Galicia Emigrante

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Galicia Emigrante foi unha revista que se publicou en Buenos Aires entre 1954 e 1959, baixo a dirección de Luís Seoane, e un programa de radio, que estivo en antena entre 1954 e 1971. Respondía a unha iniciativa individual do pintor e son consideradas a mellor publicación e unha das mellores audicións radiais da emigración galega.

A revista[editar | editar a fonte]

Galicia Emigrante ten como antecedentes, segundo César Antonio Molina, as revistas Céltiga e A Fouce. Aparece en 1954 con Luís Seoane e José Antonio Fernández Muro como responsábeis. Cunha periodicidade mensual, dirixíase tanto aos galegos emigrados como aos residentes en Galiza. Colaboraron nela tanto galegos residentes no exterior ou personalidades arxentinas vinculadas con Galiza como galegos da Galiza interior. Os seus contidos céntranse en Galiza e na emigración galega e os seus problemas. En maio de 1959 apareceu o seu último número. A súa desaparición debeuse fundamentalmente a problemas económicos.

A audición radial[editar | editar a fonte]

Emitiuse entre as 14.05-14.30 de cada domingo e en distintas etapas en Radio Libertad, Radio Porteño e Radio Argentino sucesivamente desde o 10 de outubro de 1954 até xullo de 1971. As crónicas eran redactadas por Luís Seoane, mentres que Victor Luís Molinari e Carlos Arturo Orfeo eran os encargados de pórlle voz. Estas crónicas estaban redactadas integramente en castelán. Sobre as causas do uso desta lingua parece non haber acordo. Algúns autores sinalan problemas coa lexislación da Arxentina, que só permitía o uso da lingua oficial, mentres que outros consideran que obedecía ao desexo de achegarse a un público o máis amplo posíbel, especialmente fillos de galegos, que xa non tiña o galego como lingua materna. As finalidades do programa eran a difusión da cultura galega e a exaltación de Galiza, facendo especial fincapé nos elementos máis espirituais. O programa contaba con entrevistas ás personalidades máis representativas da colectividade galega e a lembranza de efemérides protagonizadas por galegos. Cando en 1970 Luís Seoane volve definitivamente a Galiza, o programa terá continuación dirixido por Arturo Cuadrado, aínda que o pintor seguiu colaborando enviando crónicas esporadicamente. En 1971 a Editorial Galaxia editou Comunicacións mesturadas, onde o propio Luís Seoane selecciona algunhas das súas crónicas.