Peto pequeno

O peto pequeno, (Dendrocopos minor), é o máis pequeno dos petos europeos. Pertence á familia dos pícidos.

Descrición

Cunha lonxitude de 14 a 15 cm, trátase do máis pequeno dos paxaros carpinteiros, co dorso riscado de branco e negro; gorxa e peito brancos coas partes inferiores claras, riscadas en negro; ás negras pintadas en branco; crista vermella no macho, negra nas femias.

Distribución

Distribúese pola rexión Paleártica, dende a Península Ibérica até Kamchatka e Xapón, localizandose entre as latitudes, 35º N e 70º N.

En España a especie considérase sedentaria, con dous grandes núcleos de poboación, o primeiro abranguindo unha franxa ao norte, dende Asturias e León até a zona noroccidental de Aragón e o segundo ocupando toda a área suroccidental de Castela e León, norte de Extremadura, Comunidade de Madrid e Guadalaxara. No resto peninsular a súa aparición é puntual e dispersa, estando ausente de grandes zonas do centro e leste peninsular, así como de Canarias e Baleares.

Hábitat

Habita carballeiras, bosques de chopos, e bosques mixtos, soutos e arboredas non moi espesas con preferencia en ecosistemas fluviais, aparecendo tamén en áreas abertas con árbores vellas.

Na península ocupa os mesmos hábitat na zona norte e no núcleo castelán-estremeño tamén bosques, pero con preferencia as devesas, carballeiras, e soutos de ribeira.

Aniña en árbores vellas, mesmo en xardíns grandes, localizandose dende o nivel do mar até os 1.400 msnm, aínda que tamén poden criar en túneles escavados en noiros dos ríos.

Ameazas

A perda e fragmentación de hábitat, sobre todo por tallas de bosques con arboredo maduro, a desaparición dos bosques de ribeira, a reforestación con arboredo de crecemento rápido e os incendios forestais.

Notas

• Blanco, J. C. e J. L. González (eds.). Libro Rojo de los Vertebrados de España. ISBN 978-84-8014-711-8.