Arquitrabe

Na Galipedia, a wikipedia en galego.

Arquitrabe no templo romano de Marte, do Foro de Augusto, en Roma

A arquitrabe é a parte inferior do entaboamento na arquitectura clásica. A súa función estrutural é servir de lintel, para transmitir o peso da cuberta ás columnas.

É un elemento fundamental na arquitectura de cuberta plana, chamada arquitrabada. A arquitectura grega clásica e o seu precedente, a arquitectura exea, son un exemplo típico de estruturas arquitrabadas, aínda que, anteriormente, os edificios monumentais exipcios tamén se construíron con cubertas planas ou alinteladas.

[editar] Véxase tamén

[editar] Outros artigos


Templo grego
Áreas: Períbolo | Pronaos | Naos | Áditon | Opistódomo | Perístilo
Ordes: Dórica | Corintia | Xónica
Elementos: Propileos | Estereóbata | Estilóbata | Columna | Fuste | Éntase | Canelura | Atlante | Cariátide | Capitel | Equino | Ábaco | Entaboamento | Arquitrabe | Friso | Métopa | Tríglifo | Mútula | Cornixa | Frontón | Tímpano | Acroterio | Antefixo
editar
Ferramentas persoais