Eduardo Chillida

O peite dos ventos en San Sebastián

Eduardo Chillida Juantegui, nado en San Sebastián o 10 de xaneiro de 1924 e finado na mesma cidade o 19 de agosto de 2002, foi un escultor vasco.

Traxectoria

Primeiro foi futbolista na Real Sociedad de Fútbol de San Sebastián, pero tivo que deixalo por unha lesión. Estudou arquitectura en San Sebastián e Madrid, e abandonou a carreira comezando a estudar debuxo no Círculo de Belas Artes de Madrid. Trasládase a París e casa ó ano seguinte con Pilar Belzunce, comezando o mesmo ano a súa longa carreira na que destacaría "O peite do vento", escultura en aceira que se instala en San Sebastián en 1971. Recibe diversos premios, entre eles o Príncipe de Asturias en 1987.

No ano 1975 deseñou o logotipo da Universidade do País Vasco [1].

Na última parte da súa vida, Chillida constituíu o museo Chillida-Leku, inaugurado en 2000 no casarío de Zabalaga (no concello de Hernani, xunto a San Sebastián) unha fermosa construción tradicional vasca remodelada polo escultor e rodeada dun grande espazo de xardíns coa maior colección da obra do artista.

Un dos seus proxectos máis afamados e polémicos, aínda que inconcluso, foi o baleirado da montaña Tindaya, na illa canaria de Fuerteventura, co obxectivo de crear no seu interior un inmenso cubo no que se simbolizaba a lúa e o sol.

Outras obras sinaladas

"Eloxio ó horizonte" (Xixón)

• "Torso" (París, 1948)
• Portas da basílica de Aránzazu (Oñate, Guipúscoa, 1954)
• "Eloxio da luz" (1963)
• "A serea varada" (Madrid, 1972)
• "Eloxio ó horizonte" (Xixón, 1990)
• "Monumento á tolerancia" (Sevilla, 1992)
• "Berlín" (Berlín, 2000)

Véxase tamén

Bibliografía

• "Muere Chillida, el escultor español más universal", en El País, 20.08.2002.

Ligazóns externas

• Museo Chillida-Leku
• Biografía (en castelán)