Marguerite Duras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Marguerite Duras
Marguerite Duras 1993.jpg
Nome completo Marguerite Germaine Marie Donnadieu
Alcume Marguerite Duras
Nacemento 4 de abril de 1914
Lugar Gia Dih, Saigón (Indochina Francesa)
Falecemento 3 de marzo de 1996
Lugar París
Causa cancro do esófago
Soterrado Cemiterio de Montparnasse
Nacionalidade Francia
Alma máter Universidade de París
Ocupación escritor, director de cine, guionista, editor, novelista, dramaturgo, autobiógrafo, xornalista, poeta avogado e feminista
Cónxuxe Dionys Mascolo e Robert Antelme
Fillos Jean Mascolo
Xéneros novela, teatro
Coñecido/a por L'Amant (novela), Moderato Cantabile, The Sea Wall, The Ravishing of Lol Stein, sen etiquetar, sen etiquetar, La Douleur e sen etiquetar
Premios Premio Goncourt, Austrian State Prize for European Literature e Grand prix du théâtre
editar datos en Wikidata ]

Marguerite Donnadieu, nada en Gia Dinh (Saigón, Indochina Francesa) o 4 de abril de 1914 e finada en París o 3 de marzo de 1996, foi unha escritora e directora de cinema francesa, máis coñecida como Marguerite Duras.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu na antiga Indochina Francesa (actual Vietnam) e trasladouse a Francia, terra de seus pais, para estudar Dereito, pero acabou converténdose nunha escritora, e en 1943 mudou o seu nome para Marguerite Duras, tomando o nome dunha vila na rexión de Lot-et-Garonne, departamento onde se situaba a casa de seu pai.

Autora de numerosas novelas, pezas de teatro, filmes e narracións curtas, sería a súa novela L'Amant (1984) a que lle outorgaría a popularidade da que hoxe goza. Con esa novela gañou o Premio Goncourt, o galardón de narrativa máis prestixiado da literatura francesa, que favoreceu a tradución da obra a máis de corenta linguas. Hoxe leva vendidos máis de 2 000 000 de exemplares. Asemade, a novela foi adaptada ao cine por Jean-Jacques Annaud en 1992, converténdose tamén nun éxito de público. Posteriormente, continúa publicando textos literarios até que en 1991 aparece L'Amant de la Chine du Nord, que non sería a súa derradeira publicación, pero si a última obra relevante desde as perspectivas da crítica e do público. Esta novela considérase unha sorte de continuación e peche da narración que se comezara en L'Amant. Isto é, unha viaxe ficcional sobre a súa propia existencia, a súas relacións familiares e coas colonias francesas en Vietnam.

Outras obras importantes son Moderato Cantabile (tamén adaptado ao cine) e o filme India Song. Ao mesmo tempo, foi autora do guión do filme francés Hiroshima mon amour (1959), dirixido por Alain Resnais. O traballo literario de Duras relaciónase co movemento Nouveau roman -que contou cunha proposta semellante na literatura galega, a Nova Narrativa Galega- e co existencialismo. Pola súa banda, a produción cinematográfica da autora vincúlase á Nouvelle Vague. Como vemos, a crítica liga tanto o traballo literario coma o fílmico con dous movementos nouveau, isto é: propostas innovadoras que poñen en cuestión as formas tradicionais da arte e experimentan con novas posibilidades.

Morreu aos 81 anos de cancro. Está enterrada no Cemiterio de Montparnasse, en París.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Les Impudents, Plon, 1943.
  • La Vie tranquille, Gallimard, 1944.
  • Un barrage contre le Pacifique, Gallimard, 1950.
  • Le Marin de Gilbaltar, Gallimard, 1950.
  • Des petits chevaux de Tarquinia, Gallimard, 1953.
  • Des journées entières dans les arbres, Le Boa, Madame Dodin, Les Chantiers, Gallimard, 1954.
  • Le Square, Gallimard, 1955. Traducido ó galego no 1989 (O xardín) por Valentín Arias na colección Grandes do noso tempo de Xerais
  • Moderato Cantabile, Les Éditions de Minuit, 1958.
  • Les Viaducs de la Seine et Oise, Gallimard, 1959.
  • Hiroshima mon amour, Gallimard, 1960.
  • L'après-midi de M. Andesmas, Gallimard, 1960.
  • Le Ravissement de Lol V. Stein, Gallimard, 1964.
  • Teatre I : les Eaux et Forêts-le Square-La Musica, Gallimard, 1965.
  • Le Vice-consul, Gallimard, 1966.
  • L'Amante Anglaise, Gallimard, 1967.
  • Teatre II : Suzanna Andler-Des journées entières dans les arbres-Yes, peut-être-Le Shaga-Un homme est venu me voir, Gallimard, 1968.
  • Détruire, dit-elle, Les Éditions de Minuit, 1969.
  • Abahn Sabana David, Gallimard, 1970.
  • L'Amour, Gallimard, 1971.
  • « Ah! Ernesto », Hatlin Quist, 1971.
  • India Song, Gallimard, 1973.
  • Nathalie Granger, seguit de La Femme du Gange, Gallimard, 1973.
  • Le Camion, seguit de Entretien avec Michelle Porte, Les Éditions de Minuit, 1977.
  • L'Eden Cinéma, Mercure de France, 1977.
  • Le Navire Night, seguit de Césarée, les Mains négatives, Aurélia Steiner, Mercure de France, 1979.
  • Vera Baxter ou les Plages de l'Atlantique, Albatros, 1980.
  • L'Homme assis dans le couloir, Les Éditions de Minuit, 1980.
  • L'Eté 80, Les Éditions de Minuit, 1980.
  • Les Yeux verts, en les Cahiers du cinéma, n°312-313, junh 1980 e nòva edicion, 1987.
  • Agatha, Les Éditions de Minuit, 1981.
  • Outside, Albin Michel, 1981.
  • L'Homme atlantique, Les Éditions de Minuit, 1982.
  • Savannah Bay, Les Éditions de Minuit, 1982, 2nd edicion 1983.
  • La Maladie de la mort, Les Éditions de Minuit, 1982.
  • Teatro III : -La Bête dans la jungle, despois Henry James, adaptación de James Lord e M. Duras,-Les Papiers d'Aspern, despois H. James, adaptación de M. Duras e Robert Antelme, La Danse de mort, despois August Strindberg, adaptación de M. Duras, Gallimard, 1984.
  • L'Amant, Les Éditions de Minuit, 1984.
  • La Douleur, POL, 1985.
  • La Musica deuxième, Gallimard, 1985.
  • Les Yeux bleus Cheveux noirs, Les Éditions de Minuit, 1986.
  • La Pute de la côte normande, Les Éditions de Minuit, 1986.
  • La Vie matérielle, POL, 1987.
  • Emily L., Les Éditions de Minuit, 1987.
  • La Pluie d'été, POL, 1990.
  • L'Amant de la Chine du Nord, Gallimard, 1991.
  • Yann Andrea Steiner, Gallimard, 1992.
  • Ecrire, Gallimard, 1993.
  • La Douleur, Gallimard, 1993.
  • C'est Tout, POL, 1995.