Gran Premio de Italia de 1952

Gran Premio de Italia de 1952
Nome oficial	XXIII Gran Premio D'italia
Nome na lingua orixinal	(it) 23o Gran Premio d'Italia
Tipo	Gran Premio de Italia
Deporte	automobilismo
Parte de	Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1952
Distancia do evento	80
Localización e Datas
Localización	Monza (Provincia de Monza e Brianza) ; Circuíto de Monza (Monza)
País	Italia
Data	7 de setembro de 1952
Competición
Primeiro posto	Alberto Ascari
Pole position	Alberto Ascari
Volta máis rápida	Alberto Ascari

O Gran Premio de Italia de 1952 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Dúas, celebrada o 7 de setembro de 1952 no circuíto de Monza. Foi a oitava carreira da tempada de Fórmula Un de 1952 que se disputou baixo as regras da Fórmula Dúas en 1952 e 1953, en lugar da normativa da Fórmula Un usada normalmente.

Informe

A carreira final do Campionato do Mundo non foi un grande enfrontamento, xa que a superioridade de Ferrari resolvera o campionato no Gran Premio de Alemaña en agosto. Os equipos italianos, con todo, fixeron un grande esforzo, e Ferrari correu con cinco coches de fábrica o do Campión do Mundo Alberto Ascari, Giuseppe Farina, Gigi Villoresi, Piero Taruffi e André Simon. Maserati correu con tres coches de fábrica, o de Felice Bonetto, Froilán González e Franco Rol e había tres equipos de semi fábrica tamén. Gordini tiña tres coches o de Jean Behra, Maurice Trintignant e Robert Manzon, mentres que Connaught tiña un equipo de tres coches con Stirling Moss, Dennis Poore e Kenneth McAlpine pilotando e HWM tiña tres coches para Lance Macklin, Peter Collins e Mirada Tony. Os organizadores decidiron que só 24 dos 35 equipos debían ser autorizados a comezar, as vítimas máis notables desta norma foron Hans Stuck pai nun Ferrari Ecurie Espadon, os tres HWM, os vellos Maserati de Enrico Platé e a maioría dos privados. Elie Bayol foi impresionantemente rápido no único Osca. Na cualificación Ascari foi máis rápido que Villoresi e Farina que Trintignant o único coche non Ferrari na primeira fila. González encabezou a fila dúas, con Taruffi, Manzon e Simon, e na terceira fila xunto con Moss estaban Bayol, Behra e Mike Hawthorn no seu Cooper - Bristol. Ao comezo González tomou a iniciativa no seu Maserati con Ascari e Villoresi perseguindoo. Detrás deles estaba Bonetto, con todo un grupo de pilotos que intentaban pasar. A batalla na fronte decidiuse cando González fixo unha parada lenta, que permitiu a Ascari e Villoresi tomar a cabeza. O piloto arxentino logrou alcanzar e adiantar a Villoresi, pero Ascari sacou un minuto de vantaxe na meta. Farina terminou cuarto logo da retirada de Bonetto. Ferrari seguia sendo a forza dominante, pero Maserati era a estrela emerxente.^[1]

Clasificación

Cualificación

Pos	Nº	Piloto	Construtor	Tempo	Diferenza
1	12	Alberto Ascari	Ferrari	2:05.7	—
2	16	Luigi Villoresi	Ferrari	2:06.6	+0.9
3	10	Nino Farina	Ferrari	2:07.0	+1.3
4	4	Maurice Trintignant	Gordini	2:07.2	+1.5
5	26	José Froilán González	Maserati	2:07.6	+1.9
6	14	Piero Taruffi	Ferrari	2:07.8	+2.1
7	2	Robert Manzon	Gordini	2:08.2	+2.5
8	8	André Simon	Ferrari	2:09.1	+3.4
9	32	Stirling Moss	Connaught-Lea-Francis	2:09.8	+4.1
10	34	Élie Bayol	Osca	2:10.6	+4.9
11	6	Jean Behra	Gordini	2:10.8	+5.1
12	42	Mike Hawthorn	Cooper-Bristol	2:11.2	+5.5
13	22	Felice Bonetto	Maserati	2:11.6	+5.9
14	18	Rudi Fischer	Ferrari	2:11.8	+6.1
15	40	Ken Wharton	Cooper-Bristol	2:12.2	+6.5
16	24	Franco Rol	Maserati	2:12.7	+7.0
17	62	Louis Rosier	Ferrari	2:12.7	+7.0
18	48	Chico Landi	Maserati	2:13.0	+7.3
19	30	Dennis Poore	Connaught-Lea-Francis	2:14.0	+8.3
20	36	Eric Brandon	Cooper-Bristol	2:14.0	+8.3
21	38	Alan Brown	Cooper-Bristol	2:15.0	+9.3
22	28	Kenneth McAlpine	Connaught-Lea-Francis	2:15.1	+9.4
23	50	Eitel Cantoni	Maserati	2:15.9	+10.2
24	46	Gino Bianco	Maserati	2:17.1	+11.4
25	70	Charles de Tornaco	Ferrari	Sen tempo	—
26	58	Alberto Crespo	Maserati	Sen tempo	—
27	60	Toulo de Graffenried	Maserati	Sen tempo	—
28	54	Peter Collins	HWM-Alta	Sen tempo	—
29	68	Peter Whitehead	Ferrari	Sen tempo	—
30	56	Tony Gaze	HWM-Alta	Sen tempo	—
31	64	Bill Aston	Aston Butterworth	Sen tempo	—
32	52	Lance Macklin	HWM-Alta	Sen tempo	—
33	20	Hans Stuck	Ferrari	Sen tempo	—
34	44	Piero Dusio	Cisitalia-BPM	Sen tempo	—
35	66	Johnny Claes	Simca-Gordini-Gordini	Sen tempo	—
Fonte:^[2]

Carreira

Pos	Nº	Piloto	Construtor	Voltas	Tempo/Retirada	Grella	Puntos
1	12	Alberto Ascari	Ferrari	80	2:50:45.6	1	8´5
2	26	José Froilán González	Maserati	80	+1:01.8	5	6´5
3	16	Luigi Villoresi	Ferrari	80	+2:04.2	2	4
4	10	Nino Farina	Ferrari	80	+2:11.4	3	3
5	22	Felice Bonetto	Maserati	79	+1 volta	13	2
6	8	André Simon	Ferrari	79	+1 volta	8
7	14	Piero Taruffi	Ferrari	77	+3 voltas	6
8	48	Chico Landi	Maserati	76	+4 voltas	18
9	40	Ken Wharton	Cooper-Bristol	76	+4 voltas	15
10	62	Louis Rosier	Ferrari	75	+5 voltas	17
11	50	Eitel Cantoni	Maserati	75	+5 voltas	23
12	30	Dennis Poore	Connaught-Lea-Francis	74	+6 voltas	19
13	36	Eric Brandon	Cooper-Bristol	73	+7 voltas	20
14	2	Robert Manzon	Gordini	71	+9 voltas	7
15	38	Alan Brown	Cooper-Bristol	68	+12 voltas	12
Ret	32	Stirling Moss	Connaught-Lea-Francis	60	Suspensión	9
Ret	46	Gino Bianco	Maserati	46	Motor	25
Ret	6	Jean Behra	Gordini	42	Motor	11
Ret	42	Mike Hawthorn	Cooper-Bristol	38	Non clasificado	12
Ret	24	Franco Rol	Maserati	24	Motor	16
Ret	4	Maurice Trintignant	Gordini	5	Motor	4
Ret	28	Kenneth McAlpine	Connaught-Lea-Francis	4	Suspensión	22
Ret	18	Rudi Fischer	Ferrari	3	Motor	16
Ret	34	Élie Bayol	Osca	0	Caixa de cambios	10
NSC	70	Charles de Tornaco	Ferrari		Non se cualificou	—
NSC	58	Alberto Crespo	Maserati		Non se cualificou	—
NSC	60	Toulo de Graffenried	Maserati		Non se cualificou	—
NSC	54	Peter Collins	HWM-Alta		Non se cualificou	—
NSC	68	Peter Whitehead	Ferrari		Non se cualificou	—
NSC	56	Tony Gaze	HWM-Alta		Non se cualificou	—
NSC	64	Bill Aston	Aston Butterworth		Non se cualificou	—
NSC	52	Lance Macklin	HWM-Alta		Non se cualificou	—
NSC	20	Hans Stuck	Ferrari		Non se cualificou	—
NSC	44	Piero Dusio	Cisitalia-BPM		Non se cualificou	—
NSC	66	Johnny Claes	Simca-Gordini-Gordini		Non se cualificou	—
Fonte:^[3]

Posicións logo da carreira

Pos	Piloto	Puntos
1	Alberto Ascari	36 (53.5)
2	Nino Farina	24 (27)
3	Piero Taruffi	22
4	Rudi Fischer	10
5	Mike Hawthorn	10

Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os catro mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.

Notas

↑ "Italian GP, 1952 Race Report - GP Encyclopedia - F1 History on GrandPrix.com". GrandPrix.com. GrandPrix.com. Consultado o 2012-07-10.
↑ "1952 Italian Grand Prix - Qualifying and Race Results". F1Pulse.com. F1 Pulse. Consultado o 2012-07-10.
↑ "Formula 1 - The Official F1 Website". Formula1.com. Formula 1. Arquivado dende o orixinal o 08 de novembro de 2014. Consultado o 2012-07-10.

Ascari e González igualaron o tempo rápido por volta, e compartiron o punto do campionato do mundo.

Ligazóns externas

Carreira anterior: Gran Premio dos Países Baixos de 1952	Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA Temporada 1952	Carreira seguinte: Gran Premio da Arxentina de 1953
Carreira anterior: Gran Premio de Italia de 1951	Gran Premio de Italia	Carreira seguinte: Gran Premio de Italia de 1953

[Report-1] "Italian GP, 1952 Race Report - GP Encyclopedia - F1 History on GrandPrix.com". GrandPrix.com. GrandPrix.com. Consultado o 2012-07-10.

[Qualifying-2] "1952 Italian Grand Prix - Qualifying and Race Results". F1Pulse.com. F1 Pulse. Consultado o 2012-07-10.

[3] "Formula 1 - The Official F1 Website". Formula1.com. Formula 1. Arquivado dende o orixinal o 08 de novembro de 2014. Consultado o 2012-07-10.

[1]

[2]

[3]