Filme

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Películas")
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
O cabalo en movemento
A famosa serie de fotografías de Eadweard Muybridge captadas con 16 cámaras de alta velocidade. Ao pasar ante a cámara o cabalo rompía un fío que a accionaba.
A sucesión continuada delas consegue suxerir o movemento.
A vista dos fotogramas en movemento ocasiona o movemento do cabalo (obra feita en (1878) por Eadweard Muybridge.)

Un filme[1] ou película[2] é unha obra de arte cinematográfica que narra unha historia escrita polo xeral por un guionista e na que os personaxes son interpretados por actores. Non se distingue o material sensible no que se impresionou a película, e tampouco se é proxectada nunha sala de cine na pantalla grande ou é vista nunha televisión doméstica.

Desde o punto de vista técnico, un filme é unha secuencia de imaxes fotográficas tomadas cunha cámara e presentadas mediante un proxector. Empregando unha velocidade de substitución de imaxes superior a 18 fotogramas por segundo, de tal forma que crea no ollo humano a ilusión de continuidade, sen interrupción, entre cada fotograma debido á persistencia retiniana.

Historia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Historia do cinema.

Moito antes da chegada do cinema, o teatro e a danza tiñan elementos comúns á produción cinematográfica: guión, público, actores... De feito, moita da terminoloxía dos filmes procede destes campos.

No século XIX demostrouse que a elección de determinados debuxos e fotografías podían crear a ilusión de movemento. A finais da década de 1880 a introdución da película cinematográfica de celuloide e a invención da cámara de captura de movemento fixo posible a gravación de secuencias de acción nun sinxelo rolo de película. Algúns destes primeiros filmes foron exhibidos no kinetoscopio, aparato para unha soa persoa, mentres que outros xa foron proxectados para un público.

Os primeiros filmes consistían na rodaxe de escenas fixas sen montaxe. Co cambio de século comezaron a crearse filmes compostos por varias escenas xuntas para contar unha historia e máis tarde rompéronse esas escenas para montar tomas con diferentes distancias ou ángulos. Os movementos de cámara tamén se aceptaron como medio para contar a historia. Estes filmes eran exhibidos en cines cun pianista, organista ou, nas grandes cidades, unha orquestra enteira, pois ata finais da década de 1920 non se desenvolveu de forma comercial o cinema sonoro.

Produción[editar | editar a fonte]

A maneira de producir un filme depende do contido que quere amosar o cineasta e mais da tecnoloxía da que dispón; por exemplo, o zoótropo só requiría dunha serie de debuxos nunha banda de papel. A produción dun filme pode precisar polo tanto de só unha persoa cunha cámara (ou mesmo sen ela, como no filme de Stan Brakhage Mothlight, de 1963) ou de milleiros de actores, extras e técnicos.

Os pasos necesarios para case calquera filme poden resumirse en concepto, proxecto, execución, revisión e distribución. Canto máis complexa é a produción, máis pasos significativos ten que seguir. O ciclo de produción habitual nos filmes de estilo Hollywood está definido por:

  1. Desenvolvemento do guión
  2. Preprodución
  3. Produción
  4. Postprodución
  5. Distribución

Equipo técnico[editar | editar a fonte]

O equipo técnico é o grupo de persoas contratado por unha compañía cinematográfica durante as fases de produción e rodaxe. Habitualmente distínguese o equipo técnico do elenco de actores que aparecen fronte á cámara ou que aportan a voz aos personaxes. A pesar de ser diferente, o equipo técnico interactúa co equipo de produción, formado por produtores, representantes da compañía, axudantes e en xeral todos aqueles con responsabilidade nas fases de preprodución é postprodución, como guionistas e montadores.

Os técnicos adoitan dividirse en departamentos (vestiario, cámaras, son, efectos especiais...).

Tecnoloxía[editar | editar a fonte]

Coa introdución e mellora do vídeo, estanse a empregar de forma crecente soportes magnéticos e dixitais para gravar filmes, sobre todo no caso de filmes realizados para a televisión, así como documentais, curtametraxes e filmacións de afeccionados.

Grazas ás novas tecnoloxías, existen ademais unha gran cantidade de cámaras de vídeo dispoñibles para os afeccionados, que van dende as de menor resolución, como as incluídas nos teléfonos móbiles, ata as de alta definición (HD) 720p ou 1080p.

O portal YouTube converteuse nos últimos anos na plataforma máis grande de vídeos de todo o mundo, o que permitiu que milleiros de usuarios fabriquen os seus propios filmes e os suban á rede, onde é posible atopar unha gran variedade de xéneros, calidade, técnicas e gustos cinematográficos.

Filmes independentes[editar | editar a fonte]

Os filmes independentes realízanse á marxe do sistema de estudios. O negocio e a tecnoloxía contribuíu ao crecemento dos filmes independentes a finais do século XX e principios do XXI. Antes da chegada das alternativas dixitais o custo dun equipo profesional era un obstáculo para a produción dos filmes.

Filme aberto[editar | editar a fonte]

Un filme con concepto aberto é un filme independente producido a través de colaboracións abertas. O material está dispoñible mediante licenzas que permiten a participación de diferentes persoas, así como a realización de traballos derivados.

Filme de fan[editar | editar a fonte]

Un filme de fan é un filme ou vídeo inspirado por un filme, programa de televisión, banda deseñada ou unha fonte semellante, creada por un afeccionado en lugar de polo creador ou o posuidor do copyright. Algúns filmes de fans son producidos non por afeccionados senón por estudantes para proxectos de clase, variando moito en lonxitude ou formato.

Distribución[editar | editar a fonte]

A distribución cinematográfica é o proceso polo que un filme está dispoñible para que o vexa o público. Habitualmente é tarefa de distribuidores profesionais, que organizan a estratexia de mercadotecnia do filme, os medios polos que van ser exhibidos os filmes ou a data de estrea. Un filme pode ser mostrado en cines ou televisión ou en visualizacións domésticas (DVD-Video ou Blu-ray Disc, video-on-demand, descargas...).

Educación e propaganda[editar | editar a fonte]

Os filmes adoitan ser empregados na educación e na propaganda. Cando o propósito é fundamentalmente a educación fálase de "filmes educativos", como a gravación de leccións ou experimentos.

Un filme pode empregarse en parte ou totalmente como propaganda, como sucedeu cos filmes que realizou Leni Riefenstahl na Alemaña Nazi, os filmes rodados nos Estados Unidos durante a Segunda Guerra Mundial ou os filmes artistícos que rodou Eisenstein durante o réxime de Stalin. Tamén poden empregarse como protesta política, como ocorría nos casos de Andrzej Wajda ou, de xeito máis sutil, de Andrei Tarkovsky.

Animación[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Animación.

A animación é a técnica que consiste en que cada fotograma do filme se produce individualmente, mediante un gráfico por ordenador, fotografando unha imaxe debuxada ou facendo pequenos cambios nun modelo (claymation ou stop motion), e logo reunidos cunha cámara especial. Cando estes fotogramas se mostran xuntos nunha velocidade superior a 16 fotogramas por segundo hai unha ilusión de movemento continuo. A realización destes filmes é un proceso laborioso e tedioso, aínda que o desenvolvemento da animació por ordenador acelerou enormemente o proceso.

Debido a que estes filmes consumen moito tempo e diñeiro a maioría dos filmes animados para televisión e cinema son realizados por estudios profesionais. Non obstante, o campo da animación independente existiu dende a década de 1950 e varios produtores de animación independentes entraron logo na industria profesional.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para filme.
  2. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para película.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Filme Modificar a ligazón no Wikidata

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Hickenlooper, George (1991). Reel [sic] Conversations: Candid Interviews with Film's Foremost Directors and Critics, in series, Citadel Press Book[s]. New York: Carol Publishing Group. xii, 370 p. ISBN 0-8065-1237-7
  • Thomson, David (2002). The New Biographical Dictionary of Film (4th ed.). Nova York: A.A. Knopf. ISBN 0-375-41128-3. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]