Lois Diéguez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lois Diéguez
Lois Diéguez (AELG)-3.jpg
Datos persoais
Nacemento 17 de abril de 1944 (72 anos)
Lugar Monforte de Lemos, Galicia Galicia
Falecemento
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos
Relixión
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Galego
Período {{{período}}}
Debut {{{debut}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Poesía, narrativa e ensaio
Princ. obras {{{obras}}}
Influencias {{{influencias}}}
influíu {{{influíu }}}
Alma máter {{{alma_máter}}}
Estudos Enxeñaría topográfica
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios
[[Ficheiro:|centro|]]
{{{web}}}
{{{notas}}}

Lois Diéguez Vázquez, nado en Monforte de Lemos o 17 de abril de 1944, é un escritor e político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi alumno de Manuel María na súa vila natal[1]. Estudou enxeñaría topográfica en Madrid, e exerceu esa profesión no Concello de Lugo. Militante da UPG, foi un dos fundadores e voceiro da AN-PG e deputado polo BNPG no Parlamento de Galicia (1981-1985). Membro da Asociación de Escritores en Lingua Galega. O seu poema Eu son a voz do pobo, converteuse nunha das cancións emblemáticas o grupo Voces Ceibes. Pertence ao Colectivo Círculos Líticos, integrado, entre outros, por Antón Fortes Torres e Isidro Novo.

Obra[editar | editar a fonte]

Poesía[editar | editar a fonte]

  • Albre de espranza, 1966, Xistral.
  • Canciós pra un agromar branco e azul, 1968, Xistral.
  • O ferro dos días, 1982, Xistral.
  • Ónfalos, 2001, Espiral Maior.

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • A torre de Babel, 1968, Galaxia, novela.
  • O tempo sen saída, 1972, Editorial Castrelos, novela.
  • Galou Z-28, 1976, Xistral, novela.
  • A canción do vagamundo, 1987, Sotelo Blanco, novela.
  • Monólogos no espello, 1992, Laiovento, relatos.
  • Tres sombras góticas e unha rosa, 1995, Espiral Maior.
  • Henriqueta na galeria, 1997, Edicións do Cumio.
  • Viaxes ás terras encantadas de Lemos, 1999, A Nosa Terra, narrativa de viaxes.
  • A casa de Galiaz, 2003, Biblos Clube de Lectores.
  • O canto do Muecín, 2007, A Nosa Terra.
  • A poutada do Oso, 2011, Laiovento.

Literatura infanto-xuvenil[editar | editar a fonte]

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • Lugo, a cidade dos tesouros encantados, 2014, Engaiolarte.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

Premios[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Queixas Zas, M. (2016): Labrego con algo de poeta. Editorial Galaxia.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]