Luís García Mañá

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Luís García Mañá
Luís García Mañá Couto Mixto.jpg
Luís Manuel García Mañá
Datos persoais
Nacemento 19 de outubro de 1950
Actividade
Lingua Galego, castelán
Xéneros ensaio, narrativa

Luís Manuel García Mañá, nado en Ourense o 19 de outubro de 1950, é un policía e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

É licenciado en Dereito, cursou estudios de Maxisterio, Tocoloxía Forense e Antropoloxía Cultural. Foi Comisario Xefe de Policía en Madrid, Vigo e Ourense, e desde 2004 exerce a responsabilidade de Comisario Principal, Xefe Superior de Policía de Galicia. Académico correspondente da Real Academia Galega, membro numerario do Instituto de Estudios Vigueses, da Fundación Premios da Crítica Galicia, do Padroado da Fundación Otero Pedrayo, do PEN Clube de Galicia, fillo adoptivo de Calvos de Randín.

Realizou un importante labor no rescate e difusión da historia do Couto Mixto con obras como La Frontera hispano-lusa en la provincia de Ourense (1988), Miño: ¿existiu unha fronteira?: apuntes históricos, xurídicos e sociolóxicos (1993) e Couto Mixto: unha república esquecida (2000 e 2005).

Colaborou en Boletín Auriense, Boletín do Instituto de Estudios Vigueses, Eixo Atlántico, Lingua Viva, Tempo Exterior, La Voz de Galicia, La Región e Faro de Vigo. Participou coa reconstrución fisionómica de Manuel Blanco Romasanta no libro O home do unto. Manuel Blanco Romasanta (1991) e no estudio La droga en la población escolar no universitaria.

Nas eleccións xerais de 2015 presentouse ao Senado polo PSOE pola provincia de Ourense e foi elixido senador.

Obra en galego[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Miño, ¿existiu unha fronteira? Apuntes históricos, xurídicos e sociolóxicos, 1993, Galaxia.
  • Couto Mixto. Unha república esquecida, 2000.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • O lume de Santo Antón, 1997.
  • As plumas do moucho, 1999, Ir Indo.
  • Menino morreu, 2003, Xerais.
  • O grito do Ipiranga, 2010.
  • Por que as sombras non teñen ollos, 2015, Xerais.

Obra en castelán[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • De los corregidores a los gobernadores civiles de Ourense, 1986.
  • Las boticas de Vigo y el arte del oficio, 1998.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]