Carallán
| Carallán | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||||||||||
| Clasificación científica | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
| Nome científico | ||||||||||||||
| ''Phallus impudicus'' | ||||||||||||||
 Coñeza toda a Bioloxía en Wikispecies, o directorio dos seres vivos |
O carallán (Phallus impudicus) [1] é un fungo moi común en Europa e América do Norte, recoñecible de forma doada cando está maduro polo seu mal cheiro e a súa forma fálica. Adoita habitar en chans ricos en restos vexetais, como bosques e xardíns con abundante vexetación. Aparece desde o verán até o final do outono. O corpo frutífero é longo e branco, cunha cabeza cónica, de tacto viscoso de cor verde escuro.[2] A pesar do seu mal cheiro, este fungo non é venenoso e na súa etapa xuvenil é consumido nalgúns lugares de Francia e Alemaña.
[editar] Taxonomía
En 1597, o botánico John Gerard, na súa Historia Xeral das Plantas[3] chamoulle a pricke mushroom ou fungus virilis penis effigie, e John Parkinson mostrábaa baixo o nome de ferramenta dos holandeses ou phallus hollandicus no seu Teatrum botanicum de 1640. Linneo foi o responsable do nome que actualmente se lle dá a esta especie. O seu epíteto específico, o termo en latín impudicus, significa "impúdico", "falto de vergoña".
[editar] Notas
- ↑ Glosario micolóxico da Agrupación A Zarrota (en castelán)
- ↑ Phallus impudicus (castelán).
- ↑ General Historie of Plants (1597) (en inglés)
[editar] Ligazóns externas
