pole for Japanese clincher". BBC News (BBC). 31 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  6. "Motor Racing: Goodyear to leave F1 after 30 years". The Independent (Independent Print Limited). 20 de novembro de 1997. Consultado o 26 de marzo de 2013. 
  7. "Grand Prix of Japan". Gale Force F1. Arquivado dende o orixinal o 22 de outubro de 2006. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  8. "Schu off to sprint start". BBC News (BBC). 31 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  9. "1998 – Schumacher, Michael". The Official Formula 1 Website. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  10. "Ferrari on Pole". Gale Force F1. 31 de outubro de 1998. Arquivado dende o orixinal o 29 de abril de 2007. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 "Mika wins as Schu let down by puncture". BBC News. 2 de novembro de 1998. Consultado o 15 de xullo de 2015. 
  12. 12,0 12,1 "Grand Prix Results: Japanese GP, 1998". grandprix.com. Consultado o 15 de xullo de 2015. 
  13. "1998 Japanese Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de febreiro de 2015. Consultado o 24 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]