Gran Premio de Mónaco de 1955

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Flag of Monaco.svg Gran Premio de Mónaco de 1955
Detalles da carreira
Carreira 2 de 7 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1955.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Data 22 de maio de 1955
Nome oficial XIII Gran Premio de Mónaco
Localización Circuíto de Mónaco
Monte Carlo, Principado de Mónaco
Percorrido Circuíto urbano
3´181 km
Distancia 100 voltas, 318´1 km
Pole position
Piloto Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Mercedes
Tempo 1:50.2
Volta rápida
Piloto Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Mercedes
Tempo 1:42.4
Podio
Primeiro Francia Maurice Trintignant Ferrari
Segundo Italia Eugenio Castellotti Lancia
Terceiro Francia Jean Behra/Cesare Perdisa Maserati

O Gran Premio de Mónaco de 1955 foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Mónaco o 22 de maio de 1955. Foi a segunda carreira da tempada de Fórmula Un de 1955 e déuselle o nome honorario de, Gran Premio de Europa.[1]

Resumo[editar | editar a fonte]

Stirling Moss fora contratado por Mercedes para a nova tempada e Maserati substituindo a Jean Behra. As Frechas de Prata de Fangio e Moss dominaron ata metade da carreira, seguidos por Ascari e Castellotti. Na metade do percorrido, Fangio retirouse con problemas de transmisión,[2] dando o liderado a Moss. Con case unha volta por diante, a vitoria parecía segura para Moss pero terminou na volta 80 cando o seu motor Bens explotou. O novo líder Ascari equivocouse na chicane que sae do túnel, e o seu Lancia chocou contra as barreiras no porto e tivo que nadar para salvarse. Maurice Trintignant, nun Ferrari 625, pouco competitivo, herdou o liderado e logrou a súa primeira vitoria na Fórmula 1.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 44 Francia Maurice Trintignant Ferrari 100 2:58:09.8 9 8
2 30 Italia Eugenio Castellotti Lancia 100 +20.2 secs 4 6
3 34 Francia Jean Behra
Italia Cesare Perdisa
Maserati 99 +1 volta 5 2
2
4 42 Italia Nino Farina Ferrari 99 +1 volta 14 3
5 28 Italia Luigi Villoresi Lancia 99 +1 volta 7 2
6 32 Flag of Monaco.svg Louis Chiron Lancia 95 +5 voltas 19
7 10 Francia Jacques Pollet Gordini 91 +9 voltas 20
8 48 Italia Piero Taruffi
Bélxica Paul Frère
Ferrari 86 +14 voltas 15
9 6 Flag of the United Kingdom.svg Stirling Moss Mercedes 81 +19 voltas 3
Ret 40 Italia Cesare Perdisa
Francia Jean Behra
Maserati 86 Tromp 11
Ret 26 Italia Alberto Ascari Lancia 80 Accidente 2
Ret 46 Flag of the United States.svg Harry Schell Ferrari 68 Motor 18
Ret 36 Flag of Argentina.svg Roberto Mieres Maserati 64 Transmisión 6
Ret 12 Francia Élie Bayol Gordini 63 Transmisión 16
Ret 2 Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Mercedes 49 Transmisión 1 1
Ret 8 Francia Robert Manzon Gordini 38 Caixa cambios 13
Ret 4 Francia André Simon Mercedes 24 Motor 10
Ret 18 Flag of the United Kingdom.svg Mike Hawthorn Vanwall 22 Acelerador 12
Ret 14 Francia Louis Rosier Maserati 8 Fuga combustible 17
Ret 38 Italia Luigi Musso Maserati 7 Transmisión 8
NSC 22 Flag of the United Kingdom.svg Lance Macklin Maserati
NSC 24 Flag of the United Kingdom.svg Ted Whiteaway HWM-Alta
NSC 4 Alemaña Hans Herrmann Mercedes Piloto lesionado

Líderes[editar | editar a fonte]

Juan Manuel Fangio, Stirling Moss, e Maurice Trintignant.

Unidades compartidas[editar | editar a fonte]

Sumario[editar | editar a fonte]

  • Juan Manuel Fangio rompeu a marca de pista que se mantiña desde 1937, cando Rudolf Caracciola completou unha volta en 1:46.5 nun Mercedes W125 de 5.6 litros, recorrendo o circuíto de 1:41.1 na primeira xornada de adestramentos no seu Mercedes W196.
  • Alberto Ascari igualou o tempo de Fangio no seu Lancia D50 durante a práctica do sábado, aínda que a orde estableceuse o primeiro día de prácticas nunha singular excepción á política da época de todas as voltas de práctica contaban para a posición na grella.
  • Na práctica, o novisimo Hans Herrmann de Mercedes, estrelouse contra un muro do porto e sufriu feridas que arrastrou durante o resto da tempada.
  • Ascari pilotaba o coche número 26, o mesmo número que levaba no Alfa Romeo P2 o seu pai, Antonio Ascari, cando morreu no 26 de xullo 1925 no Gran Premio de Francia. O supersticioso Ascari estaba entre os pilotos de Mercedes Fangio e Stirling Moss cos números 2 e 6, respectivamente.
  • André Simon foi o primeiro Mercedes en abandonar na carreira, cando un fallo no motor sacouno da carreira. O Mercedes de Fangio foi o seguinte en abandonar a carreira con problemas de transmisión na volta 50, deixando a Stirling Moss na primeira posición e a Ascari na segunda. A volta 80 viu a Moss afectado por un problema menor no sofisticado tren de valvulas do seu coche, deixando a Ascari en primeiro lugar. Con todo él nunca chegou máis aló dos boxes, o seu Lancia non fixo a chicane (posiblemente perdeu a tracción no aceite deramado polo motor de Moss) e saltou a barreira no porto. O seu Lancia foi sacado da auga polo guindastre a 25 pés de profundidade, mentres que él pasou a noite no hospital.
  • Os acontecementos posteriores indican que probablemente debería facer caso das súas supersticións e tomar isto como un presaxio, pero a súa motivación non o deixou abandonar e catro días máis tarde estaba de volta na cabina do piloto en Monza, onde morreu nun estraño accidente mentres probaba un Ferrari. O día 26 do mes. Non hai explicacións definitivas para calquera dos accidentes de Ascari, pero o incidente de Monza foi, ademais de posibles lesións cerebrais non detectados despois do accidente, probablemente causado por un pneumático de tamaño inadecuado - 7.00x16 en lugar de 6.50x16 - en combinación cunha superficie da pista imperfecta.
  • Mercedes tampouco viu o último dos seus problemas, logo de que os tres coches abandonasen a contenda con problemas mecánicos en Mónaco, o peor accidente na historia das carreiras involucrou a Mercedes.
  • Louis Chiron convertiuse no piloto de maior idade en empezar un gran premio (55 anos, 292 días).

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Puntos
1 Francia Maurice Trintignant 11.33
2 Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio 10
3 Italia Nino Farina 6.33
4 Italia Eugenio Castellotti 6
5 Flag of Argentina.svg José Froilán González 2
  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Kettlewell, Mike. "Monaco: Road Racing on the Riviera", in Northey, Tom, editor. World of Automobiles (London: Orbis, 1974), Volume 12, p.1383.
  2. Kettlewell, p.1383.
  • Kettlewell, Mike. "Monaco: Road Racing on the Riviera", in Northey, Tom, editor. World of Automobiles, Volume 12, pp.1381-4. London: Orbis, 1974.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gran Premio de Mónaco de 1955


Carreira anterior:
Gran Premio de Arxentina de 1955
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1955
Carreira seguinte:
500 Millas de Indianápolis de 1955
Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1952
Gran Premio de Mónaco Carreira seguinte:
Gran Premio de Mónaco de 1956