Shiitake

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Shiitake
Lentinula edodes.jpg
Clasificación científica
Reino: Fungi
Filo: Basidiomycota
Clase: Agaricomycetes
Orde: Agaricales
Familia: Marasmiaceae
Xénero: Lentinula
Especie: L. edodes
Nome binomial
Lentinula edodes
(Berk.) Pegler

O shiitake (Lentinula edodes) é un cogomelo comestíbel nativo do leste de Asia. A especie é hoxe en día o segundo cogumelo comestíbel máis consumido no mundo, incorporado desde hai moito nos hábitos alimentarios dos pobos asiáticos. Recentemente, foi introducido para produción e consumo nos países occidentais[1].

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

A palabra "shiitake" ten orixe no xaponés shii (unha árbore semellante ao carballo) e take (cogomelo)[2]. En xaponés chámase 椎茸; en chinés 香菇, que significa "cogomelo recendente" ou "cogomelo delicioso".

A primeira referencia histórica do consumo de shiitake data de 199 AD. En Galiza é unha especie cultivada dende hai pouco polo que non ten un nome galego.

Hábitat[editar | editar a fonte]

Na natureza, o shiitake pódese atopar en forestas asiáticas, onde se desenvolve en árbores mortas. É un fungo aerobio, decompoñedor de madeira, que degrada celulosa e lignina para obter enerxía.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

A historia taxonómica do shiitake remóntase ao ano 1878, cando o botánico inglés Miles Joseph Berkeley propuxo o nome Agaricus edodes para a súa clasificación. De aí en diante, a especie foi asignada a diversos xéneros entre eles Collybia, Armillaria, Lepiota, Pleorotus e Lentinus (esta última dada por Singer). Recentemente Pegler[3] denominou o shiitake de Lentinula edodes polas diferenzas microscópicas que existían respecto da súa última clasificación (Lentinus).

Propiedades[editar | editar a fonte]

O shiitake é nutritivo, rico en proteínas, contendo en relación á materia seca 17,5% de proteínas, com nove aminoácidos esenciais. Ten tamén importancia medicinal, posuíndo substancias con propiedades medicinais para o tratamento e control da presión arterial, redución do nivel de colesterol, fortalecemento do sistema imunolóxico, e inhibición do desenvolvemento de tumores, virus e bacterias.

Produción e conservación[editar | editar a fonte]

O shiitake é producido en compostos orgánicos á base de serraxe, farelo de arroz e/ou trigo e/ou soia, previamente hidratada e co pH corrixido.

Para variedades adaptadas ao clima frío, o produto repousa durante 145 días nun local fechado e climatizado arredoe de 14 °C até o que os cogomelos abrollan. Outras variedades adaptadas ao clima máis quente responden mellor a unha temperatura de 20 °C e con tempo de repouso entre 70 a 90 días.Este proceso tamén é coñecido como cultivo axénico.

O shiitake pode conservarse durante 10 a 15 días no refrixerador (4 °C). Xeralmente, embálanse en bandexas de isopor (200g), recubertos cun filme de PVC, em tarros ou en pequenas caixas de cartón.

O shiitake pódese preparar en sopas, mollos, ensaladas e até empanado. Pode ser preparado de xeito semellante ao da carne.

Outros tipos: Champiñon, Agaricus blazei, Auricularia erinaceus, Buna shimeji, Coprinus, Flammulina velutipes, Ganoderma lucidum, Hericum erinaceus, Maitake, Nameko, Pleurotus salmón, Pleurotus citrinopileatus, Pleurotus cystidiosus, Pleurotus djamor, Pleurotus eryngii, Pleurotus euosmus, Pleurotus tuberregium, Stropharia rugosoannulata, Shirotomagiotake, Cardoncello, Shiitake, Shimeji branco, Shimeji negro, Tremella fuciformis, Volvariella volvacea

Notas[editar | editar a fonte]

  1. (en inglés) Shiitake Mushroom - A história do Shitake. http://www.cancer.org/Treatment/TreatmentsandSideEffects/ComplementaryandAlternativeMedicine/DietandNutrition/shiitake-mushroom?sitearea=ETO.
  2. Blazei-Pharma Shiitake
  3. Solomon, W. (2005).“Shiitake (Lentinus edodes). Encyclopedia of Dietary Supplements”. Israel and National Academy of Sciences of Ukraine, Kiev, Ukraine

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]