Celestino Fernández de la Vega

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Celestino Fernández de la Vega
Nacemento23 de setembro de 1914
LugarFriol
Falecemento1986 (71 anos)
LugarLugo
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónescritor
Xénerosensaio
editar datos en Wikidata ]

Celestino Fernández de la Vega Pardo, nado en Friol o 23 de setembro de 1914 e finado en Lugo en 1986, foi un escritor galego, filósofo e ensaísta. Coñecido sobre todo polo seu tratado sobre o humor titulado O segredo do humor de 1963.

O segredo do humor de Celestino Fernández de la Vega Pardo esta incluído na Biblioteca Galega 120.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de Higinio Fernández de la Vega Pasarín. En 1930 comezou a carreira de dereito na Universidade de Santiago de Compostela e despois de catro anos foi rematala a Madrid. Pouco despois de realizar os últimos exames foi mobilizado e combateu no bando nacional durante a guerra civil española.

Rematado o conflito, comezou a preparar as oposicións a técnico da Administración, que gañou en 1940, e foi destinado ao Goberno Civil de Lugo. Alí foi asiduo de varios parladoiros con Luís Pimentel, Ánxel Fole, Antonio Figueroa, Luciano Penedo e Ramón Piñeiro. Foi un dos socios fundadores da Editorial Galaxia e colaborou en publicacións como El Progreso, La Noche, Grial ou Galicia Emigrante.

Fernández de la Vega tratou de pór en valor o que entendía como características fundamentais do ser galego: a saudade, o sentimento da paisaxe e o humorismo. Importante obras súas que tratan estes temas son Abrente e Solpor da Paisaxe de 1958 e mais O segredo do humor. Foi autor de numerosos artigos xornalísticos.

O humor, segundo a concepción do autor estaba entre medias do lado serio do cómico e o ridículo do serio, sendo segundo Fernández de la Vega o humorista máis relevante das literaturas hispánicas do século XX o nacionalista Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

Foi nomeado Membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega.

Tras desaparecer do seu domicilio o 25 de marzo de 1986, o seu corpo foi achado no Río Miño o día 15 de abril.[1]

Obra[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

Traducións[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Necrolóxica en El País, 17/4/86 (en castelán).
  2. Fernández de la Vega, C. (1983). "Vida e poesía de Luís Pimentel". Sombra do aire na herba. BBdCG. 
  3. Fernández de la Vega, C. (2009). "Vida e poesía de Luís Pimentel". Ensaios a proba do tempo. Galaxia. ISBN 978-84-9865-188-1. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]