Átomo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Átomos")
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Átomo de Helio.

O átomo é a parte dun elemento químico que forma a cantidade máis pequena que pode entrar en combinación para formar unha substancia. O seu nome provén de dúas partículas gregas, constituíndo a palabra ἄτομος, indivisible, xa que ata hai relativamente pouco (segunda metade do século XIX), críase que os átomos non se podían dividir.

O átomos compóñense de electróns (na periferia), protóns e neutróns (no núcleo) como partículas principais. Demócrito foi a primeira persoa en falar do concepto e darlle o nome ó átomo. Existen diversos modelos atómicos a través da historia, como o de (en orde cronolóxica) Dalton, Thomson, Rutherford, Bohr, Schroedinger, Heisenberg e o mecanocuántico

Evolución das teorías atómicas[editar | editar a fonte]

Teoría de Dalton[editar | editar a fonte]

O físico John Dalton foi o primeiro que concebiu unha teoría científica no senso moderno, sobre a natureza dos átomos. Para Dalton aínda os átomos seguían a ser esferas sólidas e indivisibles, pero as súas aportacións abriron camiño aos físicos que o seguiron.

Os postulados da súa teoría son os seguintes:

  1. Un elemento compónse de partículas indivisibles e extremadamente pequenas chamadas átomos.
  2. Todos os átomos dun mesmo elemento teñen propiedades iguais que, á súa vez, difiren das de outros elementos.
  3. Os átomos non poden crearse, destruírse ou converterse en átomos de outro elemento.
  4. Os compostos fórmanse cando se combinan átomos de diferentes elementos en relacións numéricas sinxelas.
  5. Dado un composto son constantes tanto os números relativos como os tipos de átomos.

Teoría de Rutherford[editar | editar a fonte]

En 1911, o físico Ernest Rutherford, grazas a unha serie de experimentos, concluiu que a estrutura do átomo non podía ser tan simple e sólida como a definía Dalton. Para Rutherford a estrutura do átomo estaba constituída por:

  • Un núcleo central, cargado de electricidade positiva e que contén case toda a masa do átomo.
  • Unha nube de carga negativa ou electróns, que xiran en órbitas circulares arredor do núcleo. O espacio que hai entre o núcleo e os electróns é, na súa escala, enorme.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Flores Moreno, Norma Estela (2007). Física Modena (edición revisada). México D.F.: Pearson educación. pp. 234. ISBN 978-970-26-0789-2. 
  • Bernabé (editor), Alberto (2008). Fragmentos presocráticos, de Tales a Demócrito. Madrid: Alianza Editorial. pp. 401. ISBN 978-84-206-6697-6.