Carallán

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Carallán
Phallus impudicus LC0235.jpg
Clasificación científica
Reino: Fungi
División: Basidiomycota
Clase: Agaricomycetes
Orde: Phallales
Familia: Phallaceae
Xénero: 'Phallus'
Especie: ''P. impudicus''
Nome binomial
''Phallus impudicus''
L. (1753)
Sinonimia

Phallus volvatus Batsch (1783)
Phallus foetidus Sowerby (1803)
Morellus impudicus (Pers.) Eaton (1818)
Ithyphallus impudicus (L.) E.Fischer (1888)

O carallán (Phallus impudicus) [1] é un fungo moi común en Europa e América do Norte, recoñecible de forma doada cando está maduro polo seu mal cheiro e a súa forma fálica. Adoita habitar en chans ricos en restos vexetais, como bosques e xardíns con abundante vexetación. Aparece desde o verán até o final do outono. O corpo frutífero é longo e branco, cunha cabeza cónica, de tacto viscoso de cor verde escuro.[2] Malia o seu mal cheiro, este fungo non é velenoso e na súa etapa xuvenil e é consumido nalgúns lugares de Francia e Alemaña.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

En 1597, o botánico John Gerard, na súa Historia Xeral das Plantas[3] chamouno pricke mushroom ou fungus virilis penis effigie, e John Parkinson mostrábaa baixo o nome de ferramenta dos holandeses ou phallus hollandicus no seu Teatrum botanicum de 1640. Linneo foi o responsable do nome que actualmente se lle dá a esta especie. O seu epíteto específico, o termo en latín impudicus, significa "impúdico", "falto de vergoña".

Notas[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Carallán