Eduardo Chillida
Eduardo Chillida Juantegui, nado en San Sebastián o 10 de xaneiro de 1924 e finado na mesma cidade o 19 de agosto de 2002, foi un escultor vasco.
Índice |
Traxectoria [editar]
Primeiro foi futbolista na Real Sociedad de Fútbol de San Sebastián, pero tivo que deixalo por unha lesión. Estudou arquitectura en San Sebastián e Madrid, e abandonou a carreira comezando a estudar debuxo no Círculo de Belas Artes de Madrid. Trasládase a París e casa ó ano seguinte con Pilar Belzunce, comezando o mesmo ano a súa longa carreira na que destacaría "O peite do vento", escultura en aceira que se instala en San Sebastián en 1971. Recibe diversos premios, entre eles o Príncipe de Asturias en 1987.
No ano 1975 deseñou o logotipo da Universidade do País Vasco [1].
Na última parte da súa vida, Chillida constituíu o museo Chillida-Leku, inaugurado en 2000 no casarío de Zabalaga (no concello de Hernani, xunto a San Sebastián) unha fermosa construción tradicional vasca remodelada polo escultor e rodeada dun grande espazo de xardíns coa maior colección da obra do artista.
Un dos seus proxectos máis afamados e polémicos, aínda que inconcluso, foi o baleirado da montaña Tindaya, na illa canaria de Fuerteventura, co obxectivo de crear no seu interior un inmenso cubo no que se simbolizaba a lúa e o sol.
Outras obras sinaladas [editar]
- "Torso" (París, 1948)
- Portas da basílica de Aránzazu (Oñate, Guipúscoa, 1954)
- "Eloxio da luz" (1963)
- "A serea varada" (Madrid, 1972)
- "Eloxio ó horizonte" (Xixón, 1990)
- "Monumento á tolerancia" (Sevilla, 1992)
- "Berlín" (Berlín, 2000)
Véxase tamén [editar]
Bibliografía [editar]
- "Muere Chillida, el escultor español más universal", en El País, 20.08.2002.
