Paaliaq (lúa)
| Paaliaq | |
|---|---|
|
Instancia de
| |
|
Epónimo
| |
|
Designación provisional
| |
|
Astro pai
| |
| Características orbitais | |
| Excentricidade orbital | 0,3631 |
| Inclinación orbital | 45,083 ° |
| Período orbital | 686,9 d |
| Semieixo maior | 15.024.000 km |
| Características físicas | |
| Diámetro | 25 km |
| Masa | 8,2 Eg |
| Albedo | 0,04 |
| Persoas e organizacións | |
|
Descubridor/a
| |
| Datas e cronoloxía | |
|
Data descuberta
| |
| Wikidata C:Commons | |
Paaliaq é unha pequena lúa irregular de movemento directo do planeta Saturno. Foi descuberta por Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, Hans Scholl, Matthew J. Holman, Brian G. Marsden, Philip D. Nicholson e Joseph A. Burns nos primeiros días de outubro do 2000[1][2], e déuselle a designación temporal de S/2000 S 2. En agosto do 2003 recibiría o seu nome oficial, Paaliaq, un chaman (de ficción) que aparece no libro The Curse of the Shaman, escrito por Michael Kusugak, quen forneceu a Kavelaars con nomes de xigantes da mitoloxía inuit que serían usados para bautizar outras lúas de Saturno.
Órbita e características físicas
[editar | editar a fonte]
Esta lúa é membro do Grupo Inuit de satélites irregulares de Saturno. Paaliaq ten ó redor de 22 km de diámetro, e orbita Saturno a unha distancia media de 15,2 millóns de km en 687 días. Tamén posúe unha gran proximidade con outras nove lúas, chegando a estar tan só a uns 16 km da máis próxima. No diagrama da esquerda pódese ver graficamente a órbita desta lúa en relación coas outras lúas de movemento directo de Saturno, a excentricidade da órbita está representado polos segmentos amarelos que van dende o pericentro ó apocentro.
Paaliaq amosa un vermello claro coma Siarnaq e Kiviuq, e un espectro infravermello é moi semellante ó destas lúas , o cal soporta a tese dunha posible orixe común do Grupo Inuit a partir do esnaquizamento dun corpo máis grande.[3][4]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ IAUC 7512: S/2000 S 1 and S/2000 S 2 25 de outubro do 2000 (descubrimento)
- ↑ MPEC 2000-Y15: S/2000 S 1, S/2000 S 2, S/2000 S 7, S/2000 S 8, S/2000 S 9 19 de decembro do 2000 (descubrimento e efémerides)
- ↑ Grav, T.; e Bauer, J.; A deeper look at the colors of Saturnian irregular satellites
- ↑ Gladman, B. J.; Nicholson, P. D.; Burns, J. A.; Kavelaars, J. J.; Marsden, B. G.; Holman, M. J.; Grav, T.; Hergenrother, C. W.; Petit, J.-M.; Jacobson, R. A.; e Gray, W. J.; Discovery of 12 satellites of Saturn exhibiting orbital clustering, Nature, 412 (12 de xullo do 2001), pp. 163–166
- Ephemeris from IAU-MPC NSES