Gran Premio de Mónaco de 1991

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Monaco.svg Gran Premio de Mónaco de 1991
Detalles da carreira
Carreira 4 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1991.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Data 12 de maio de 1991
Nome oficial XLIX Gran Premio de Mónaco
Localización Circuíto de Mónaco
Monte Carlo, Principado de Mónaco
Percorrido Circuíto urbano
3´328 km
Distancia 78 voltas, 259´584 km
Clima Seco, suave e nubrado
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:20.344
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost Ferrari
Tempo 1:24.368 na volta 77
Podio
Primeiro Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Terceiro Francia Jean Alesi Ferrari
A carreira foi gañada por Ayrton Senna con McLaren.
Nigel Mansell rematou segundo, acadando os primeiros puntos da tempada.
O compañeiro de Mansell, Riccardo Patrese, ia no terceiro lugar ata estrelarse ao patinar no aceite que caeu do coche de Stefano Modena, cuxo motor expirou xusto diante del.
Alain Prost terminou na quinta posición logo de perder tempo nunha parada ao final da carreira.

O Gran Premio de Mónaco de 1991 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 12 de maio de 1991 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a cuarta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de 1991.

Informe[editar | editar a fonte]

Ayrton Senna non sorprendeu a ninguén ao lograr a pole position, pero o segundo lugar se foi unha sorpresa, Stefano Modena aproveitou ao máximo a superioridade dos pneumáticos Pirelli de cualificación para ser segundo, seguido de Patrese, Piquet, un decepcionado Mansell, Berger, Prost, Moreno, Alesi, e de Cesaris. Alex Caffi tivo un grave accidente na práctica e non participou na carreira. Martin Brundle foi descualificado por non pasar o control de peso. No inicio Senna saíu moi ben seguido de Módena, Patrese, Mansell e Prost. Na primeira curva, o caos habitual, Berger batiu na parte posterior de Piquet, rompendolle a suspensión, Berger estrelaríase pouco mais tarde. Senna acadou rapidamente unha vantaxe enorme sobre Módena e Patrese, ambolos dous perseguidores quedaron eliminados na volta 42 cando o motor de Módena rompeu e derramou aceite no túnel, o que provocou que Patrese estrelarase. Senna tiña unha vantaxe enorme sobre Prost e Mansell, pero o inglés non estaba de humor para permanecer terceiro e pasou Prost cun audaz adiantamento na entrada da chicane. Máis tarde Prost entrou en boxes para reparar unha roda solta e os problemas na parada fixérono caer á quinta posición. Senna, gañou o seu cuarto Gran Premio de Mónaco en cinco anos, con 18 segundos sobre Mansell, que fixo unha carreira brillante, seguidos de Alesi, Moreno, Prost, e Emanuelle Pirro no Dallara.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pre cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Tempo Diferencia
1 22 Finlandia Jyrki Järvilehto Dallara-Judd 1:23.260
2 33 Italia Andrea de Cesaris Jordan-Ford 1:23.538 +0.278
3 21 Italia Emanuele Pirro Dallara-Judd 1:24.421 +1.161
4 32 Bélxica Bertrand Gachot Jordan-Ford 1:24.802 +1.542
5 34 Italia Nicola Larini Lambo-Lamborghini 1:25.893 +2.633
6 35 Bélxica Eric van de Poele Lambo-Lamborghini 1:26.282 +3.022
7 31 Flag of Portugal.svg Pedro Chaves Coloni-Ford 1:27.389 +4.129
8 14 Francia Olivier Grouillard Fondmetal-Ford 1:27.759 +4.499

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferencia
1 1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 1:20.508 1:20.344
2 4 Italia Stefano Modena Tyrrell-Honda 1:23.442 1:20.809 +0.465
3 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 1:22.057 1:20.973 +0.629
4 20 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Benetton-Ford 1:22.816 1:21.159 +0.815
5 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault 1:23.274 1:21.205 +0.861
6 2 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 1:21.222 1:21.583 +0.878
7 27 Francia Alain Prost Ferrari 1:22.113 1:21.455 +1.111
8 19 Flag of Brazil.svg Roberto Moreno Benetton-Ford 1:23.476 1:21.804 +1.460
9 28 Francia Jean Alesi Ferrari 1:22.966 1:21.910 +1.566
10 33 Italia Andrea de Cesaris Jordan-Ford 1:24.257 1:22.764 +2.420
11 3 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Tyrrell-Honda 1:24.435 1:22.972 +2.628
12 21 Italia Emanuele Pirro Dallara-Judd 1:23.311 1:23.022 +2.678
13 22 Finlandia Jyrki Järvilehto Dallara-Judd 1:23.023 1:23.983 +2.679
14 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ferrari 1:24.101 1:23.064 +2.720
15 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 1:24.920 1:23.394 +3.050
16 25 Bélxica Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini 1:24.728 1:23.431 +3.087
17 24 Italia Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 1:24.481 1:23.584 +3.240
18 16 Italia Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 1:25.040 1:23.642 +3.298
19 30 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Lola-Ford 1:26.380 1:23.898 +3.554
20 17 Italia Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:25.078 1:23.909 +3.565
21 29 Francia Éric Bernard Lola-Ford 1:25.370 1:24.079 +3.735
22 8 Flag of the United Kingdom.svg Mark Blundell Brabham-Yamaha 1:25.500 1:24.109 +3.765
23 26 Francia Érik Comas Ligier-Lamborghini 1:24.747 1:24.151 +3.807
24 32 Bélxica Bertrand Gachot Jordan-Ford 1:24.540 1:24.208 +3.864
25 9 Italia Michele Alboreto Footwork-Porsche 1:27.843 1:24.606 +4.262
26 11 Finlandia Mika Häkkinen Lotus-Judd 1:24.868 1:24.829 +4.485
27 12 Flag of the United Kingdom.svg Julian Bailey Lotus-Judd 1:28.772 1:26.995 +6.651
28 18 Italia Fabrizio Barbazza AGS-Ford 1:28.060 1:27.079 +6.735
29 10 Italia Alex Caffi Footwork-Porsche NTS
30 7 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Brabham-Yamaha Descalificado

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 78 1:53:02.334 1 10
2 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault 78 + 18.348 5 6
3 28 Francia Jean Alesi Ferrari 78 + 47.455 9 4
4 19 Flag of Brazil.svg Roberto Moreno Benetton-Ford 77 + 1 volta 8 3
5 27 Francia Alain Prost Ferrari 77 + 1 volta 7 2
6 21 Italia Emanuele Pirro Dallara-Judd 77 + 1 volta 12 1
7 25 Bélxica Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini 76 + 2 voltas 16
8 32 Bélxica Bertrand Gachot Jordan-Ford 76 + 2 voltas 23
9 29 Francia Éric Bernard Lola-Ford 76 + 2 voltas 13
10 26 Francia Érik Comas Ligier-Lamborghini 76 + 2 voltas 26
11 22 Finlandia Jyrki Järvilehto Dallara-Judd 75 + 3 voltas 21
12 23 Italia Pierluigi Martini Minardi-Ferrari 72 + 6 voltas 14
Ret 11 Finlandia Mika Häkkinen Lotus-Judd 64 Fuga aceite 25
Ret 24 Italia Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 49 Caixa cambios 17
Ret 15 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 43 Acelerador 15
Ret 4 Italia Stefano Modena Tyrrell-Honda 42 Motor 2
Ret 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 42 Accidente 3
Ret 8 Flag of the United Kingdom.svg Mark Blundell Brabham-Yamaha 41 Trompo 19
Ret 9 Italia Michele Alboreto Footwork-Porsche 39 Motor 22
Ret 3 Flag of Japan.svg Satoru Nakajima Tyrrell-Honda 35 Trompo 11
Ret 30 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Lola-Ford 24 Motor 20
Ret 33 Italia Andrea de Cesaris Jordan-Ford 21 Acelerador 10
Ret 16 Italia Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 12 Freos 18
Ret 17 Italia Gabriele Tarquini AGS-Ford 9 Caixa cambios 24
Ret 2 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 9 Accidente 6
Ret 20 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Benetton-Ford 0 Suspensión 4
NSC 12 Flag of the United Kingdom.svg Julian Bailey Lotus-Judd
NSC 18 Italia Fabrizio Barbazza AGS-Ford
NSC 10 Italia Alex Caffi Footwork-Porsche
DSC 7 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Brabham-Yamaha
NSCP 34 Italia Nicola Larini Lambo-Lamborghini
NSCP 35 Bélxica Eric van de Poele Lambo-Lamborghini
NSCP 31 Flag of Portugal.svg Pedro Chaves Coloni-Ford  
NSCP 14 Francia Olivier Grouillard Fondmetal-Ford  

Notas[editar | editar a fonte]

  • Lider por voltas: Ayrton Senna 78 (1-78)
  • Última carreira: Julian Bailey
  • Gerhard Berger cometeu un erro na primeira curva na saída e caeu ata o posto 26.
  • Primeiros puntos de Mansell na tempada (segunda posición)
  • Martin Brundle foi descualificado polos comisarios da FIA por non pasar o control de pesaxe.
  • Stefano Modena no Tyrrell Honda V10 fixo unha volta impresionante de clasificación para estar na primeira fila da grella con Senna co seu motor V12 Honda Marlboro McLaren
  • Nos primeiros compases da carreira, un comisario que recollía restos dun incidente en Santa Devota case foi alcanzado por Ayrton Senna
  • 4ª vitoria de Ayrton Senna de 4 carreiras na tempada 1991
  • Pierluigi Martini recibiu os primeiros 10 segundos de penalización na historia na Fórmula Un

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Clasificación no campionato de pilotos
Pos Piloto Puntos
1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna 40
2 Francia Alain Prost 11
3 Austria Gerhard Berger 10
4 Italia Riccardo Patrese 6
5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell 6
Clasificación do campionato de construtores
Pos Construtor Puntos
1 Flag of the United Kingdom.svg McLaren-Honda 50
2 Italia Ferrari 16
3 Flag of the United Kingdom.svg Williams-Renault 12
4 Flag of the United Kingdom.svg Benetton-Ford 9
5 Flag of the United Kingdom.svg Tyrrell-Honda 5
  • Notas: Só están incluidos os cinco primeiros postos da clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de San Mariño de 1991
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1991
Carreira seguinte:
Gran Premio de Canadá de 1991
Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1990
Gran Premio de Mónaco Carreira seguinte:
Gran Premio de Mónaco de 1992

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Mónaco de 1991

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]