Gran Premio de Francia de 1992

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Francia Gran Premio de Francia de 1992
Detalles da carreira
Carreira 8 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1992.
Trazado do Circuíto de Nevers Magny-Cours
Trazado do Circuíto de Nevers Magny-Cours
Data 5 de xullo de 1992
Nome oficial LXXVIII Grand Prix de France
Localización Circuíto de Nevers Magny-Cours, Magny-Cours, Francia
Percorrido Circuíto permanente
4´250 km. km
Distancia 72 voltas, 306´00 km
ClimaSeco, Logo chuvia
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:13.864
Volta rápida
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:17.070 na volta 37
Podio
Primeiro Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Segundo Italia Riccardo Patrese Williams-Renault
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford


O Gran Premio de Francia de 1992 de fórmula 1 celebrouse no Circuíto de Nevers Magny-Cours en Francia o 5 de xullo de 1992. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de 1992, o 70º Gran Premio de Francia, ou o 78º Gran Prix de l'ACF. A carreira, disputada en 72 voltas.

Carreira[editar | editar a fonte]

O bloqueo do camión por unha folga de camioneiros en Francia provocou que o equipo Andrea Moda Formula non participara nesta carreira. Todos os outros equipos tamén se viron afectados, pero todos lograron chegar ao circuíto e competir na carreira.

Os dous Williams clasificáronse por diante dos McLaren con Nigel Mansell na pole position diante do seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese, Ayrton Senna, Gerhard Berger, Michael Schumacher e o francés Jean Alesi. Ao principio, Patrese pasou a Mansell, mentres que Berger adiantouse a Senna e Martin Brundle puido adiantar a Alesi. Na horquilla de Adelaide, Schumacher intentou pasar a Senna, pero no seu lugar golpeouno, provocando a abandono de Senna e forzándose a se mesmo a entrar en boxes. Mentres tanto, Patrese e Mansell estaban un á beira do outro, pero Patrese mantivo a vantaxe. Patrese lideraba diante de Mansell, Berger, Brundle, Alesi e Häkkinen.

Nada cambiou ata a volta 11 cando fallou o motor de Berger. Pouco despois comezou a chover tan intensamente que a carreira detívose. Logo dun tempo, a choiva diminuíu e volveu a formarse a grella. A carreira decidiríase coa suma dos tempos de ambas partes da carreira. Patrese tomou a dianteira de novo con Alesi adiantándose a Mika Häkkinen no Lotus. Mansell intentou pasar ao seu compañeiro de equipo novamente, pero Patrese defendeuse e unha vez máis e mantivo a vantaxe. Máis atrás, Schumacher intentouno novamente, golpeando a Stefano Modena no Jordan, abandonando a carreira coa suspensión dianteira rota. Patrese lideraba diante de Mansell, Brundle, Alesi, Häkkinen e Comas. Patrese fixo un xesto a Mansell para que o pasase e Mansell adiantouno. Cando Patrese foi interrogada logo da carreira sobre se existían ordes de equipo no equipo Williams, negouse a comentalo.

Comezou a chover de novo e todos entraron en boxes con Alesi cambiando demasiado tarde e caendo ao sexto posto. O seu motor fallou na volta 61. Mansell gañou con Patrese facendo un novo 1-2 para Williams por diante de Brundle, Häkkinen, Comas e Herbert. Este foi o primeiro podio de Brundle: fora descualificado do seu podio no Gran Premio de Detroit de 1984.

Así, na metade da tempada, Mansell lideraba o campionato con 66 puntos en comparación cos 34 de Patrese. Schumacher era terceiro con 26, Senna cuarto con 18, Berger era quinto con 18, Alesi sexto con 11, Brundle era sétimo con 9 e Alboreto oitavo con 5. No campionato de construtores, Williams tiña 100 puntos e estaba moi por diante, McLaren estaba segundo con 36, Benetton terceiro con 35 e Ferrari era cuarto con 13.

Debido ao ano sabático que Alain Prost collera en 1992, esta foi a segunda vez na súa carreira de casa desde que aparecera por primeira vez no podio en 1981 na que Alain Prost non estaba no podio do Gran Premio de Francia. Prost gañara o GP de Francia en 1981, 1983, 1988, 1989 e 1990. Fora segundo en 1982, 1986 e 1991, e terminara terceiro en 1985 e 1987. O único podio que se perdeu entre 1981 e 1991 fora en Dijon en 1984 cando finalizou sétimo logo de problemas cunha roda frouxa.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 diferenza
1 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault 1:15.047 1:13.864
2 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 1:15.551 1:14.332 +0.468
3 1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 1:16.892 1:15.199 +1.335
4 2 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 1:16.944 1:15.316 +1.452
5 19 Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford 1:16.969 1:15.569 +1.705
6 27 Francia Jean Alesi Ferrari 1:17.686 1:16.118 +2.254
7 20 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford 1:17.638 1:16.151 +2.287
8 28 Italia Ivan Capelli Ferrari 1:18.152 1:16.443 +2.579
9 25 Bélxica Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:18.179 1:16.806 +2.942
10 26 Francia Érik Comas Ligier-Renault 1:17.637 1:16.938 +3.074
11 11 Finlandia Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:18.327 1:16.999 +3.135
12 12 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Lotus-Ford 1:18.168 1:17.257 +3.393
13 29 Francia Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:18.864 1:17.442 +3.578
14 9 Italia Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:19.291 1:17.508 +3.644
15 10 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 1:19.022 1:17.548 +3.684
16 24 Italia Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:19.110 1:17.667 +3.803
17 21 Finlandia JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:19.279 1:17.677 +3.813
18 30 Flag of Japan.svg Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:19.819 1:17.709 +3.845
19 4 Italia Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 1:20.029 1:17.868 +4.004
20 32 Italia Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:18.905 1:17.901 +4.037
21 16 Austria Karl Wendlinger March-Ilmor 1:18.596 1:17.937 +4.073
22 3 Francia Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:19.204 1:17.989 +4.125
23 15 Italia Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:19.146 1:17.993 +4.129
24 33 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:19.574 1:18.337 +4.473
25 22 Italia Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:18.634 1:18.586 +4.722
26 14 Suíza Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 1:19.835 1:18.701 +4.837
27 17 Francia Paul Belmondo March-Ilmor 1:19.963 1:19.354 +5.490
28 23 Flag of Brazil.svg Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 1:20.062 +6.198
29 7 Bélxica Eric van de Poele Brabham-Judd 1:21.594 1:20.139 +6.275
30 8 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Brabham-Judd 1:21.412 1:22.495 +7.548
Fonte:[1][2][3]

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault 69 1:38:08.459 1 10
2 6 Italia Riccardo Patrese Williams-Renault 69 + 46.447 2 6
3 20 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford 69 + 1:12.579 7 4
4 11 Finlandia Mika Häkkinen Lotus-Ford 68 + 1 volta 11 3
5 26 Francia Érik Comas Ligier-Renault 68 + 1 volta 10 2
6 12 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Lotus-Ford 68 + 1 volta 12 1
7 9 Italia Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 68 + 1 volta 14
8 24 Italia Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 68 + 1 volta 16
9 21 Finlandia JJ Lehto Dallara-Ferrari 67 + 2 voltas 17
10 22 Italia Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 67 + 2 voltas 25
11 3 Francia Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 66 + 3 voltas 22
Ret 27 Francia Jean Alesi Ferrari 61 Motor 6
Ret 4 Italia Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 51 Trompo 19
Ret 30 Flag of Japan.svg Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 49 Motor 18
Ret 25 Bélxica Thierry Boutsen Ligier-Renault 46 Trompo 9
Ret 28 Italia Ivan Capelli Ferrari 38 Motor 8
Ret 16 Austria Karl Wendlinger March-Ilmor 33 Caixa de cambios 21
Ret 32 Italia Stefano Modena Jordan-Yamaha 25 Motor 20
Ret 10 Flag of Japan.svg Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 20 Trompo 15
Ret 19 Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford 17 Colisión 5
Ret 2 Austria Gerhard Berger McLaren-Honda 10 Motor 4
Ret 15 Italia Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 6 Acelerador 23
Ret 1 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda 0 Colisión 3
Ret 29 Francia Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 0 Colisión 13  
Ret 33 Flag of Brazil.svg Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 0 Colisión 24
Ret 14 Suíza Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 0 Colisión 26  
NSC 17 Francia Paul Belmondo March-Ilmor        
NSC 23 Flag of Brazil.svg Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini        
NSC 7 Bélxica Eric van de Poele Brabham-Judd
NSC 8 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Brabham-Judd
Fonte:[4]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio do Canadá de 1992
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1992
Carreira seguinte:
Gran Premio do Reino Unido de 1992
Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1991
Gran Premio de Francia Carreira seguinte:
Gran Premio de Francia de 1993

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Rhone Poulenc French Grand Prix - QUALIFYING 1". formula1.com. Consultado o 13 de setembro de 2017. 
  2. "Rhone Poulenc French Grand Prix - QUALIFYING 2". formula1.com. Consultado o 13 de setembro de 2017. 
  3. "Rhone Poulenc French Grand Prix - OVERALL QUALIFYING". formula1.com. Consultado o 13 de setembro de 2017. 
  4. "1992 French Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de novembro der 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]