Gran Premio de Francia de 1983

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Francia Gran Premio de Francia de 1983
Detalles da carreira
Carreira 3 de 15 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1983.
Trazado do Circuíto de Paul Ricard
Trazado do Circuíto de Paul Ricard
Data 17 de abril de 1983
Nome oficial Grand Prix de l'A.C.F.
Localización Francia
Percorrido Circuíto permanente
5´809 km. km
Distancia 54 voltas, 313´686 km
Clima Seco
Pole position
Piloto Francia Alain Prost Renault
Tempo 1:36.672
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost Renault
Tempo 1:42.695 na volta 34
Podio
Primeiro Francia Alain Prost Renault
Segundo Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW
Terceiro Flag of the United States.svg Eddie Cheever Renault

O Gran Premio de Francia de fórmula 1 de 1983 celebrouse no Circuíto Paul Ricard en Francia o 17 de abril de 1983. Foi a terceira proba da tempada de Fórmula Un de 1983, o 61º Gran Premio de Francia, ou o 69º Gran Prix de l'ACF. A carreira disputouse sobre 54 voltas ao circuíto de 5´809 quilómetros para unha distancia total de carreira de 313´6 quilómetros.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

O piloto francés Alain Prost gañou a carreira co equipo Renault, foi a terceira vitoria consecutiva no Gran Premio de Francia da marca francesa e a cuarta en 5 tempadas. Segundo foi o Brabham - BMW do Campión do Mundo de 1981 Nelson Piquet, co compañeiro de Prost no equipo Renault Eddie Cheever terminando terceiro. Completaron os puntos Patrick Tambay no seu Ferrari, e os atmosféricos Williams de Keke Rosberg e Jacques Laffite .

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 15 Francia Alain Prost Renault 1:38.358 1:36.672
2 16 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Renault 1:38.980 1:39.785 +2.308
3 6 Italia Riccardo Patrese Brabham-BMW 1:41.095 1:39.104 +2.432
4 28 Francia René Arnoux Ferrari 1:40.027 1:39.115 +2.443
5 11 Italia Elio de Angelis Lotus-Renault 1:39.512 1:39.312 +2.640
6 5 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW 1:39.601 1:39.746 +2.929
7 22 Italia Andrea de Cesaris Alfa Romeo 1:38.099† 1:39.611 +2.939
8 23 Italia Mauro Baldi Alfa Romeo 1:41.215 1:39.618 +2.946
9 35 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Toleman-Hart 1:43.038 1:39.881 +3.209
10 9 Alemaña Manfred Winkelhock ATS-BMW 1:40.233 1:44.997 +3.561
11 27 Francia Patrick Tambay Ferrari 1:40.393 1:40.488 +3.721
12 8 Austria Niki Lauda McLaren-Ford 1:41.065 1:41.492 +4.393
13 36 Italia Bruno Giacomelli Toleman-Hart 1:42.219 1:41.775 +5.103
14 7 Flag of the United Kingdom.svg John Watson McLaren-Ford 1:41.838 1:42.448 +5.166
15 3 Italia Michele Alboreto Tyrrell-Ford 1:42.177 1:43.317 +5.505
16 1 Finlandia Keke Rosberg Williams-Ford 1:42.450 1:42.551 +5.778
17 34 Flag of Venezuela.svg Johnny Cecotto Theodore-Ford 1:43.552 1:42.615 +5.943
18 12 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Lotus-Ford 1:43.320 1:42.650 +5.978
19 2 Francia Jacques Laffite Williams-Ford 1:43.295 1:42.678 +6.006
20 25 Francia Jean-Pierre Jarier Ligier-Ford 1:42.808 1:42.737 +6.065
21 29 Suíza Marc Surer Arrows-Ford 1:42.962 1:44.346 +6.290
22 33 Flag of Colombia.svg Roberto Guerrero Theodore-Ford 1:43.367 1:43.602 +6.695
23 31 Italia Corrado Fabi Osella-Ford 1:45.638 1:43.411 +6.739
24 4 Flag of the United States.svg Danny Sullivan Tyrrell-Ford 1:44.317 1:43.654 +6.982
25 26 Flag of Brazil.svg Raul Boesel Ligier-Ford 1:44.470 1:44.905 +7.798
26 30 Flag of Brazil.svg Chico Serra Arrows-Ford 1:44.778 1:45.859 +8.106
27 17 Flag of Chile.svg Eliseo Salazar RAM-Ford 1:45.073 2:02.335 +8.401
28 32 Italia Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:46.541 1:45.812 +9.140
28 18 Francia Jean-Louis Schlesser RAM-Ford 1:45.866 1:46.102 +9.194
Fonte:[1]
  • † — Tempo anulado

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 15 Francia Alain Prost Renault 54 1:34:13.913 1 9
2 5 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW 54 + 29.720 6 6
3 16 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Renault 54 + 40.232 2 4
4 27 Francia Patrick Tambay Ferrari 54 + 1:06.880 11 3
5 1 Finlandia Keke Rosberg Williams-Ford 53 + 1 voltas 16 2
6 2 Francia Jacques Laffite Williams-Ford 53 + 1 volta 19 1
7 28 Francia René Arnoux Ferrari 53 + 1 volta 4
8 3 Italia Michele Alboreto Tyrrell-Ford 53 + 1 volta 15
9 25 Francia Jean-Pierre Jarier Ligier-Ford 53 + 1 volta 20
10 29 Suíza Marc Surer Arrows-Ford 53 + 1 volta 21
11 34 Flag of Venezuela.svg Johnny Cecotto Theodore-Ford 52 + 2 voltas 17
12 22 Italia Andrea de Cesaris Alfa Romeo 50 + 4 voltas 7
13 36 Italia Bruno Giacomelli Toleman-Hart 49 Caixa de cambios 13
Ret 26 Flag of Brazil.svg Raul Boesel Ligier-Ford 47 Motor 25
Ret 31 Italia Corrado Fabi Osella-Ford 36 Motor 23
Ret 9 Alemaña Manfred Winkelhock ATS-BMW 36 Turbo 10
Ret 8 Austria Niki Lauda McLaren-Ford 29 Rodamento 12
Ret 23 Italia Mauro Baldi Alfa Romeo 28 Trompo 8
Ret 30 Flag of Brazil.svg Chico Serra Arrows-Ford 26 Caixa de cambios 26
Ret 33 Flag of Colombia.svg Roberto Guerrero Theodore-Ford 23 Motor 22
Ret 4 Flag of the United States.svg Danny Sullivan Tyrrell-Ford 21 Embrague 24
Ret 11 Italia Elio de Angelis Lotus-Renault 20 Eléctrico 5
Ret 6 Italia Riccardo Patrese Brabham-BMW 19 Fuga auga 3
Ret 35 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Toleman-Hart 14 Motor 9
Ret 12 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Lotus-Ford 6 Problemas físicos 18
Ret 7 Flag of the United Kingdom.svg John Watson McLaren-Ford 3 Motor 14  
NSC 17 Flag of Chile.svg Eliseo Salazar RAM-Ford  
NSC 32 Italia Piercarlo Ghinzani Osella-Ford    
NSC 18 Francia Jean-Louis Schlesser RAM-Ford        

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio do oeste dos Estados Unidos de 1983
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1983
Carreira seguinte:
Gran Premio de San Marino de 1983
Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1982
Gran Premio de Francia Carreira seguinte:
Gran Premio de Francia de 1984

Notas[editar | editar a fonte]

  • O Pole Alain Prost foi 2 segundos máis rápido na cualificación que o segundo clasificado Eddie Cheever.
  • Primeira vez que Cheever logra estar na primeira fila dun Gran Premio
  • Ferrari rebentou 8 motores na práctica.[2]
  1. Hamilton, Maurice (ed.) (1983). AUTOCOURSE 1983–84. Hazleton Publishing Ltd. p. 116. ISBN 0-905138-25-2. 
  2. "Overtaking Maneuvers at France 83". YouTube. 2009-11-10. Consultado o 2012-06-17. 

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-17. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]