Cogullo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Convento de Cristo en Tomar, pormenor de pináculo revestido con cogullos.

O elemento arquitectónico cogullo, tamén crochet, colchete ou cogoilo, designa un pequeno elemento decorativo en pedra representando follas estilizadas, de uso común na arquitectura do estilo gótico.

Estes elementos combados e retorcidos xorden en repetición, e colocados á mesma distancia entre si, especialmente rematando arestas de pináculos (coroados no pico cun florón ou crista), gabletes e arcos.

No gótico primitivo estas formas simplifícanse bastante pasando a formas extremadamente traballadas no gótico flamexante, cando a profusión de decoración atinxe o auxe do estilo e se acentúa a idea de verticalidade e de movemento en dirección ao ceo.




Elementos da arquitectura eclesiástica
Áreas: Ábsida | Absidiola | Adro | Claustro | Coro | Cruceiro | Deambulatorio | Nártice | Nave | Presbiterio | Sancristía | Transepto
Exterior: Arcobotante | Arquitrabe | Arquivolta | Cabeceira | Campanario | Canzorro | Chapitel | Contraforte | Espadana | Fachada | Gárgola | Nicho | Pináculo | Portada | Porta | Tiburio | Tímpano | Xamba
Interior: Altar | Arcada | Bóveda | Capitel | Ciborio | Columna | Cruxía | Cuncha | Cúpula | Galería | Hemiciclo | Imaxinería | Mosaico | Pavimento | Piar | Retablo | Rosetón | Tribuna | Triforio | Vitral
Outros: Arco | Baixorrelevo | Cogullo | Florón | Gablete | Lobo | Tramo | Trazaría