Peto pequeno

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Peto pequeno
macho
macho
Estado de conservación
Risco baixo (LC)
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Piciformes
Familia: Picidae
Subfamilia: Picinae
Xénero: 'Dendrocopos'
Especie: ''D. minor''
Nome binomial
''Dendrocopos minor''
(Linnaeus, 1758)
Distribución global de Dendrocopos minor.

Distribución global de Dendrocopos minor.
Distribución do peto pequeno en Galicia.

Distribución do peto pequeno en Galicia.
Dendrocopos minor

O peto pequeno,[1] (Dendrocopos minor), é o máis pequeno dos petos europeos. Pertence á familia dos pícidos.

Descrición[editar | editar a fonte]

Cunha lonxitude de 14 a 15 cm, trátase do máis pequeno dos paxaros carpinteiros, co dorso riscado de branco e negro; gorxa e peito brancos coas partes inferiores claras, riscadas en negro; ás negras pintadas en branco; crista vermella no macho, negra nas femias.

Distribución[editar | editar a fonte]

Distribúese pola rexión Paleártica, dende a Península Ibérica até Kamchatka e Xapón, localizandose entre as latitudes, 35º N e 70º N.

En España a especie considérase sedentaria, con dous grandes núcleos de poboación, o primeiro abranguindo unha franxa ao norte, dende Asturias e León até a zona noroccidental de Aragón e o segundo ocupando toda a área suroccidental de Castela e León, norte de Extremadura, Comunidade de Madrid e Guadalaxara. No resto peninsular a súa aparición é puntual e dispersa, estando ausente de grandes zonas do centro e leste peninsular, así como de Canarias e Baleares.

Hábitat[editar | editar a fonte]

Habita carballeiras, bosques de chopos, e bosques mixtos, soutos e arboredas non moi espesas con preferencia en ecosistemas fluviais, aparecendo tamén en áreas abertas con árbores vellas.

Na península ocupa os mesmos hábitat na zona norte e no núcleo castelán-estremeño tamén bosques, pero con preferencia as devesas, carballeiras, e soutos de ribeira.

Aniña en árbores vellas, mesmo en xardíns grandes, localizandose dende o nivel do mar até os 1.400 msnm, aínda que tamén poden criar en túneles escavados en noiros dos ríos.

Ameazas[editar | editar a fonte]

A perda e fragmentación de hábitat, sobre todo por tallas de bosques con arboredo maduro, a desaparición dos bosques de ribeira, a reforestación con arboredo de crecemento rápido e os incendios forestais.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Dendrotocos minor No libro vermello das aves reprodutoras de España. Ministerio de Medio Ambiente Rural e Mariño.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Peto pequeno