Dente

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Dente
Girl's smile.jpg
Dentes
Denticao.jpg
Vista posterior dos dentes desde o interior da boca
Dorlands/Elsevier Tooth


O dente é un órgano anatómico duro, encravado nos alvéolos dos ósos maxilares a través dun tipo especial de articulación denominada gonfosis e na que interveñen diferentes estruturas, a saber: cemento dentario e óso alveolar, ambos unidos polo ligamento periodontal.

Os dentes interveñen na dixestión ó cortar, moer e tritura-los alimentos sólidos (dixestión mecánica). Ademais participa, xunto con outros elementos da boca, na comunicación oral.

Os dentes poden ser iguais entre si (homodontes) ou diferentes segundo a súa función específica (heterodontes). Neste segundo caso, ordenados dende o centro ata os extremos, son os dentes incisivos que cortan, os caninos que desgarran, os premolares que trituran e os molares que moen.

Partes do dente[editar | editar a fonte]

Esquema dun dente. 1- Esmalte, 2- Dentina, 3-Polpa, 4-Enxiva, 5-Cemento, 6-Óso alveolar, 7-Vaso sanguíneo, 8-Nervio. A-Coroa, B-Raíz

O periodonto é a unidade composta polos tecidos que rodean o dente, que corresponden ó óso alveolar, ó ligamento periodontal e á enxiva. O dente propiamente dito componse de tres compoñentes mineralizados: o esmalte, a dentina e o cemento, máis unha porción central de tecido conectivo xelatinoso suave, a polpa dentaria.

A dentición e os dentes na cultura popular galega[editar | editar a fonte]

Na Gudiña cren que, cando caen os dentes de leite, deben ser botados ó lume porque se non se fai así e cadra que os come unha galiña non nacerán outros dentes no seu sitio [1].

Refraneiro[editar | editar a fonte]

  • Amóstrame os dentes, e direiche o que comeche.
  • Antes son os meus dentes que os meus parentes.
  • Cando penses meter o dente en seguro, atoparas co duro.
  • Cando tiven dentes non tiven pan; e agora que teño pan non teño dentes.
  • Máis quero ter pros meus dentes que pros meus parentes.
  • Malia ó dente que come a semente.
  • O dente do neno que vén temperau, logo trai un novo irmau.
  • O dente i o amigo, sofrilo co seu door e co seu vicio.
  • Onde teño os dentes alí teño as mentes.
  • Quen ten mal dente, ten mal parente

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Marilena Prieto (1951): "Notas folklóricas de la Sierra Seca (La Gudiña-Orense)", en Douro Litoral, 4ª série, III-IV, 149.