Gyula Alberty Kyscel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Alberty
Información persoal
Nome Gyula Alberty Kyscel
Nacemento 4 de xullo de 1911
Lugar de nacemento Debrecen
Falecemento 9 de abril de 1942
Lugar de falecemento Granada
Posición Porteiro
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
1932–1933 Attila
1933–1934 Bocskai
1935–1936 Real Madrid 20 (0)
1938–1939 Real Unión
1939–1940 Racing de Ferrol
1940–1941 Celta de Vigo 35 (0)
1941–1942 Granada 14 (0)
Partidos e goles só en liga doméstica.

editar datos en Wikidata ]

Gyula Alberty Kyscely, nado en Debrecen o 4 de xuño de 1911 e finado en Granada o 9 de abril de 1942, foi un futbolista húngaro que xogaba de gardameta. Desenvolveu case toda a súa carreira deportiva en España, onde gozou de gran popularidade. Gañou a Copa do Presidente da República de 1936 co Real Madrid e disputou a final de 1939 co Racing de Ferrol. Xogou tamén no Real Uníon, no Celta de Vigo e no Granada, falecendo mentres militaba neste último, con só 30 anos.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezos e Madrid FC[editar | editar a fonte]

Despois de xogar en equipos do seu país natal como o Attila e o Bocskai, en febreiro de 1935 fichou polo Real Madrid, chamado naquel entón Madrid FC, equipo que se fixara nel nun partido de homenaxe a Ricardo Zamora que o equipo branco disputara contra unha selección húngara.[1] Chegou a Madrid como relevo do propio Zamora, que tiña xa 34 anos, e converteuse no primeiro estranxeiro do club dende a chegada do fútbol profesional. Debutou nun encontro da Primeira División fronte ao Athletic Club no antigo campo de Chamartín e militou dúas tempadas no equipo branco, compartindo portería con Ricardo Zamora e conquistando a Copa do Presidente da República de 1936.[2]

Guerra civil e Racing de Ferrol[editar | editar a fonte]

Durante a Guerra Civil marchou a Normandía, onde xogou co Le Havre na segunda división francesa. En 1938 regresou a España, onde fichou polo Real Unión de Irún. En novembro dese ano viaxou co equipo a Ferrol para xogar contra o Racing de Ferrol no Trofeo Jabones Beceiro,[3] e quedou na cidade departamental, para disputar nas filas do Racing a chamada "batalla dos lacóns" contra o Deportivo da Coruña, unha serie de partidos amigables para recadar fondos e enviar lacóns á fronte de guerra.[4] Disputou a ida en Riazor e a volta no Inferniño, e a continuación regresou a Irún.[5][6]

Volveu a Ferrol en marzo, para fichar polo club verde e disputar a Copa do Xeneralísimo de 1939.[7] O cadro ferrolán reforzouse ese ano con importantes futbolistas como Edelmiro II, Caliche ou os internacionais Bertolí e Gallart. Con Alberty na portería, o Racing eliminou á Real Sociedad e ao Barakaldo, acadando a final. Esta disputouse o 25 de xuño de 1939 contra o Sevilla en Montjuïc, e o triunfo foi para o equipo andaluz por 6-2, cun triplete de Campanal.[8]

Celta de Vigo[editar | editar a fonte]

En xaneiro de 1940 fichou polo Celta de Vigo, que debutaba en Primeira División.[9] Fíxose coa titularidade dende a súa chegada, por diante de Labanda e Burdas, e disputou todos os restantes partidos da tempada, na que o equipo adestrado por Comesaña acabou salvando a categoría tras gañar cun gol de Nolete o derbi contra o Deportivo da Coruña na promoción. Xogou co Celta unha segunda tempada, na que o equipo repetiu 10º posto na liga, pero sen ter que xogar desta vez a promoción. A súa afección a comer laranxas durante os partidos, fixo que os seareiros de Balaídos comezasen a lanzarlle esas froitas ao campo.[10]

Granada[editar | editar a fonte]

A pesar das súas boas actuacións no Celta o club deixouno en liberdade en outubro de 1941, cando aínda lle quedaban dous anos de contrato, e fichou polo Granada.[11][12] Debutou cunha destacada actuación na maior goleada conseguida polo club andaluz en Primeira, un 8-0 contra o Oviedo,[13] e participou tamén na vitoria sobre o Real Madrid por 3-1 e na goleada por 6-0 contra o FC Barcelona. Xogou un total de 14 partidos, quitándolle o posto de titular a Floro, e continuou recibindo chuvias de laranxas sobre o campo.[14] Antes de rematar a tempada caeu enfermo, e o 9 de abril de 1942 faleceu por mor dunha febre tifoide, con só 30 anos.[15]

Foi soterrado en Granada, nun panteón que o concello lle cedeu a perpetuidade.[14][16]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Real Madrid

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Alberty, un portero muy peculiar" (en castelán). 13 de maio de 2019. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  2. "El Madrid vence al Athletic de Bilbao por cinco tantos a dos". La Región (en castelán) (6852). 26 de marzo de 1935. p. 4. Consultado o 18 de decembro de 2021. 
  3. "Trofeo Jabones Beceiro". El Correo Gallego (en castelán) (20819). 12 de novembro de 1938. p. 2. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  4. "Ayer debio decidirse donde se disputara el Deportivo-Racing". El Pueblo Gallego (en castelán) (4757). 17 de decembro de 1938. p. 3. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  5. "El primer encuentro del desafío Deportivo-Racing concluyó con el triunfo de los ferrolanos, por 4-1". El Ideal Gallego (en castelán) (5982). 3 de xaneiro de 1939. p. 4. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  6. "El Deportivo derrotó al Racing por dos tantos a uno". El Pueblo Gallego (en castelán) (4776). 10 de xaneiro de 1939. p. 5. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  7. "Alberty, en el Racing ferrolano". El Ideal Gallego (en castelán) (6053). 26 de marzo de 1939. p. 4. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  8. "El Sevilla, campeón de España". El Pueblo Gallego (en castelán) (4919). 27 de xuño de 1939. p. 8. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  9. "Alberty debutará hoy". El Pueblo Gallego (en castelán) (5084). 7 de xaneiro de 1940. p. 2. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  10. "Las naranjas de Alberty". El Pueblo Gallego (en castelán) (5155). 2 de abril de 1940. p. 5. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  11. "Alberty en libertad". El Ideal Gallego (en castelán) (7850). 23 de outubro de 1941. p. 4. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  12. "Alberty en el Granada". El Pueblo Gallego (en castelán) (5719). 2 de decembro de 1941. p. 5. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  13. "Granada, 9; Oviedo, 0". El Pueblo Gallego (en castelán) (5719). 2 de decembro de 1941. p. 5. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  14. 14,0 14,1 "Historia del Granada Club de Fútbol" (PDF) (en castelán). Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  15. "Ha muerto Alberty". El Pueblo Gallego (en castelán) (5827). 10 de abril de 1942. p. 2. Consultado o 19 de decembro de 2021. 
  16. "Alberty, un reposo alterado" (en castelán). 16 de maio de 2018. Consultado o 19 de decembro de 2021. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]