Saltar ao contido

Albiorix (lúa)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Albiorix
 Designación provisional
    S/2000 S 11 Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
 Epónimo
Albiorix (en) Traducir Editar o valor en Wikidata
Características
 Astro pai
Implicados
 Inventor/a ou descubridor/a
Datas
 Descuberta / invención
9 de novembro de 2000 Editar o valor en Wikidata
Cifras e dimensións
 Diámetro
   28,6 km Editar o valor en Wikidata
 Masa
   21 Eg Editar o valor en Wikidata
 Excentricidade orbital
   0,477 Editar o valor en Wikidata
 Inclinación orbital
   34,207 ° Editar o valor en Wikidata
 Período orbital
   783 d Editar o valor en Wikidata
 Período de rotación
   13,33 h Editar o valor en Wikidata
 Semieixo maior
   16.394.000 km Editar o valor en Wikidata
 Albedo
   0,062 Editar o valor en Wikidata
 Magnitude aparente
   20,5 Editar o valor en Wikidata
 Magnitude absoluta
   11,35 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Freebase/m/02t094 Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

Albiorix é un satélite irregular de movemento directo de Saturno. Foi descuberto por Holman, e o seu equipo no ano 2000, e déuselle a designación temporal de S/2000 S 11.[1][2] [3]

Albiorix é o membro máis grande do grupo de satélites irregulares Gallic.

Recibiu o seu nome oficial en agosto do 2003 con base a un nome da mitoloxía celta, Albiorix era o nome dun deus tribal, aínda que é máis coñecido por Toutatis[4].

Os grupos de lúas irregulares de movemento directo de Saturno: Gallic (vermello) e Inuit (azul)

Albiorix orbita Saturno a unha distancia do redor de 16 Gm é o seu diámetro está estimado en 32 km, asumindo un albedo do 0,04.

O diagrama ilustra a súa órbita en relación a outras lúas de movemento directo de Saturno. A excentricidade da órbita está representada polos segmentos amarelo que se estenden dende o pericentro ó apocentro.

Dadas a semellanzas dos elementos orbitais e a homoxeneidade das características físicas cós outros membros do grupo Gallic, suxeriuse que estes satélites poderían ter unha orixe común a partir da destrución dunha lúa nai máis grande.[5][3]

A variación de cores revelada recentemente suxire a posibilidade da existencia un gran cráter, dando coma hipótese alternativa que Erriapus e Tarvos fosen posibles fragmentos de Albiorix, despois de que este recibise o impacto doutro corpo que case o esnaquiza.[6]

  1. ↑ IAUC 7545: S/2000 S 11 19 de decembro do 2000 (descubrimento)
  2. ↑ MPEC 2000-Y13: S/2000 S 11 Arquivado 09 de xullo de 2008 en Wayback Machine. 19 de decembro do 2000 (descubrimento e efemérides)
  3. 1 2 Gladman, B. J.; Nicholson, P. D.; Burns, J. A.; Kavelaars, J. J.; Marsden, B. G.; Holman, M. J.; Grav, T.; Hergenrother, C. W.; Petit, J.-M.; Jacobson, R. A.; e Gray, W. J.; Discovery of 12 satellites of Saturn exhibiting orbital clustering, Nature, 412 (12 de xullo do 2001), pp. 163–166
  4. ↑ IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus 8 de agosto do 2003 (bautizando a lúa)
  5. ↑ Grav, T.; Holman, M. J.; Gladman, B. J.; Aksnes, K.; Photometric survey of the irregular satellites, Icarus, 166 (2003), pp. 33-45
  6. ↑ Grav, T.; e Bauer, J.; A deeper look at the colors of Saturnian irregular satellites

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]