L'Eixample (O Ensanche en galego) é o nome que recibe o distrito segundo da cidade de Barcelona, que ocupa a parte central da cidade, nunha ampla zona de 7,46 km² que foi deseñada por Ildefons Cerdà.
A grande extensión de terreo que corresponde ao Eixample de Ildefons Cerdà, desde Montjuïc ata o río Besòs e desde os límites da cidade medieval ata as antigas poboacións veciñas, está concibida como unha cuadrícula regular formada polos eixos lonxitudinais das súas rúas, separados entre si por unha distancia de 133,3 m, a regularidade desta cuadrícula é imperturbable ao longo de todo o trazado urbano e está xustificada en termos de igualdade, non tan só entre clases sociais, senón na comodidade do tránsito de persoas e vehículos, xa que deste xeito, tanto se se circula por unha vía coma se se fai polas súas transversais, os cruces entre elas atópanse a igual distancia, e ao non existir unhas vías máis cómodas que outras o valor das vivendas tenderá a igualarse.
