Arquitrabe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Arquitrabe no templo romano de Marte, do Foro de Augusto, en Roma

A arquitrabe é a parte inferior do entaboamento na arquitectura clásica. A súa función estrutural é servir de lintel, para transmitir o peso da cuberta ás columnas.

É un elemento fundamental na arquitectura de cuberta plana, chamada arquitrabada. A arquitectura grega clásica e o seu precedente, a arquitectura exea, son un exemplo típico de estruturas arquitrabadas, aínda que, anteriormente, os edificios monumentais exipcios tamén se construíron con cubertas planas ou alinteladas.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]