Pandora (ou en gregoΠανδώρα) é unha lúa interior de Saturno. Foi descuberta en outubro de 1980 a partir de imaxes tomadas pola sonda Voyager 1, e foi designada provisionalmente coma S/1980 S 26.[1] A finais de 1985 recibiu o nome oficial de Pandora, extraído da mitoloxía grega.[2] Tamén é coñecida coma Saturno XVII.[3]
Pandora actúa coma lúa pastor da parte exterior do anel F. Está máis craterizado ca súa veciña Prometeo, e posúe dous cráteres que andan ó redor dos 30 km de diámetro.[4]
A órbita de Pandora é caótica, coma consecuencia da resonancia orbital con Prometeo. Os cambios máis apreciables ocorren aproximadamente cada 6,2 anos,[5] cando a periapse de Pandora coincide coa apoapse de Prometeo, no momento en que as lúas se aproximan entre elas a uns 1400km. Pandora tamén está en nunha resonancia de 3:2 con Mimas.[5]
A partir da súa baixa densidade e albedo relativamente alto, pódese deducir que Pandora é un corpo xeado moi poroso.
