Vern Schuppan

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Vern Schuppan
Schholhay 83-98 (1).JPG
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Australia Australia
Anos en activo 4 (1972, 19741975, 1977)
Escudería(s) BRM, Ensign, Hill, Surtees
Grandes Premios disputados 13 (9 saídas)
Campionatos 0
Vitorias 0
Podios 0
Pole positions 0
Voltas rápidas 0
Primeiro GP Gran Premio de Bélxica de 1972
Derradeiro GP Gran Premio dos Países Baixos de 1977
Paseo da fama en Le Mans- Gañador en 1983.

Vernon "Vern" Schuppan, nado en Booleroo Center (Australia do Sur) o 19 de marzo de 1943, é un ex piloto de automobilismo australiano. Schuppan pilotou en varias categorías, participando na Fórmula 1, 500 Millas de Indianápolis e máis exitosamente nas carreiras de automóbiles deportivos.

Aínda que se considera un piloto de coche de rodas abertos, a maior vitoria profesional de Schuppan foi co equipo Rothmans Porsche apoiado pola fábrica cando se asociou cos americanos Hurley Haywood e Al Holbert para gañar as 24 Horas de Le Mans de 1983 pilotando o Porsche 956.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Tras unha exitosa carreira no karting na que gañou numerosos títulos nacionais e australianos, Schuppan tomou a decisión de seguir unha carreira nas carreiras de motos. Xunto a súa esposa Jennifer aventuráronse a Gran Bretaña (cun ​​límite autoimposto de 2 anos) para participar no Campionato Británico de Fórmula Atlántica, o que proporcionoulle unha proba con BRM. Como piloto de probas de BRM clasificouse para o Gran Premio de Bélxica de 1972 en Nivelles-Baulers, pero non comezou a carreira porque o seu compañeiro de equipo Helmut Marko fíxose cargo do seu coche, aínda que competiu nalgunhas carreiras fora de campionato con BRM.

En 1974 Schuppan fichou co Team Ensign, volvendo a debutar en Bélxica onde terminou na 15ª posición. En Mónaco retirouse na volta catro por mor dun accidente. Schuppan foi descualificado tanto no Gran Premio de Suecia de 1974 como no Gran Premio dos Países Baixos de 1974, en Suecia porque comezou ilegalmente do 26º lugar na grella e nos Países Baixos por cambiar pneumáticos fóra dos boxes. Schuppan non puido clasificarse no Gran Premio de Francia de 1974 nin no Gran Premio do Reino Unido de 1974. Retirouse no Gran Premio de Alemaña de 1974 na volta catro por problemas na caixa de cambios.

En 1975 realizou unha carreira en Suecia para o equipo de Embassy Hill, onde se retirou da carreira con problemas de transmisión. En 1977, Schuppan correu en Surtees, finalizando 12º no Gran Premio do Reino Unido de 1977 e séptimo en Alemaña. Terminou 16º no Gran Premio de Austria de 1977, pero non puido cualificar na súa última carreira de Fórmula Un en 1977. Schuppan describiría máis tarde ao xefe do equipo Surtees, o campión do mundo en 1964 John Surtees, como un propietario autocrático que "sempre cría saber o que era mellor e non escoitaba os seus pilotos" e cre que no seu tempo co equipo resultou penalizado por non ter o mesmo equipamento que o seu compañeiro de equipo Vittorio Brambilla.

Automóbiles deportivos[editar | editar a fonte]

Schuppan tivo unha exitosa carreira deportiva, gañando as 24 Horas de Le Mans no equipo oficial de Porsche con Al Holbert e Hurley Haywood nun Rothmans Porsche 956 (#3). Holbert pilotou a última volta da carreira cun motor de sobrequentado (e fumeante) provocado por un bloqueo do fluxo de aire ao radiador, que se gripou cando cruzou a liña de chegada. O segundo coche colocado, o #1 Rothmans Porsche dos gañadores defensores Jacky Ickx e Derek Bell quedou só 17 segundos por detrás dos seus compañeiros de equipo ao final das 24 horas de carreiras.

Ao gañar Le Mans en 1983, Schuppan converteuse no segundo australiano en gañar o clásico francés, seguindo os pasos do gañador Bernard Rubin en 1928. Aínda que Rubin naceu en Australia, Schuppan adoita confundirse con ser o primeiro gañador australiano.

Vern Schuppan tamén terminou en segundo lugar en Le Mans en 1977 pilotando un Mirage GR8 turbo co piloto de F1 francés Jean- Pierre Jarier e segundo en 1982 nun Rothmans Porsche 956 con Jochen Mass. Tamén terminou terceiro en 1975 con Jean-Pierre Jaussaud nun Mirage GR8 - Ford Cosworth DFV.

Logo de gañar en Le Mans, Schuppan pasou a gañar o Campionato do Xapón de Prototipos Deportivos de 1983.

Terminou sexto nas 24 Horas de Le Mans de 1984 pilotando con Jarier e seu compañeiro australiano, o campión do mundo de 1980 Alan Jones que facía o seu debut nas 24 Horas de Le Mans (e precisamente a súa única saída), nun Porsche 956B de Kremer Racing despois de que o equipo Rothmans con respaldo de fábrica boicoteara o evento do Automobile Club de l'Ouest polas novas regras de restrición de combustible. Inicialmente, Porsche non ía presentar os seus pilotos para a carreira, pero finalmente cedeu menos de dúas semanas antes da carreira e Manfred e Erwin Kremer estaban máis que felices de que o vencedor da carreira se unira a eles. Schuppan e Jones loitaron por liderar nas primeiras horas da carreira co Lancia LC2 de Bob Wollek e Alessandro Nannini, ata que o morro do 956 resultou danado por un trompo de Roger Dorchy na curva de Mulsanne, perdiendo o equipo algunhas voltas nas reparacións. O 956 patrocinado por Kenwood voveu novamente á loita polo liderado, e preto do final da carreira, Jarier situouse a dúas voltas acercándose a o Porsche líder do equipo Joest Racing pilotado por Klaus Ludwig e Henri Pescarolo (os eventuais vencedores) por máis de 10 segundos por volta. Entón en boxes Schuppan montouse para pilotar o coche ata a bandeira. Schuppan conseguiu situarse a só unha volta e media, antes de que o coche rompese unha biela a tan só 90 minutos para o final. Como o regulamento do Automobile Club de l'Ouest establece que para que un automóbil se clasifique como finalista, debe rematar a última volta nun determinado tempo, Schuppan acelerou o Porsche e dirixiuse cara a última volta e un 6º lugar final.

Tivo varios outros podios no campionato mundial de automóbiles deportivos, incluíndo o segundo en 1973 e 1982 nos 1000 km. de Spa, o terceiro en 1983 e 1984 e nos 1000 km. de Fuji terceiro nos 800 km de Selangor de 1985. Schuppan tamén foi terceiro no Campionato de Prototipos Deportivos de All Japan en 1984, 1985 e 1986.

Rexistro de carreiras[editar | editar a fonte]

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos Pts
1972 Marlboro BRM BRM P153B BRM P142 3.0 V12 ARX RSA ESP MON BEL
NTS
FRA GBR ALE AUT ITA CAN USA NC 0
1974 Team Ensign Ensign N174 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ARX BRA RSA ESP BEL
15
MON
Ret
SWE
DSC
NED
DSC
FRA
NSC
GBR
NSC
ALE
Ret
AUT ITA CAN USA NC 0
1975 Embassy Racing With Graham Hill Hill GH1 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ARX BRA RSA ESP MON BEL SWE
Ret
NED FRA GBR ALE AUT ITA USA NC 0
1977 Team Surtees Surtees TS19 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ARX BRA RSA USW ESP MON BEL SWE FRA GBR
12
ALE
7
AUT
16
NED
NSC
ITA USA CAN XPN NC 0

Reusultados na Fórmula 1 fora do campionato[editar | editar a fonte]

(clave) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en italica indican volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6
1972 Marlboro BRM BRM P153B BRM P142 3.0 V12 ROC BRA INT
5
OUL REP VIC
4
1973 Marlboro BRM BRM P153B BRM P142 3.0 V12 ROC
Ret
INT
9
1975 Theodore Racing Lola T332 Chevrolet 5.0 V12 ROC
Ret
INT SUI

Resultados completos no campionato de Europa de Fórmula 2[editar | editar a fonte]

(clave) (Carreiras en grosa indican pole position, carreiras en italica indican volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos. Pts
1972 Malaysia Singapore Airlines March 722 Ford BDA MAL THR HOC PAU PAL HOC ROU ÖST IMO MAN PER SAL ALB HOC
NC
NC 0
1973 Singapore Airlines March 722 Ford BDA MAL
Ret
HOC THR NÜR PAU KIN NIV HOC ROU MNZ MAN KAR PER SAL NOR ALB VAL NC 0

Resultados completos no campionato de Europa de F5000[editar | editar a fonte]

(clave) (nota: resultados en grosa indica pole position; resultados en italica indica volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Pos. Pts
1974 Sid Taylor Trojan T101 Chevrolet 5.0 V8 BRH
Ret
MAL SIL
Ret
OUL
Ret
BRH
5
77
Lola T332 ZOL
Ret
THR
NTS
ZAN
NTS
MUG MNZ
6
MAL
5
MON
2
THR
Ret
BRH
Ret
OUL
Ret
SNE MAL
Chevron Racing Team VDS Chevron B24/B28 BRH
1
1975 Sid Taylor/Theodore Racing Lola T332 Chevrolet 5.0 V8 BRH
Ret
OUL
11
BRH
Ret
SIL
2
ZOL
Ret
ZAN THR
NTS
SNE MAL THR
Ret
BRH OUL
2
SIL SNE MAL BRH 10º 30

American open-wheel racing[editar | editar a fonte]

(clave) (Carreiras en grosa indica pole position)

USAC Championship Car[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Pos. Pts
1976 Jorgensen Steel Eagle 74 Offy 159 ci turbo PHX TRE INDY
18
MIL POC MCH TWS TRE MIL ONT MCH TWS PHX NC 0
1977 Wildcat Racing Wildcat Mk 1 DGS 158 ci turbo ONT
8
PHX
8
TWS
16
TRE
17
INDY
NSC
19º 575
Morales Motorsports Lightning Mk1/77 Offy 159 ci turbo INDY
NSC
MIL POC
21
ONT
6
MCH PHX
Jerry O'Connel Racing Eagle 74 Offy 159 ci turbo MOS
19
MCH TWS MIL
1978 Fletcher Racing Team Lightning Mk1/77 Cosworth DFX PHX ONT TWS
18
TRE
16
INDY MOS MIL POC MCH ATL 38º 26
Patrick Santello Offy 159 ci turbo TWS
20
MIL ONT MCH TRE SIL BRH PHX
1979 Wysard Motors Wildcat Mk 2 DGS 158 ci turbo ONT TWS INDY
21
MIL POC TWS MIL NC 0
1980 Jerry O'Connel Racing McLaren M24 Cosworth DFX ONT INDY
NSC
MIL 650
Wysard Motors Wildcat Mk 2 DGS 158 ci turbo POC
5
MDO
5
1981-82 Theodore Racing McLaren M24B Cosworth DFX INDY
3
POC
17
ILL DUQ ISF 10º 720
Kraco Enterprises Penske PC9B Cosworth DFX INDY
NSC
Brayton Racing Penske PC7 INDY
NSC

PPG Indycar Series[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Pos. Pts
1979 Wysard Motors Wildcat Mk 2 Offy 159 ci turbo PHX
21
ATL
12
ATL
12
PHX
14
14º 449
DGS 158 ci turbo INDY
21
TRE TRE MCH
16
MCH WGL
7
TRE
NTS
ONT
7
MCH
NTS
ATL
1980 Jerry O'Connel Racing McLaren M24 Cosworth DFX ONT INDY
NSC
MIL 10º 806
Wysard Motors Wildcat Mk 2 DGS 158 ci turbo POC
5
MDO
5
MCH WGL
18
MIL
McLaren M24B Cosworth DFX ONT
10
MCH MEX PHX
1981 Theodore Racing McLaren M24B Cosworth DFX PHX MIL ATL ATL MCH
24
RIV
NSC
MIL MCH WGL MEX
21
PHX
15
36º 4
March 81C RIV
17
1982 Kraco Enterprises Penske PC9B Cosworth DFX PHX ATL MIL CLE
7
MCH MIL POC 30º 18
March 82C RIV
27
ROA
24
MCH PHX

500 Millas de Indianápolis[editar | editar a fonte]

Ano Chasis Motor Saída Final Equipo
1976 Eagle 74 Offy 159 ci turbo 17 18 Jorgensen Steel
1977 Wildcat Mk 1 DGS 158 ci turbo NSC Wildcat Racing
Lightning Mk1/77 Offy 159 ci turbo NSC Morales Motorsports
1979 Wildcat Mk 2 DGS 158 ci turbo 22 21 Wysard Motors
1980 McLaren M24 Cosworth DFX NSc Jerry O'Connel Racing
1981 McLaren M24B Cosworth DFX 18 3 Theodore Racing
1982 Penske PC9B Cosworth DFX NSC Kraco Enterprises
Penske PC7 NSC Brayton Racing

Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. Clase
Pos.
1973 Flag of the United Kingdom.svg Gulf Research Racing Flag of the United Kingdom.svg Mike Hailwood
Flag of the United Kingdom.svg John Watson
Mirage M6 Ford Cosworth S 3.0 112 Ret Ret
1974 Flag of the United Kingdom.svg Gulf Research Racing Co. Flag of Sweden.svg Reine Wisell Gulf GR7 Ford Cosworth S 3.0 49 Ret Ret
1975 Flag of the United Kingdom.svg Gulf Research Racing Co. Francia Jean-Pierre Jaussaud Mirage GR8 Ford Cosworth S 3.0 330
1976 Flag of the United States.svg Grand Touring Cars Inc. Flag of the United Kingdom.svg Derek Bell Mirage GR8 Ford Cosworth S 3.0 326
1977 Flag of the United States.svg Grand Touring Cars Inc.
Francia Mirage Renault
Francia Jean-Pierre Jarier Mirage GR8 Renault S +2.0 331
1978 Flag of the United States.svg Grand Touring Cars Inc. Francia Jacques Laffite
Flag of the United States.svg Sam Posey
Mirage GR9 Renault S +2.0 293 10º
1979 Flag of the United States.svg Grand Touring Cars Inc.
Francia Ford Concessionaires France
Francia Jean-Pierre Jaussaud
Flag of the United Kingdom.svg David Hobbs
Ford M10 S +2.0 121 NC NC
Flag of the United Kingdom.svg Derek Bell
Flag of the United Kingdom.svg David Hobbs
Ford M10 S +2.0 262 Ret Ret
1981 Alemaña Porsche System Alemaña Jochen Mass
Flag of the United States.svg Hurley Haywood
Porsche 936 S +2.0 312 12º
1982 Alemaña Rothmans Porsche System Alemaña Jochen Mass Porsche 956 C 356
1983 Alemaña Rothmans Porsche Flag of the United States.svg Hurley Haywood
Flag of the United States.svg Al Holbert
Porsche 956 C 370
1984 Alemaña Porsche Kremer Racing Australia Alan Jones
Francia Jean-Pierre Jarier
Porsche 956B C1 337
1985 Alemaña Rothmans Porsche Flag of the United States.svg Al Holbert
Flag of the United Kingdom.svg John Watson
Porsche 962C C1 299 Ret Ret
1986 Alemaña Rothmans Porsche Alemaña Jochen Mass
Francia Bob Wollek
Porsche 962C C1 180 Ret Ret
Flag of the United States.svg Drake Olson Porsche 962C C1 41 Ret Ret
1987 Alemaña Rothmans Porsche AG Francia Bob Wollek
Alemaña Jochen Mass
Porsche 962C C1 16 Ret Ret
1988 República Federal Alemá Porsche AG Francia Bob Wollek
Suráfrica Sarel van der Merwe
Porsche 962C C1 192 Ret Ret
1989 Australia Team Schuppan Flag of Sweden.svg Eje Elgh
Australia Gary Brabham
Porsche 962C C1 321 13º 10º

Resultados completos na Bathurst 1000[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. Clase
Pos.
1976 Australia Moffat Ford Dealers Flag of Canada.svg Allan Moffat Ford XB Falcon GT Hardtop 3001cc – 6000cc 87 Ret Ret
1977 Australia Bryan Byrt Ford Australia Dick Johnson Ford XB Falcon GT Hardtop 3001cc – 6000cc 124 Ret Ret
1978 Australia Bryan Byrt Ford Australia Dick Johnson Ford XC Falcon GS500 Hardtop Máis de 3000cc 153
1981 Australia Marlboro Holden Dealer Team Australia John Harvey Holden VC Commodore 8 Cilindros & Máis 37 Ret Ret

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]