Azucre

Este artigo trata sobre o alimento, para azucre como nutriente véxase Carbohidrato.

Azucre branco.

O nome azucre utilízase para diferentes monosacáridos e disacáridos, que xeralmente teñen sabor doce, aínda que por extensión refírese a todos os hidratos de carbono a forma máis común de azucre consiste en sacarosa no estado sólido e cristalino. Úsase para alterar (adozar) o sabor de bebidas e alimentos.

O azucre de mesa normalmente consumido corresponde á sacarosa, un disacárido formado por unha molécula de glucosa e unha de frutosa, que se obtén frecuentemente da cana de azucre ou da remolacha. A sacarosa utilízase para dar un sabor doce ás comidas e na fabricación de confeitos, pasteis, conservas, bebidas alcohólicas e non alcohólicas, entre moitos outros produtos. Como material alimenticio básico, a sacarosa fornece aproximadamente un 13% da enerxía que proporcionan os alimentos. A sacarosa está presente en cantidades limitadas en moitas plantas, ata en varios palmitos, pero a remolacha azucreira e a cana de azucre son as únicas fontes importantes para o comercio. Máis do 50% do consumo mundial de azucre obtense da cana de azucre, que crece en climas tropicais e subtropicales. O resto procede da remolacha azucreira, que crece en países templados e é a fonte principal de azucre para a maior parte de Europa.

Cada día é máis frecuente en pratos e doces preparados atoparse outros azucres diferentes como a glucosa ou a frutosa (pola súa asimilación máis lenta) ou mesturados con edulcorantes artificiais. Outros azucres son a galactosa e a lactosa.

Véxase tamén

Outros artigos

• Historia do cultivo da cana de azucre