Écija

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Écija
Bandera de Écija (Sevilla).svg Escudo de Écija (Sevilla).svg
Situación xeográfica
Ecija (Sevilla).PNG
País España España
Comunidade Autónoma Andalucía
Provincia Sevilla
Comarca La Campiña
Xeografía
Altitude 125 msnm
Superficie 978,73 km²
Poboación
Poboación 40.534 hab. (2010)
Densidade 41,41 hab./km²
Xentilicio Astixitano, na
Ecijano, na
Información
Código postal 41400
Alcalde Juan Wic Moral (PSOE)
Páxina web www.ecija.es

Écija[1] é un concello da provincia de Sevilla, sita a 95 km da capital hispalense, no interior da comunidade autónoma de Andalucía. Consonte o censo de 2005, Écija tiña unha poboación de 38.911 habitantes, sendo a quinta cidade máis populosa da provincia. O río Genil, principal afluente do Guadalquivir, atravesa o seu núcleo urbano.

Historia[editar | editar a fonte]

As primeiras testemuñas arqueolóxicas permiten supor que o primitivo asentamento de Astigi, estivo situado, no actual Cerro de San Gil ou do Alcázar, en época tartésica.

Arredor do 14 a.C., en época de Augusto, fundouse xunto a ese lugar a Colonia Augusta Firma Astigi, que fora capital dun dos catro conventos xurídicos da provincia romana da Bética e unha das máis importantes cidades de Hispania. Ademais da súa importancia estratéxica sobre a Vía Augusta e á beira do río Genil, na época denominado Singilis, antigamente navegábel até a cidade, Astigi posuía a preeminencia no sistema de produción e exportación a longa distancia do aceite de oliveira por todo o Imperio romano.

Entre o século V e o século XI, Astigi foi sé dun bispado, desaparecido en medio da dominación islámica do Al Ándalus.

Durante o período andalusí o seu nome evolucionou para Istiya ou Astiya. Un dos sobrenomes árabes da Écija andalusí era Madinat al-qutn, "a cidade do algodón". Desta época data o recinto amurallado, con torres albarranas á maneira das fortificacións almohades.

A conquista castelá da cidade foi efectuada por Fernando III en 1240. Tras a conquista instaláronse en Écija numerosas e ilustres familias castelás. A fertilidade da comarca e a súa nova posición, fronteiriza co reino de Granada, impulsaron un notábel desenvolvemento económico e social.

O rei Henrique III concedeulle carta foral en 1402. Os primeiros gremios organizáronse a partir do século XVI e atinxen o seu máximo esplendor no século XVIII.

O seu desenvolvemento económico reflíctese na grande cantidade de construcións relixiosas e civís comprendidas entre os séculos XII e XVIII. O XVIII é considerado o "século de Ouro ecijano", debido a súa riqueza económica e artística. A cidade foi declarada Conxunto Histórico-Artístico no ano 1966.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Tanto a Enciclopedia Galega Universal como a Diciopedia do século 21 utilizan esta forma

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]