Cacaforra dourada

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Cacaforra dourada
20060909 Amanita gemmata young.jpg
Clasificación científica
Reino: Fungos
División: Basidiomycota
Clase: Homobasidiomycetes
Subclase: Hymenomycete
Orde: Agaricales
Familia: Amanitaceae
Xénero: Amanita
Nome científico
''Amanita gemmata''
Wikispecies-logo.svg Coñeza toda a Bioloxía en Wikispecies, o directorio dos seres vivos

A cacaforra dourada (Amanita gemmata[1]) é un cogomelo pequeno e de cor amarelenta. Distintos autores considérano comestible, outros non e para outros mesmo é tóxica[2]. En calquera caso, e debido á posible confusión con outras especies tóxicas, desaconséllase[Cómpre referencia] a súa recolección.

Descrición[editar | editar a fonte]

Posúen un sombreiro globoso, de 5-10 centímetros de diámetro, que tende a estenderse ó madurar, de cor amarela desde o dourado ata tons moi esvaídos, quedando o centro máis escuro. A cutícula é viscosa, sobre todo nos exemplares novos, e a marxe estriada. Presenta cando nova unhas pequenas placas brancas que desaparecen pronto.

As láminas, desiguais e libres, son brancas e as esporas tamén, dunhas 9-12 por 7-9 micrómetros. Tamén son brancos o pé e o anel, pero este é pouco resistente e desaparece pronto. A base do pé é algo bulbosa, cunha volva branca, adherente e de bordo nítido, pero ás veces queda reducida a copos e fibras soltas na base do pé.

A carne é branca, se ben amarelea baixo a cutícula, de olor imperceptible e sabor agradable.

Hábitat[editar | editar a fonte]

Medra en chans areosos ou calcáreos, en bosques de coníferas. Pode presentarse durante todo o ano, en zonas de invernos suaves.

Diferenciación[editar | editar a fonte]

Pode confundirse coa Amanita citrina, máis esvelta e coa base en forma de maceta, e con exemplares de Amanita phalloides amarelas. Tamén hai rúsulas semellantes, pero estas teñen as láminas iguais e carecen de formacións na base.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Sinónimos: Amanita junquillea.
  2. "Comestible de buena calidad" (Umberto Nonis, 94); "Sospechosa" (García Rolán, 98); "Comestible mediocre. Hai autores que a consideran non comestible e outros como tóxica" (Marcote, 145).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Cacaforra dourada

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • GARCÍA ROLLÁN, Mariano (1986): Manual para buscar setas. Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, Madrid.
  • MARCOTE, J. M. C., POSE, M., e TRABA, J. M.: Cogomelos de Galicia, Xunta de Galicia, 2009.
  • NONIS, Umberto (1981): Setas. Descrición, localización, toxicidad y valor culinario. Daimon, Madrid.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]