Duarte de Portugal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Duarte de Portugal
Duarte-P.jpg
Rei de Portugal
Período14 de agosto de 1433
9 de setembro de 1438
AntecesorXoán I de Portugal
SucesorAfonso V de Portugal
Datos persoais
Nacemento31 de outubro de 1391
 Viseu
Falecemento9 de setembro de 1438
 Tomar
PaiXoán I de Portugal
NaiFilipa de Lancaster
CónxuxeLeonor de Aragón
FillosAfonso V de Portugal, Fernando de Portugal, Duque de Viseu, Leonor de Portugal, Sacra Emperatriz Romana, Catarina de Portugal, Xoana de Portugal e João Manuel de Portugal e Vilhena
Relixióncristianismo
Assinatura D. Duarte.svg

Duarte I de Portugal, nado en Viseu o 31 de outubro de 1391 e finado en Tomar o 9 de setembro de 1438, foi rei de Portugal.

Era fillo de Xoán I de Portugal e da súa muller Filipa de Lencastre. Sucedeu a seu pai en 1433.

Foi alcumado O Elocuente, polo verbo empregado nas obras que escribiu, é tamén como O Rei filósofo, e formou parte dos chamados príncipes da "Ínclita Xeración".

Recibiu o seu nome en homenaxe ao avó de súa nai, o rei Eduardo III de Inglaterra.

Reinado[editar | editar a fonte]

Durante o seu reinado, o seu irmán Henrique estableceuse en Sagres, dende onde dirixiu as navegacións: así, en 1434 Gil Eanes dobrou o Cabo Bojador, un punto lendario da época, cuxa travesía causaba terror aos mariñeiros; aí avanzou - para Angra dos Vermellos en 1435, e Afonso Gonçalves Baldaia alcanzou o Río de Ouro e Pedra da Galé en 1436.

Fóra da esfera política, Duarte foi un home interesado en cultura e coñecemento. Escribiu libros de poesía e prosa. Destes últimos destaca o Leal Conselheiro (un ensaio sobre diversos temas onde a moral e relixión teñen especial enfoque) e o Livro da Ensinança de Bem Cavalgar Toda Sela (en forma de manual para cabaleiros). Estaba a preparar unha revisión do código civil portugués cando a peste negra matouno.

Descendencia[editar | editar a fonte]

Da súa esposa, a infanta Leonor de Aragón (1402-1455), tivo nove fillos. A raíña foi rexente do reino ata Afonso V acadar a maioría de idade, o que xerou controversia no reino, pois a opinión pública consideraba os infantes Pedro, Henrique e Xoán máis capaces para a rexencia.

Leonor mantívose como rexente ata 1440, asinando os actos rexios como a triste raíña, e nese ano foi substituída polo infante Pedro e afastada da corte. Exiliouse en España e morreu en Toledo. Deste casamento naceron:


Rei de Portugal
Brasao de Aviz2.png

Segue a:
Xoán I de Portugal
Duarte de Portugal
Precede a:
Afonso V de Portugal
Dinastía de Avis

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]