Garcia Mendiz de Eixo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Garcia Mendiz de Eixo ou Garcia Mendez de Sousa foi un trobador portugués que estivo activo nas primeiras décadas do século XII. Pertencente á familia nobre dos Sousas, exíliase na corte de Afonso VII de León até 1218, cando volve a Portugal á corte de Sancho II. Consérvase unha cantiga escrita en occitano probabelmente en 1215 no sur de Galiza, onde contraeu matrimonio coa nobre galega Elvira Gonzalez de Toroño, durante o seu voluntario desterro en terras portuguesas[1]. É, á súa vez, pai dos trobadores Fernan Garcia Esgaravunha e Gonçalo Garcia.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Nas orixes da lírica trobadoresca galego-portuguesa" (PDF). Consello da Cultura. Consultado o 30 de agosto de 2016.