Lingua mozárabe

A lingua mozárabe (do árabe musta`rab مستعرب que quer dicir "arabizado") é unha lingua extinta da Península Ibérica. O mozárabe era a evolución do latín falado nas zonas da Península Ibérica que ao mesmo tempo que os diversos romances peninsulares se separaban para dar lugar ao castelán, catalán e galego-portugués, e demais, na zona baixo dominio musulmán apareceu un conxunto de falas non moi coñecidas. Non había unidade entre eles e a diferenza doutras linguas románicas escribíase con alfabeto árabe. Coñecémolos polas "kharxas" e as "muaxahas" dos poetas andalusís que usaban retrousos mozárabes e os desenvolvementos en árabe.

O mozárabe era un romance moi conservador, mantendo moitas características do latín vulgar que se perderon no resto das linguas peninsulares:

• Conservación de pl-, fl- e cl- iniciais.
• Conservación de oclusivas xordas intervocálicas p, t e k.

Mostra de mozárabe do século XI

Mozárabe:	Castelán:	Galego:	Portugués:	Catalán:	Latín:
Mio sîdî ïbrâhîm yâ tú uemme dolge fente mib de nohte in non si non keris irey-me tib gari-me a ob legar-te	Mi señor Ibrahim, ¡oh tú, hombre dulce! vente a mí de noche. Si no, si no quieres, iréme a ti, dime a dónde encontrarte.	Meu señor Ibrahim, oh ti, home doce! ven a min de noite. Se non, se non queres, ir hei onda ti, dime onde atoparte.	Meu senhor Ibrâhim, ó tu, homem doce! vem a mim de noite. Se não, se não queres, ir-me-ei a ti, diz-me onde te encontro.	El meu senyor Ibrahim, oh tu, home dolç! Vine't a mi de nit. Si no, si no vols, aniré'm a tu, digues-me a on trobar-te.	O domine mi Ibrahim, o tu, homo dulcis! Veni mihi nocte. Si non, si non vis, ibo tibi, dic mihi ubi te invenias.